Δευτέρα, 16 Μαΐου 2016

Μεσογαίας Νικόλαος: ''Αν η Σύνοδος δεν είναι Αγία, δεν θα είναι ούτε Μεγάλη''

".. Εἶναι ἆραγε ὁ οἰκουμενισμὸς αἵρεση; Θὰ μποροῦσε ὑπὸ ὅρους νὰ ἀποτελεῖ εὐλογημένη πρωτοβουλία; Εἶναι ὁ ἀντιοικουμενισμὸς πάντοτε θεάρεστη ὁμολογία; Μπορεῖ ἡ Ἐκκλησία νὰ εἶναι μία καὶ ὄχι καθολικὴ καὶ ἁγία, δηλαδὴ νὰ δίνει ἔμφαση στὴν Ὀρθόδοξη ὁμολογία καὶ ὄχι ἀντίστοιχη ἱεραποστολικὴ μαρτυρία; Θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι καθολικὴ χωρὶς νὰ εἶναι μία, δηλαδὴ νὰ ἐπιδιώκει τὴν ἑνότητα τῶν χριστιανῶν θυσιάζοντας τὴν μοναδικότητά της, μὲ ἄλλα λόγια τὴν αὐτοσυνειδησία της ὅτι αὐτὴ ἀποτελεῖ τὴν Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία;.."
 
Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων 15 Μαΐου 2016
Ἀριθμ. Πρωτ. 415
Διεκπ. 237/10-5-2016
ΕΓΚΥΚΛΙΟ Σ 117Η
Πρὸς τοὺς εὐλαβεῖς ἐφημερίους
καὶ τὸν εὐσεβῆ λαὸ τῆς καθ’ ἡμᾶς ἱερᾶς Μητροπόλεως
Ἀγαπητοὶ πατέρες καὶ ἀδελφοί,
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
Ἀσφαλῶς θὰ ἔχετε πληροφορηθεῖ ὅτι τὴν Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς καὶ γιὰ ἕνα περίπου δεκαήμερο πρόκειται νὰ συνέλθει στὴν Κρήτη ἡ, ὅπως ὀνομάζεται, Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδος. Ἡ Σύνοδος αὐτὴ εἶναι Πανορθόδοξος, μὲ ἄλλα λόγια συμμετέχουν ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες Αὐτοκέφαλες Ἐκκλησίες μὲ ἀντιπροσωπεῖες τους ἐξ ἀρχιερέων, ἔχοντας ἐπικεφαλῆς τοὺς προέδρους τους, δηλαδὴ τοὺς Πατριάρχες καὶ Ἀρχιεπισκόπους τους. Μερικοὶ τῆς δίνουν χαρακτῆρα Οἰκουμενικῆς Συνόδου, ἂν καὶ γιὰ κάποιους λόγους, ἰδίως τελευταῖα, ἀποφεύγουν νὰ τὴν ὀνομάσουν ἔτσι. Ἡ Σύνοδος αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη ἴσως τέτοιου μεγέθους στὴ δεύτερη χιλιετία, δηλαδὴ ἡ μόνη μετὰ τὴν ἀπόσχιση τῆς Ρώμης ἀπὸ τὴν ἑνότητα τῶν ὑπολοίπων Ἐκκλησιῶν, ἤτοι ἀπὸ τὸ σῶμα τῆς Μιᾶς, Ἁγίας Καθολικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, ὅπως ὁμολογοῦμε στὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως. Ἀντιλαμβάνεται λοιπὸν κανεὶς τὴ βαρύτητά της καὶ τὶς ἐλπίδες καὶ προσδοκίες ποὺ ἡ σύγκλησή της γεννᾶ.
Ὡς ἐκ τούτου, θεωρῶ μέγιστη ποιμαντικὴ εὐθύνη μου νὰ ἀπευθυνθῶ σὲ σᾶς, γιὰ νὰ σᾶς ἐνημερώσω γιὰ τὸ ἦθος καὶ τὴ σημασία της, διότι ὁ λαὸς κατὰ τὴν ἐκκλησιαστική μας παράδοση δὲν εἶναι ἁπλὸς θεατὴς τῶν τεκταινομένων, ἀλλὰ συμμετέχει μὲ τὴν προσευχή, τὸν λόγο του ἢ καὶ τὴν ὑγιῆ ἀντίδρασή του στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας.
Μία τέτοια Σύνοδος συνέρχεται στὸ ὄνομα τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, μὲ σκοπὸ κυρίως πνευματικό, προκειμένου νὰ ἑνώσει τὸ σῶμα τῶν πιστῶν, νὰ τοὺς στηρίξει, νὰ δείξει τὸν δρόμο τῆς ἀληθείας, νὰ θεραπεύσει τὴ σύγχυση καὶ ταυτόχρονα νὰ δώσει τὴ μαρτυρία της στὸν σύγχρονο κόσμο μέσα στὸ πλαίσιο τῆς ἀποστολῆς της, δηλαδὴ νὰ φανερώσει τὴ μία ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ «εἰς πάντα τὰ ἔθνη» κατὰ τὴν προτροπὴ τοῦ Κυρίου (Ματθ. κη΄ 29). Αὐτὸ ὀφείλει νὰ τὸ κάνει στηριζόμενη στὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο, ὀρθὰ ἑρμηνευόμενο, στὴν Ἱερὰ Παράδοση τῶν προηγούμενων Συνόδων, στὴ διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων, καὶ φυσικὰ σὲ ἀναφορὰ μὲ τὰ προβλήματα τῆς σύγχρονης ἐποχῆς.
Κατόπιν τούτου, ἀντιλαμβάνεται κανεὶς ὅτι τὸ μήνυμα καὶ ὁ λόγος μιᾶς τέτοιας Συνόδου πρέπει νὰ εἶναι ξεκάθαρα, πολὺ δυνατά, προφητικά, θεόπνευστα. Προσβλέπουμε σὲ αὐτὴν σὰν νὰ ἀνοίγει τὸ στόμα τοῦ Θεοῦ ὕστερα ἀπὸ χίλια χρόνια συνοδικῆς σιωπῆς, μάλιστα σὲ μιὰ ἐποχὴ «σκολιὰ καὶ διεστραμμένη» (Δευτ. λβ΄ 5), γεμάτη σύγχυση, συμβιβασμούς, ἀδιέξοδα, πλάνες, αἱρέσεις, ἄρνηση, ἀθεϊστικὴ μανία, ἀνατροπὲς διαχρονικῶν ἠθικῶν σταθερῶν, πολυμέτωπη προσβολὴ τῆς ἀνθρώπινης ὀντολογίας, σὲ μία ἐποχὴ παγκόσμιας ἀνασφάλειας, τεχνολογικῆς παντοδυναμίας, ψηφιακῆς αὐτοφυλάκισης, συντονισμένων ὕβρεων κατὰ τοῦ Θεοῦ, μαζικῆς καταστροφῆς ἀρχαιότατων πολιτισμῶν, βίαιας μετακίνησης λαῶν ἀπὸ τὶς ἱστορικὲς ρίζες τους, ἀποκαλυπτικοῦ διωγμοῦ τῶν χριστιανῶν.
Ἡ φωνὴ τῆς Ἐκκλησίας πρέπει νὰ εἶναι «φωνὴ ὑδάτων πολλῶν» (Ψαλμ. κη΄ 3), «φωνὴ καταρρακτῶν»(Ψαλμ. μα΄ 8), νὰ συγκλονίσει τὸν κόσμο, νὰ ἀναστήσει νεκρωμένες ζωές. Ἂν γιὰ κάτι τέτοιο δὲν εἴμαστε ἕτοιμοι, τότε καλύτερα νὰ περιμένουμε, τότε καλύτερα, ἔστω καὶ τὴν τελευταία στιγμή νὰ ἀναβληθεῖ ἡ Σύνοδος γιὰ ἀργότερα. Τὸ νὰ φωτογραφηθοῦν στὴν Κρήτη τετρακόσιοι ἐπίσκοποι μαζί, μὲ συμβατικὰ χαμόγελα, ἔχοντας προηγουμένως ἀνακατέψει τὸ τίποτα, ἢ ἔχοντας ὑπογράψει κείμενα χωρὶς αἷμα ἀλήθειας καὶ ὕδωρ ζωῆς, χωρὶς τὴ μάχαιρα τοῦ πνευματικοῦ λόγου, μὲ ἀκατανόητες θεολογικὲς διατυπώσεις στοχαστικοῦ ὑποβάθρου, μὲ διάθεση συγκάλυψης τῆς ἀλήθειας καὶ ὡραιοποίησης τῆς πραγματικότητας, ὅλα αὐτὰ ὄχι μόνον θὰ ἀκυρώσουν τὴν οὐσία τῆς Συνόδου, ἀλλὰ καίρια θὰ πλήξουν τὸ κῦρος τῆς Ὀρθόδοξης μαρτυρίας σήμερα καὶ γιὰ πάντα.
