Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2016

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΛΑΪΚΟΥΣ, ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ‘’ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ’’, ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΗΣ 1996

images (6).jpg
Ο ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΜΑΣ
Έχοντας υπόψη -κατά την διδασκαλία των Αγίων  Πατέρων μας- ότι:  «Η ταπείνωση είναι θεϊκή παρουσία’  είναι η τελειότητα της χριστιανικής ζωής. [Και] Αποκτάται μέσα από την υπακοή» [ Γέροντας Θαδδαίος Στρμπούλοβιτς (1914-2003)]… αλλά και πάλι έχοντας κατά «Νου», τον λόγο του Κυρίου μας που λέγει ότι’ «Αν δεν γίνετε σαν τα μικρά παιδιά, δεν θα εισέλθετε στη Βασιλεία των Ουρανών» (βλ. Ματθ. 18,3), προχωρούμε και καταθέτουμε μία παιδική επιστολή προς κάθε χριστιανό άνθρωπο καλής θελήσεως που ζει στην πράγματι νέα εποχή των «Ηλεκτρονικών Κυβερνητικών Μέσων ‘’Εξαπάτησης’’» (Η.Κ.Μ.Ε.)!

Ο γέροντας Θαδδαίος βάζει τον πρώτο  θεμέλιο λίθο, ή καλύτερα τον πρώτο κόκκο άμμου στην αμμο-κατασκευεί αυτή του λόγου μας. Ο γέροντας  μιλά, για τον άνθρωπο που έχει αποκτήσει την ταπείνωση του νου, και μας διευκρινίζει ότι :  «Η φυσική, η εξωτερική ταπείνωση αποκτιέται πιο εύκολα από την εσωτερική, την ταπείνωση του νου. Αυτή η τελευταία είναι ένα ιδιαίτερο δώρημα. Ο άγιος πατήρ ημών Συμεών λέει ότι τον άνθρωπο που έχει αποκτήσει την ταπείνωση του νου, δεν μπορεί να τον βλάψει τίποτα στον κόσμο. Ένας τέτοιος άνθρωπος οτιδήποτε κι αν συμβαίνει, είναι πάντοτε ειρηνευμένος...» (Βίος και διδαχές του γέροντα Θαδδαίου της Βιτόβνιτσα, Εκδόσεις ‘’Εν πλω’’, σελ. 110).
Αδελφοί εν Χριστώ,
Με το ‘’καινό’’  σύνθημα, «Επίσκοποι όλου του κόσμου ενωθείτε», ο πατριάρχης μας μπόρεσε και έπιασε στα δίχτυα της φαναριώτικης πολιτικής του, όλους σχεδόν τους «Επισκόπους» του κόσμου, τους ανθρώπους δηλαδή που ποιμάνουν τα πρόβατά τους μέσα στα ιδεολογικά-θρησκευτικά λιβάδια  της «Επί γης ειρήνης»! Αν και οι «Ουρανοί διηγούνται δόξα Θεού», οι επίγειοι παράδεισοι των σύγχρονων εκκλησιών, στον σύγχρονο κόσμο, συνεχίζουν  και θα συνεχίζουν να συγκινούν ακόμα για πολύ καιρό τους αδόκιμους «Νόες». «Νομίζουμε-λέγει ο γέροντας Θαδδαίος- ότι ξέρουμε πολλά, αλλά όσα ξέρουμε είναι πολύ λίγα. Ακόμα και εκείνοι που αγωνίζονται σε όλη τη ζωή τους να κάνουν την ανθρωπότητα να προοδεύσει-εμβριθείς επιστήμονες και ιδιαίτερα καλλιεργημένοι άνθρωποι- συνειδητοποιούν εν τέλει ότι η γνώση τους δεν είναι τίποτα άλλο πέρα από ένας κόκκος άμμου πλάι στη θάλασσα. Όλα μας τα επιτεύγματα είναι ανεπαρκή» (Βίος… Θαδδαίου.., σελ.110).
Στην αμμοκατασκευεί  αυτή, τα μέγιστα  μας  προσφέρει ένας ακόμη «Σύλλογος»! Στα «ΦΩΤΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ [ΤΟΥ] ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ», ο «Ορθόδοξος Ιεραποστολικός Σύνδεσμος Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου των Θεσσαλονικέων Φωτιστών των Σλάβων», προσφέρει «Δωρεάν» - σ’ όλον τον άπειρο κόσμο μας- μια ολοκληρωμένη εργαλειοθήκη από την οποία αποσπούμε το πρώτο «Εργαλείο» εξό-ριξης! Στην πρώτη σελίδα του ενημερωτικού αυτού  εντύπου, και στον  «Περί της πτώσεως του Αδάμ» λόγον- του αείμνηστου  Πρωτοπρ. Ιωάννου Σ. Ρωμανίδη, Καθηγητή Πανεπιστημίου- διαβάζουμε τα εξής: «Οι Πατέρες λένε ότι κατά την πτώσι του ανθρώπου εσκοτίσθηκε ο νους του ανθρώπου. Εσκοτίσθη ο νους του Αδάμ. Δεν ασχολούνται οι Πατέρες με τον Αδάμ ως Αδάμ, αλλά με τον νουν του Αδάμ, ο οποίος Αδάμαρρώστησε, επειδή εσκοτίσθηκε ο νους του. Οι Πατέρες μιλάνε για ασύνετον  νουν. Παντού στην Πατερική γραμματεία το θέμα της πτώσεως είναι ο σκοτασμός του ανθρώπου» (Σελ. 1)… και εν προκειμένω, αδελφοί μου, ο σκοτασμός του  νου του πατριάρχη μας!  που ως γνωστό μεταξύ πολλών έχει πει τόσα μα τόσα  «Ασύνετα» λόγια  με τα οποία εξαπατά όλους τους ποιμένες- επισκόπους  των ''λογικών'' προβάτων, που αναζητούν μαζί με τα λογικά πρόβατά τους, την αληθινή μάντρα και φυσικά και την αληθινή πίστη, δηλαδή την ορθή δόξα του ενός Θεού, του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.
Τι να πούμε τώρα στους  όντως «Αντι-πατριαρχικούς» επισκόπους μας, ή καλύτερα στους Φιλο-Βαρθολομαίους… που άθελα τους εξυπηρετούν την ''φιλία του κόσμου'', ΠΟΥ όπως ακούσαμε και διδαχτήκαμε αποτελεί και είναι Μία Έχτρα προς τον ίδιο τον Θεό μας ; Εμείς που συνεχώς λέμε ότι η Εκκλησία είναι «Μία», και «Αποστολική», εμείς, γίναμε οι «Ρήτορες του μίσους», καθώς  και  οι «Φονιάδες του Πατριαρχείου!» (όπως ακούσαμε να μας κατηγορούν!)…  Και όσοι «Αρχιεπίσκοποι» υπέγραψαν επίσημα τον «Οικουμενισμό», κάτω στην Κρήτη, είναι ο «ΕΥ ΝΟΥΣ»!  και οι αληθινά άνθρωποι της ΦΙΛΙΑΣ!!! Τελικά, Αριστοτέλη διδάσκουν οι αρχιερείς μας- οι επίσκοποί μας- οι ιερείς μας- οι μεγάλοι θεολόγοι  και όλοι οι αναμορφωτές του γένους ημών, ή Αυτόν που είναι το Α και το Ω της ανθρώπινης ιστορίας και σωτηρίας; Αλήθεια! όλοι αυτοί οι Οικουμενικοσεξολολόγοι,  δεν είναι  αυτοί οι ίδιοι οι «φονιάδες των λαών», αλλά και ο «φράκτης της απιστίας» που συνεχώς υψώνεται ανάμεσα ημών και ημών, και που θα γίνουν η αιτία  της εισβολής  της «Φοβίας» ( του Σχίσματος!) ανάμεσα στον άπειρο χριστιανικό μας λαό; Δεν αποτελούν  αυτοί οι ίδιοι, την μία Γέφυρα που ενώνει την γη με την γη, αλλά και την γη με τον πονηρό «ουρανό» και δαίμονα του «αντιχρίστου» πνεύματος.. που όπως ακούσαμε έρχεται εξ αρχής  με τρόπο Φιλικό;
Ναι, συμφωνούμε ότι «Φιλία» σημαίνει «Εύνοια», και πως με τα πολλά «φιλιά» σιμώνει ΚΑΙ η προδοσία της Πίστης μας αλλά και του Ανθρώπου!  Ναι,  <<Εύνοια», φυσικά, όπως λέγει [και] ο Αριστοτέλης [είναι]• να έχεις, δηλαδή, καλές διαθέσεις απέναντι σ’ έναν άνθρωπο, να αισθάνεσαι στοργή γι’ αυτόν, να επιζητείς την συντροφιά του και να θέλεις την ευτυχία του• να είσαι εύνους προς κάποιον και αυτός εύνους προς εσένα• να υπάρχει ανταπόκριση, αμοιβαιότητα στα αισθήματά σας, να τον αγαπάς και να τον τιμάς κι εκείνος, επίσης, να σε αγαπά και να σε τιμά…>>[ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ Γ΄ ΤΑΞΗΣ ΗΜΕΡΗΣΙΟΥ ΚΑΙ Δ΄ ΤΑΞΗΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΑΛ (ΟΜΑΔΑ Β΄) ΔΕΥΤΕΡΑ 16 ΜΑΪΟΥ 2016 - ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ: ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ]!!!