Ἡ Σύνοδος πρέπει νὰ γίνει, μόνο ἂν ἔχει νὰ πεῖ καὶ νὰ δείξει κάτι τόσο δυνατό, ποὺ θὰ ἀναστήσει τὶς ἐλπίδες ὅλων μας, ποὺ θὰ φωτίσει τὸ σκοτάδι μας, ποὺ θὰ ἀκυρώσει τὶς ὑποψίες τῶν πολιτικῶν καὶ ἐγωιστικῶν σκοπιμοτήτων τῆς ἐποχῆς μας, ἀκόμη καὶ ἐκκλησιαστικῶν. Διψᾶμε γιὰ ἀλήθεια, ὅλη ἡ οἰκουμένη, γιὰ ἐλπίδα, γιὰ φῶς, γιὰ δύναμη, γιὰ ζωή, γιὰ αὐθεντικότητα. Αὐτὰ λείπουν στὶς μέρες μας. Εἴμαστε κορεσμένοι ἀπὸ ψέμα, συμβιβασμό, μετριότητα, ὑποψιάζουσες σκοπιμότητες, πεθαμένες θρησκεῖες, ἄνευρη πίστη, θρησκευτικὲς ὑπερβολὲς χωρὶς περιεχόμενο, ρηχὴ καὶ ἀνόητη ἐπίδειξη, ὑποκριτικοὺς ἐναγκαλισμούς. Δὲν ἀντέχουμε ἄλλο τὴν ἐκκοσμίκευση, τὸν συγκρητισμό, τὴν ἀσάφεια, τὴ διγλωσσία, τὴ δημοσιοσχεσίτικη θεολογία, τὸν ἐκφυλισμὸ τῆς Ἐκκλησίας ἀπὸ μυστήριο ἀποκάλυψης τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ καὶ φανέρωσης τοῦ θελήματός Του σὲ θρησκειακὸ κατασκεύασμα ἐγκόσμιου προσανατολισμοῦ.
Ἐλπίζουμε καὶ προσευχόμαστε ἡ Σύνοδος νὰ δώσει καὶ μαρτυρία ἑνότητος, ποὺ ἀσφαλῶς δὲν εἶναι λίγο, ἀλλὰ ὅμως καὶ λόγο προφητικό. Πράγματι τὸ ὅτι θὰ συναντηθοῦν ὅλες οἱ Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες καὶ θὰ διακηρύξουμε ὅτι παρὰ τὶς ποικίλες γλῶσσες καὶ νοοτροπίες, παρὰ τὰ ἐλαττώματα καὶ τὶς ἀνθρώπινες ἀδυναμίες, παρὰ τὶς μεταξύ μας παρεξηγήσεις καὶ ἀντιθέσεις, ἴσως διαφορὲς ἢ καὶ συγκρούσεις, μοιραζόμαστε ὅμως τὴν μία καὶ αὐτὴν πίστη στὴν Τριαδικὴ θεότητα καὶ στὸν Θεάνθρωπο Κύριο ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, στὰ μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας καὶ τοῦ ἀνθρώπου, καὶ αὐτὴν τὴν κοινὴ πίστη διακηρύσσουμε καὶ ὁμολογοῦμε, αὐτὸ εἶναι πολὺ μεγάλο καὶ ἅγιο καὶ καθιστᾶ ἀπὸ μόνο του τὴν Σύνοδο Μεγάλη καὶ Ἁγία.
Χρειάζεται ὅμως καὶ ὁ λόγος της νὰ εἶναι θεόπνευστος. Πρέπει νὰ κάνει, ὅπως καὶ οἱ προηγούμενες Σύνοδοι, τομὴ στὴν ἱστορία, νὰ προσδώσει τιμὴ καὶ ἀξία στὴν ἐποχή μας ὅσο τίποτε ἄλλο, νὰ βάλει ἀνεξίτηλη σφραγίδα στὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας. Θὰ εἶναι ἡ φωνὴ τοῦ Θεοῦ σήμερα! Ἀλλιῶς δὲν ἀξίζει. Μᾶς ἀρκεῖ ἡ σιωπή Του. Δὲν θέλουμε νὰ ἀκούσουμε τὸν ἀνθρώπινο λόγο τῶν συγχρόνων ἐπισκόπων οὔτε νὰ μάθουμε πῶς σκέπτονται οἱ πιὸ ἔξυπνοι καὶ μορφωμένοι ἀπὸ αὐτούς. Θέλουμε νὰ ἀκούσουμε τὴ φωνὴ τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὰ χείλη τῶν ἐπισκόπων μας καὶ πολὺ περισσότερο ἀπὸ τὴν κραυγὴ τῆς Συνόδου μας. Ἂν οἱ σημερινοὶ χριστιανοὶ δὲν παρηγορηθοῦμε, δὲν στηριχθοῦμε καὶ δὲν φωτισθοῦμε, ἂν οἱ ἐπερχόμενες ἐποχὲς δὲν προστρέχουν σὲ αὐτὴν τὴν Σύνοδο ὡς πηγὴ ἀδιάψευστης ἀλήθειας, τότε ποιὸς ὁ λόγος τῆς συγκλήσεώς της; Ὁ λόγος τῆς Ἐκκλησίας δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι οὔτε τετριμμένος οὔτε μισὸς οὔτε λίγος.
Καὶ βέβαια δὲν εἶναι λίγα αὐτὰ ποὺ ἔχει νὰ πεῖ καὶ ποὺ πρέπει νὰ πεῖ ἡ Σύνοδος. Μιὰ χιλιετία ἐμπνευσμένη ἀπὸ θεολογικὴ σοφία σὰν αὐτὴν τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ, μιὰ ἐμπειρία ἀδιάκοπης συνεχοῦς λατρείας, μάλιστα ἀναλυμένη ἀπὸ θεολόγους Ἁγίους ὅπως ὁ Νικόλαος Καβάσιλας καὶ ὁ Συμεὼν Θεσσαλονίκης, μιὰ ζωὴ γεμάτη ὁμολογία καὶ αἷμα νεομαρτύρων, ποτισμένη ἀπὸ ἱδρῶτες μεγάλων ἀσκητικῶν μορφῶν, ὅπως ὁ ἅγιος Σεραφεὶμ τοῦ Σάρωφ καὶ ὁ σύγχρονος ἅγιος Παΐσιος, σφραγισμένη ἀπὸ σημεῖα καὶ θαύματα ἁγίων, μέχρι καὶ τὶς μέρες μας, ὅπως ὁ ἅγιος Νεκτάριος καὶ ὁ ἅγιος Λουκᾶς Ἀρχιεπίσκοπος Κριαίμας, οἱ ἅγιοι τῆς Ρωσικῆς Ἐκκλησίας, τῶν Βαλκανικῶν Ἐκκλησιῶν καὶ τῆς Ἑλλάδος, ἀλλὰ καὶ ὅλης τῆς οἰκουμένης, μιὰ πορεία μέσα στὴ θάλασσα τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ ἐντὸς τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑνότητος εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴν ἀποτυπωθεῖ ὡς «καινὸς λόγος» στὸ μήνυμα τῆς Μεγάλης Συνόδου. Σήμερα ποὺ ὁ ἄνθρωπος κατάντησε μία βιολογικὴ μηχανὴ ἢ μία κοινωνικὴ μονάδα ἢ ἐκφυλίσθηκε σὲ ἐφήμερη ὀντότητα ἢ συσκευὴ ἐλεγχόμενης σκέψης, πῶς εἶναι δυνατὸν ἡ Ὀρθόδοξη μαρτυρία τῆς κοινωνίας τοῦ Θεοῦ, διατυπωμένη καὶ ἐμπειρικὰ τεκμηριωμένη μέσα στοὺς ναούς μας καὶ τὰ μοναστήρια μας, στὰ μυστήρια καὶ τὴ ζωή μας νὰ μὴν κατατεθεῖ ὡς στεντόρεια πανορθόδοξη κραυγή στὴν ἐποχή μας; Μᾶς εἶναι ἀδύνατο νὰ φανταστοῦμε ὅτι σὲ μιὰ ἐποχὴ ὕπουλου καὶ ἀπηνοῦς διωγμοῦ τῆς Ἐκκλησίας, πρωτοφανοῦς πνευματικῆς ἀσφυξίας, σύγχυσης καὶ «συνοχῆς ἐθνῶν ἐν ἀπορίᾳ ἠχούσης θαλάσσης καὶ σάλου» (Λουκ. κα΄ 25), σὲ μιὰ ἐποχὴ μὲ ἔντονη τὴν ἀγωνία τῶν ἐσχάτων, ἡ Μεγάλη καὶ μοναδικὴ αὐτὴ Σύνοδος τῶν Ὀρθοδόξων θὰ ἀρκεσθεῖ σὲ δελτία τύπου, ἀνακοινωθέντα καὶ φωτογραφήσεις, ὅλα γυμνὰ ἀπὸ νόημα καὶ στεγνὰ ἀπὸ περιεχόμενο.
Ἡ Σύνοδος ὅμως εἶναι καὶ ἡ μόνη ἀπὸ τοῦ Σχίσματος καὶ ἐντεῦθεν. Ἡ ἀπόσχιση τῆς Δύσεως ἀπὸ τὸν ἐκκλησιαστικὸ κορμὸ εἶναι ἀδύνατον νὰ μὴν ἔχει γεννήσει πλάνες, ἑτεροδιδασκαλίες καὶ αἱρετικὲς δοξασίες, γιὰ τὶς ὁποῖες ἴσως ἡ εὐθύνη τῶν σημεριῶν χριστιανῶν τῆς Δύσεως νὰ μὴν εἶναι τόση ὅση συχνὰ παρουσιάζεται. Ἡ εὐθύνη ὅμως τῆς Συνόδου νὰ μᾶς προστατεύσει ἀπὸ κάθε τέτοιο κίνδυνο, ὄχι ἐλέγχοντας σκληρὰ καὶ ἀνελέητα αὐτοὺς ποὺ ἀνυποψίαστοι κληρονόμησαν τὴν πλάνη, ἀλλὰ προσδιορίζοντάς την μὲ πόνο, ἀγάπη καὶ θεολογικὴ ἀκρίβεια εἶναι τεράστια. Ὅπως καὶ ἡ εὐθύνη της νὰ προσκαλεῖ πρωτίστως καὶ ταυτόχρονα τοὺς Ὀρθοδόξους σὲ μετάνοια, προκειμένου νὰ ζήσουμε μὲ συνέπεια τὴν ἀλήθεια ἐμεῖς ποὺ εἴχαμε τὴ μεγάλη εὔνοια τοῦ Θεοῦ ἢ νὰ τὴν κληρονομήσουμε ἢ νὰ τὴν συναντήσουμε στὸν δρόμο μας, εἶναι ἀπροσμέτρητη. Γιὰ νὰ ἐπιστρέψουν οἱ ἄλλοι, πρέπει νὰ μετανοοῦμε προηγουμένως ἐμεῖς. Ἂν δὲν ζοῦμε αὐτό, τότε πάσχει ἡ Ὀρθοδοξία ποὺ ὁμολογοῦμε. Καὶ ἂν αὐτὸ δὲν μᾶς τὸ πεῖ ἡ Σύνοδος, τότε μπορεῖ νὰ εἶναι Μεγάλη, ἀλλὰ δὲν θὰ εναι Ὀρθόδοξος.
Εἶναι ἆραγε ὁ οἰκουμενισμὸς αἵρεση; Θὰ μποροῦσε ὑπὸ ὅρους νὰ ἀποτελεῖ εὐλογημένη πρωτοβουλία; Εἶναι ὁ ἀντιοικουμενισμὸς πάντοτε θεάρεστη ὁμολογία; Μπορεῖ ἡ Ἐκκλησία νὰ εἶναι μία καὶ ὄχι καθολικὴ καὶ ἁγία, δηλαδὴ νὰ δίνει ἔμφαση στὴν Ὀρθόδοξη ὁμολογία καὶ ὄχι ἀντίστοιχη ἱεραποστολικὴ μαρτυρία; Θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι καθολικὴ χωρὶς νὰ εἶναι μία, δηλαδὴ νὰ ἐπιδιώκει τὴν ἑνότητα τῶν χριστιανῶν θυσιάζοντας τὴν μοναδικότητά της, μὲ ἄλλα λόγια τὴν αὐτοσυνειδησία της ὅτι αὐτὴ ἀποτελεῖ τὴν Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία;
Περιμένουμε ἀπὸ τὴν Σύνοδο αὐτὴ νὰ μᾶς μιλήσει πειστικὰ γιὰ τὴ μοναδικότητα, τὴν ἁγιότητα, τὴν καθολικότητα καὶ ἀποστολικότητα τῆς Ἐκκλησίας μέσα ἀπὸ μία διάλεκτο αὐθεντικοῦ λόγου, μετανοίας καὶ ἔμπρακτης ἁγιότητος πρὸς τοὺς Ὀρθοδόξους, σεβασμοῦ καὶ ἀγάπης πρὸς τοὺς ἑτεροδόξους καὶ ὄχι μὲ ὑπερφίαλες θριαμβολογίες ἢ μὲ γλυκόλογα κούφιων κοσμικῶν ἰσορροπιῶν. Ἔχουμε ἀνάγκη νὰ μάθουμε ποιὸ εἶναι τὸ «πατροπαράδοτον σέβας», ὑπὲρ τοῦ ὁποίου καὶ μυριάκις οἱ πρόγονοί μας στὴν Κωνσταντινούπολη δήλωναν ὅτι εἶναι διατεθειμένοι νὰ ἀποθάνουν («Οὐκ ἀρνησόμεθά σε, φίλη Ὀρθοδοξία• οὐ ψευσόμεθά σοι, πατροπαράδοτον σέβας•… ἐν σοὶ ἐγεννήθημεν, ἐν σοὶ ζῶμεν, καὶ ἐν σοὶ κοιμηθησόμεθα• εἰ δὲ καλέσοι καιρός, καὶ μυριάκις ὑπὲρ σοῦ τεθνηξόμεθα», Ἰωσὴφ Βρυέννιος)
Ἂν ὁ οἰκουμενισμός μας δὲν εἶναι ἱεραποστολικὸς καὶ προφητικός, δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι Ὀρθόδοξος καὶ ἐκκλησιαστικός.
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, σᾶς καλῶ ὅλους σὲ ταπεινὴ ἐπαγρύπνηση, σὲ θερμὴ προσευχή, σὲ ἀγῶνα καὶ μετάνοια, ὥστε νὰ δώσει ὁ Θεὸς ἡ Σύνοδος αὐτὴ νὰ ἐκφράσει τὴ δική Του φωνή, ὁ λόγος της νὰ εἶναι πραγματικὰ θεόπνευστος καὶ νὰ ἀναστηθεῖ ἔτσι στὶς καρδιές μας ἡ πεποίθηση ὅτι «ζῇ Κύριος» καὶ σήμερα. Τὸ ἔχουμε ὅλοι μας, ὅλος ὁ κόσμος, τόση ἀνάγκη! Μόνον ἔτσι ἡ Σύνοδος θὰ εἶναι Ἁγία κατ’ ἀκρίβειαν καὶ ὄχι κατ’ οἰκονομίαν.
Ἂν ἡ Σύνοδος δὲν εἶναι Ἁγία, δὲν θὰ εἶναι οὔτε Μεγάλη, καὶ ἂν δὲν εἶναι Μεγάλη, τότε μεγάλο θὰ παραμείνει τὸ ἐρώτημα τῆς συγκλήσεώς της.
Μὲ πολλὴ ἀγάπη καὶ ἀναστάσιμες εὐχές,
† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ

28 σχόλια :

  1. Σωστή και υπεύθυνη τοποθέτηση, από έναν Ιεράρχη, που ο λόγος του πάντοτε ακριβολογεί και περιγράφει την σωστή διάσταση των πραγμάτων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμπεραίνω ότι μέσες-άκρες διάβασες τήν εγκύκλιο...

      Διαγραφή
  2. Προσωπικά θα ήθελα ο Αγιος Μεσογαίας να είχε καταλήξει σε απαντήσεις στα ερωτήματα που θέτει στο εισαγωγικό σημείωμα του άρθρου . Οχι απλώς να θέτει τον προβληματισμό.Βέβαια τον συγχαίρουμε και τον καλωσορίζουμε στον αντιοικουμενιστικό αγώνα ( αν ακολουθήσει τέτοιος,εκτος της επιστολής) γνωρίζοντας οτι ο Θεός καλοδέχεται και τους της ενδεκατης ώρας το ίδιο με τους της πρώτης ώρας ( όπως ειναι ο απο 25 ετίας μαχόμενος αντιπαπικός ομολογητής ιερέας π.Νικόλαος Μανώλης ) . Ας είναι η Πανορθόδοξη η ευκαιρία να αφυπνιστούν όσοι καλοπροαίρετοι εστω και την ύστατη στιγμή

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αν ακολουθήσει τέτοιος;;; Πότε έδωσε την εντύπωση ό Μεσογαίας ότι συμπλέει με τον οικουμενισμό;;;Επειδή δεν το διατυμπανίζει;;; Είναι αντιοικουμενιστης στά έργα, όχι στά λόγια και πολύ παραδοσιακός!!

      Διαγραφή
    2. Είναι ντροπή να λέμε εμείς ποιος είναι ο καλεσμένος την 11η ώρα κτλ... εκτός αν ως προτεστάντες θεωρούμε τους εαυτούς μας σωσμένους και ελέγχουμε και τους άλλους..

      Διαγραφή
    3. Ο ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕ ΤΗΝ ΔΩΡΕΑ ΟΡΓΑΝΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΦΗΜΗ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥΚΛΙΝΙΚΑ ΝΕΚΡΟΥ.ΝΕΟΤΑΞΙΤΗΣ ΕΙΝΑΙ

      Διαγραφή
    4. Mα ο ενδέκατος πληρώνεται το ίδιο με τον πρώτο...

      Διαγραφή
    5. Ο πρώτος παίρνει τον ίδιο μισθό με τον τελευταίο , δηλ. την Βασιλεία του Θεού , αλλά αστήρ αστέρος διαφέρει . Στην άλλη ζωή θα μετανιώνουμε που δεν αγωνιστήκαμε περισσότερο , με περισσότερες δυνάμεις , με όλη μας την ψυχή κατα της παναίρεσης του Οικουμενισμού. Όσοι αγωνίζονται περισσότερο εμβαθύνουν και περισσότερο στην γνώση και την μεθεξη της μακαριότητας του Θεού , απολαμβάνουν περισσότερο σ΄αυτή και την άλλη ζωή . Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν !

      Διαγραφή
    6. Ανώνυμε 6:46 γιατί έχω την εντύπωση ότι θυμάσαι μόνο ότι χρειάζεται για να κατακρίνεις;;Να σού θυμίσω πως στο συγκεκριμένο θέμα, μετά τόν δημόσιο έλεγχο που δέχθηκε για τις εσφαλμένες θέσεις του από τον μακαριστό γέροντα Θεόκλητο Διονυσιάτη μέσω του Ορθόδοξου Τύπου, αναγνώρισε το λάθος του κ ζήτησε δημόσια συγγνώμη;; Ντροπή σου που τόλμησες να τον αποκαλέσεις νεοταξίτη!!

      Διαγραφή
  3. Τα ερωτήματα που θέτει ο Σεβασμιώτατος περι πλανών των δυτικών που πρέπει να ξεκαθαριστούν,είναι μέσα στην θεματολογία της Πανορθόδοξης; Νομίζω οτι οταν εκδίδεις μια εγκύκλιο σαν Δεσπότης για να ενημερώσεις το ποίμνιό σου για κατι τρομερά κρίσιμο που έρχεται δεν πρέπει να μένεις σε ευχολόγια, αλλά να τοποθετείσαι συγκεκριμένα τόσο για τον τρόπο τον αντικανονικό με τον οποίον συνέρχεται αυτή όσο και επι της θεματολογίας . Ωραίος ο λόγος του Μεσογαίας , ωραίες οι σπουδές του , αλλά δεν αρκούν πια.Δεν τον θέλουμε για βιτρινα αλλα για ουσία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Διάβασα μέ προσοχή όλη τήν εγκύκλιο.Όμως τό κατωτέρω απόσπασμα ομολογώ ότι μέ έχει προληματίσει έντονα:
    ".. Εἶναι ἆραγε ὁ οἰκουμενισμὸς αἵρεση; Θὰ μποροῦσε ὑπὸ ὅρους νὰ ἀποτελεῖ εὐλογημένη πρωτοβουλία; Εἶναι ὁ ἀντιοικουμενισμὸς πάντοτε θεάρεστη ὁμολογία; Μπορεῖ ἡ Ἐκκλησία νὰ εἶναι μία καὶ ὄχι καθολικὴ καὶ ἁγία, δηλαδὴ νὰ δίνει ἔμφαση στὴν Ὀρθόδοξη ὁμολογία καὶ ὄχι ἀντίστοιχη ἱεραποστολικὴ μαρτυρία; Θὰ μποροῦσε νὰ εἶναι καθολικὴ χωρὶς νὰ εἶναι μία, δηλαδὴ νὰ ἐπιδιώκει τὴν ἑνότητα τῶν χριστιανῶν θυσιάζοντας τὴν μοναδικότητά της, μὲ ἄλλα λόγια τὴν αὐτοσυνειδησία της ὅτι αὐτὴ ἀποτελεῖ τὴν Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία;.."
    Τείνω πρός τήν άποψη ότι μέ αυτήν τήν σκέψη ο Νικόλαος προσπαθεί νά διατηρήση άνομες ισορροπίες!Δηλαδή "καί μέ τόν αστυφύλαξ ΚΑΙ μέ τόν χωροφύλαξ..."!
    Δηλαδή τί; Τά διακηρυττόμενα στόν Σύμβολο τής Πίστεως τά θέτουμε ως ερωτήματα;
    Αυτό αντιλαμβάνομαι...κάνω μήπως λάθος; Παρακαλώ όσοι θέλετε συμμετάσχετε στόν προβληματισμό μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φυσικά κάνετε λάθος κύριε συνάδελφε!Ο Σεβασμιώτατος μιλάει έμμεσα για την ανάγκη του λεγομένου ορθοδόξου οικουμενισμού, για τον οποίο έχει μιλήσει επανειλημμένα κ ό π.Γεώργιος Μεταλληνός, αλλά και άλλοι φωτισμένοι γέροντες!

      Διαγραφή
    2. Νομίζω πως κάνετε λάθος ... είναι πιο απλό το τι λέει και προφανές. Δεν το λέω για εσάς αλλά ας προσέχουμε όλοι, διότι μας αρέσει να ελέγχουμε τους άλλους πλην του εαυτού μας και χωρίς το δεύτερο δεν υπάρχει φώτιση παρά σκοτισμός του νου. Το αυτό ισχύει και για λαϊκούς και για κληρικούς και τους πάντες.

      Διαγραφή
    3. Πιστεύετε δηλ.ότι ο Μεσογαιας στέκεται στο ύψος των περιστάσεων , των κρισιμοτατων περιστασεων με τόσα τάλαντα και την προσωπικότητα που διαθέτει;

      Διαγραφή
    4. Kυριε Λιακο ολοσωστα το θεσατε, και μακαρι να μην πεσετε σε καμια απο τις παγιδες που σας εστησαν ετεροι σχολιαστες[στους οποιους ευχομαι καλη μετανοια και φωτιση]

      Διαγραφή
    5. Βαυκαλιζόμαστε κε.Αναστασιάδη;;;!!! Και εν πάση περιπτώσει στο παρα ενα απο την Σύνοδο έχουμε πιο σημαντικά πράγματα να κάνουμε απο το να προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε το κείμενο του Μεσογαίας ! Εδώ ο π.Αθανάσιος ο Μυτιληναίος το '80 μιλούσε τελείως ξεκάθαρα για την Πανορθόδοξη που γίνεται επι των ημερών του Μεσογαίας ! Αν είναι δυνατόν!

      Διαγραφή
    6. Αγαπητοί αδελφοί, θεωρώ ότι είναι λάθος έκφραση η εξέταση τού λόγου τού Μητροπολίτη γιά το εάν είναι πολύ, ή λιγότερο ομολογιακός. Σημασία έχει ότι μέ ένα διαφορετικό τρόπο από τούς συνηθισμένους, προσπαθεί νά κάνει αντιοικουμενιστική τοποθέτηση, τη χρονική στιγμή πού κάποιος είπε ότι όλα είναι τελειωμένα, υπογεγραμμένα.
      Η άποψή μου είναι ότι λαμβάνει δημοσιότητα μία ακόμη φωνή διαμαρτυρίας, όπως και νά έχει. Τό εάν είναι χλιαρή ή όχι δέν έχει σημασία σε αυτή τη φάση.
      Σημασία έχει γιά όλους μας ποιά η πράξη της ομολογίας, την επόμενη ώρα της Συνόδου.
      Εκείνο είναι το κλειδί τής προσωπικότητας τού καθενός μας. Εάν κάποιος σήμερα χρησιμοποιεί μεγάλες κωδωνοκρουσίες αντίστασης, καί μετά σιωπήσει, ουδεμία η ωφέλεια.
      Απεναντίας εάν κάποιος σιωπά τώρα καί διακόψει επικοινωνία μετά τη μεγαλη σύνοδο είναι η υποχρεωτική γραμμή των Πατέρων.
      Οπότε Κε Λιάκο η άποψή σας είναι σωστή διότι αφενός μέ πληρη ονοματεπώνυμο εκφράζεται μία άποψη, η οποία είναι δική σας καί θά πρέπει να γίνεται σεβαστή. Ο ανώνυμος δέν δύναται να κριτικάρει αρνητικά τόν επώνυμο αρνητικά, ειναι αντιδεοντολογικό, οπότε όλες οι αρνητικές γνώμες είναι σαν ουδέποτε εκφρασμένες.
      Χριστός Ανέστη...
      Μαρίνος Ριτσουδης

      Διαγραφή
    7. Ευπρόσδεκτη η φωνή του η αναιμική , αλλά δεν θα του στήσουμε και αδριάντα για το μέτριο αναστημα που ορθώνει σαν Ιεράρχης .Αντίθετα θα του πούμε μέτρια προσπάθεια, με τα χαρίσματα που έχεις σε θέλουμε Ιουστίνο Πόποβιτσ .

      Διαγραφή
  5. Και στις δύο συνόδους οι οποίες αναγνώρισαν εκκλησιαστικότητα στους Ρωμαιοκαθολικούς επισήμως, της Λυών το 1274, και της Φερράρας- Φλωρεντίας το 1438-39, γι'αυτό και έκαναν ένωση με αυτούς, τα αποτελέσματα υπήρξαν καταστροφικά σε προσωπικό επίπεδο για τους πρωταγωνιστές ορθοδόξους. Οι δε σύνοδοι και οι αποφάσεις τους κατέρρευσαν πολύ σύντομα. Ας αναλογισθούν τι πρόκειται να πράξουν όσοι επιμείνουν στο να αναγνωρισθεί εκκλησιαστικότητα στις αιρέσεις στη σύνοδο της Κρήτης και το ιστορικό προηγούμενο των δύο άλλων συνόδων. Ο ίδιος Θεός ήταν τότε και τώρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Όταν θεολογείς και εφαρμόζεις τη θεωρία των ίσων αποστάσεων τότε αυτό δεν είναι ομολογία.
    Γιατί δεν λέει ο Σεβασμιώτατος στο ποίμνιό του πως στην Κρήτη ο Οικουμενισμός κάνει το μεγαλύτερο του μέχρι σήμερα βήμα για να εδραιωθεί ως Παναίρεση?
    Το κείμενο του έχει μέσα όμορφα λόγια.
    Δεν ομολογεί όμως ο ίδιος ξεκάθαρα πως αυτό που πάει να γίνει σε λίγες μέρες είναι συντονισμένη προσπάθεια για να πληγεί η Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία.
    Συμφωνώ με κάποιο σχόλιο πιο πάνω.
    Τέρμα τα όμορφα λόγια.
    Την αλήθεια θέλουμε να ακούσουμε.
    Όση πικρή και να είναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Το να προσπαθείς όντως με ευφυέστατο τρόπο να κρατήσεις ισορροπίες μεταξύ οικουμενιστών και αντιοικουμενιστών στο παρά ένα από την τρομερή πτώση των ταγών της ορθόδοξης Εκκλησίας και να μην προσπαθείς να σώσεις τους αδελφούς από αυτή την πτώση είναι φρικαλέο. Προσωπικά όμως δεν πιστεύω ότι συμβαίνει αυτό. Θεωρώ ότι ο σεβασμιώτατος αν και τόσο χαριτωμένος και ευλογημένος όσο ελάχιστοι βρίσκεται σε σύγχυση ως προς το θέμα του οικουμενισμού γεγονός που όμως δεν μπορώ να το εξηγήσω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ωραίο κείμενο !!! η ερμηνεία πότε βγαίνει? Ααα ξέρω, Μετά από τη "Συνάντηση" στην Κρήτη ? ή μήπως όχι ? Άστο καλύτερα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Κύριε ελέησον! Αν ο Μεσογαίας που είναι μορφωμένος απορεί για τον οικουμενισμό ο απλός λαός τί πρέπει να κάνει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ΤΡΙΑΤΑΤΙΚΟΣ

    Καιρός τοῡ σιγᾶν.
    Καιρός τοῡ λαλεῖν.

    Ὁ καιρός εἶναι συνεσταλμένος.

    Ὁ «ΚΑΙΡΟΣ» ἐργάζεται ... χωρίς νά κουράζεται
    καί οὐκ ἔστι καιρός τοῦ ... ῥητορικῶς ἐρωτᾶν.

    Ἐγγύς δέ ὁ καιρός τοῦ ποιῆσαι.

    «Ὁ «καιρός τοῦ λαλῆσαι» είναι πάντα εἰρηνικός καί εὔκρατος.
    Καί ὁ «καιρός τοῦ ποιῆσαι¨, ἐπειδή «διεσκέδασαν τόν νόμον»,
    είναι ἐντολή πού κατεβαίνει ἀπό ψηλά, σάν ἀστραπή.» ***

    (*** Ἀπό τό βιβλίο τοῦ Γρηγορίου Στάθη:
    Ἐρωταποκρίσεις καί Ἀκριβολογήματα τῆς Ψαλτικῆς Τέχνης
    ἐν ἔτει σωτηρίῳ ,βιβ΄σελ. 144)

    Μέ ὅλη μου τήν ἀγάπη καί τόν προσήκοντα σεβασμό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Δηλαδή εδώ οι ομολογητές τις πίστεως κρίνουν όλους τους άλλους με τέτοια ευκολία; Νομίζετε ότι είναι Θεάρεστο λοιπόν έργο να κρίνετε και να λέτε καλή μετάνοια στους υπολοίπους και ότι η πίστη σας θα σας δικαιώσει; Πίστη χωρίς αγάπη δεν έχει αξία. Η αγάπη είναι δώρο του Αγίου Πνεύματος και θέλει άσκηση. Για το αστείο με τον Παπισμό αδελφοί δε χρειάζεται να είναι κανείς επιστήμονας για να αντιληφθεί τι γίνεται ... και τι πάνε να κάνουν ή τι λένε οι ιεροί κανόνες. Αν όμως νομίζουν κάποιοι, και το βλέπουμε πλέον συχνά, ότι θα γίνουν μάρτυρες κατά τον τρόπο των Ισλαμιστών κάνουν λάθος και καμιά ωφέλεια δε θα βρούνε. Αν νομίζουν ότι λέγοντας για την παναίρεση του Παπισμού κερδίζουν οι ίδιοι στεφάνους στον ουρανό πλανώνται νομίζω. Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός και οι υπόλοιποι που μνημονεύουμε με τη φώτιση του Αγίου ΄Πνεύματος ομιλούσαν και δεν έλεγαν του μυαλού τους. Το ότι πρέπει να ακολουθούμε ότι έλεγαν είναι προφανές και αναγκαίο αλλά μη νομίζουμε ότι και εμείς κάνοντας ότι είπαν τελούμε κάτι άξιο. Αντίθετα, όσοι παραβαίνουν αυτού ίσως θεωρούνται ανάξιοι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νομίζω το κείμενο του Πειραιώς δίνει ενα πρότυπο ορθόδοξης ξεκάθαρης τοποθέτησης στο μείζον ζήτημα της Πανορθόδοξης.

      Διαγραφή
    2. ΤΡΙΑΤΑΤΙΚΟΣ

      Στον καλοπροαίρετο Ανώνυμο 19 Μαϊου 2016 10:59-μ.μ.

      Δεν μπορώ και δεν επιθυμώ να γίνω απολογητής
      του κάθε «ομολογητή της πίστεως».
      Άλλωστε δεν γνωρίζω τί έχει κατά νουν ο σχολιαστής.

      Όμως λέμε συνήθως:

      Ναι στο Α αλλά είναι και το Β ή
      Ναι στο Β αλλά είναι και το Α.

      Μεταξύ δύο πραγμάτων Α και Β
      δεν είναι άνευ σημασίας η προτεραιότητα.

      Λέμε το ένα, λέμε και το άλλο, αλλά με ποιά σειρά τα λέμε;

      Πολύ περισσότερο δεν ακυρώνουμε το ένα,
      για να τονίσουμε δὴθεν το άλλο.

      «ταῦτα δέ ἔδει ποιῆσαι κἀκεῖνα μή ἀφιέναι».

      Ελέχθη από τον Κύριο σε κάποιο από τα «οὐαί ὑμῖν»
      αναφερόμενος στον αποδεκατισμό από τους γραμματείς και Φαρισαίους
      του ηδύοσμου και του άνηθου και του κύμινου αφενός
      και στην παράβλεψη των βαρύτερων του νόμου
      δηλαδή της κρίσεως και του ελέους και της πίστεως αφετέρου,
      τα οποία πάρα πολύ σωστά ερμηνεύει αντίστοιχα
      ο μακαριστός Νικόλαος Σωτηρόπουλος
      ως ευσπλαχνία και έλεος και φιλανθρωπία.

      Το γράμμα του νόμου από τη μία μεριά
      και οι εκδηλώσεις της αγάπης από την άλλη.

      Και την ορθοδοξία δεν αφήνουμε
      και την ορθοπραξία δεν εγκαταλείπουμε.

      Επίσης:

      «Οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι, Κύριε, Κύριε,
      εἰσελεύσεται εἰς τήν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν,
      ἀλλ’ ὁ ποιῶν τό θέλημα τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς»,
      διαφορετικά θα ακούσει την φοβερή ετυμηγορία από τον Κύριο
      «οὐδέποτε ἔγνων ὑμᾶς».

      Και εδώ μήπως δεν έχουμε την αδιάσπαστη ξυνωρίδα (ζευγάρι),
      την ορθοδοξία και την ορθοπραξία;
      Και πώς μπορούμε να αφορίσουμε το ένα,
      για να τονίσουμε δήθεν το άλλο;

      Τέλος, χωρίς να έχω καθόλου την αίσθηση ότι απάντησα
      (ο σχολιαστής καταθέτει συμπυκνωμένα νοήματα),

      ο Παπισμός δεν είναι αστείο.

      Είναι κατά τον Άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς η τρίτη μεγάλη πτώση του ανθρώπου,
      μετά την πτώση του Αδάμ (κατά κανόνα επαναλαμβανόμενη από τον καθένα μας)
      και μετά την πτώση του Ιούδα (κατά κανόνα επαναλαμβανόμενη από τον καθένα μας).

      Και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζεται.

      Από τον κάθε πιστό.

      Διαγραφή

1) Η κατάθεση σχολίου κάτω από τις αναρτήσεις θα γίνεται επωνύμως με την χρήση λογαριασμού Gοοgle και θα αναρτώνται κατόπιν εγκρίσεως.
2) Τυχόν άσεμνα ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται μόλις υποπέσουν στην αντίληψη των διαχειριστών του ιστολογίου, ή κατόπιν σχετικής ενημέρωσης από τους τυχόν θιγομένους τρίτους.
3) Το περιεχόμενο του άρθρου ή των σχολίων που το συνοδεύουν, ΔΕΝ συμπίπτει με τις απόψεις και θέσεις του Ιστολογίου
4) Να μην χρησιμοποιείτε greeklish στα μηνύματά σας διότι δε θα αναρτώνται.
5) Να τσεκάρετε το πλαίσιο "Να λαμβάνω ειδοποιήσεις" που βρίσκεται κάτω από το μήνυμα σας, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, ώστε να ειδοποιείστε για τα επόμενα σχόλια αυτής της ανάρτησης, μέσω της ηλεκτρονικής σας διεύθυνσης.
6) Για επικοινωνία : Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: istologionkatanixis@gmail.com