Ναι, συμφωνούμε!  αλλά, αυτές είναι οι μόνες  «Καλές  διαθέσεις [των επισκόπων μας] απέναντι σ’ έναν [άπιστο-ασύνετο] άνθρωπο!» και  τίποτε άλλο δεν αποτελεί «Εύνοια»;  Ή καλύτερα το«να τον αγαπάς και να τον τιμάς» δεν ισχύει και προς τον Ιησού, και προς τον Κύριό μας, τον οποίον οι άλλοι επισκο-ποιμένες τον βλαστημούν, μιας και δεν του δίνουν την θέση Του, μιας και από Ουράνιο πατέρα μας  τον ονομάζουν, από απλό «Προφήτη»…. έως και  «Λαοπλάνο»;  Τελικά ποιος νους είναι αυτός που υποστηρίζει ότι η Μία Αποστολική Εκκλησία μας, δεν ζει ποια; Και πάλι,ποιος είναι αυτός(!) που υποστηρίζει ότι δεν υπάρχουν αιρετικοί, τουτέστιν «Διεστραμμένοι θεολογικοί νόες»; Αλήθεια τώρα, τί να σημαίνουν  τα παρακάτω λόγια της σελίδας 6, που φέρει την επικεφαλίδα «Ορθόδοξοι και αλόθρησκοι»; Ας ακούσουμε όμως και πάλι την γνώριμη φωνή του αείμνηστου  Πρωτοπρ. Ιωάννου Σ. Ρωμανίδη που μας ‘’κράζει’’: «Όμως δεν είναι μόνον οι Ορθόδοξοι ευσεβείς ή ζηλωτές Χριστιανοί που έχουν απόλυτη πεποίθησι για την θρησκεία τους, αλλά υπάρχουν και μη Ορθόδοξοι, π.χ. Μουσουλμάνοι με αντίστοιχο πνεύμα… Κάθε Εκκλησία ζη στον δικό της χώρο με τις ιδικές της δυνάμεις και δίνει μάχη βάσει ιδεών και πεποιθήσεων. Στο εξωτερικό οι εκκλησίες της Δύσεως, της Σχολαστικής παραδόσεως και της Προτεσταντικής παραδόσεως, τα τελευταία χρόνια έχουν βρη σκούρα τα πράγματα και παρατηρείται μία στροφή προς την Ορθοδοξία»…. και αυτό το πράγμα φαίνεται αδελφοί, ότι βρήκε την λύση του με την «Στροφή του πατριάρχη» προς την καινή «Φιλική» Κακοδοξία, του 21ου αιώνα μας…  
Και συνεχίζει (ο αείμνηστος να μας μιλάει για την Γερμανία των ημερών του): «Μόνο στην Γερμανία υπάρχουν διακόσιες χιλιάδες  Γερμανοί που έχουν γίνει Ορθόδοξοι. Αυτοί όμως συνήθως, πάνε στην Ρωσσική Εκκλησία για να βαπτισθούν, διότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο [λέγε πατριάρχης;] έχει κάνει συμφωνία  με την τοπική Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία της Γερμανίας, που ανήκει στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, να μην δέχεται προσηλύτους και να μην τους κάνει κληρικούς. Δεν ξέρω όμως [Λόγος άγνοιας!] αν αυτό στέκη εξ απόψεως κανονικού Δικαίου. Διότι κατά τους κανόνες της Εκκλησίας ο κάθε επίσκοπος είναι ο υπεύθυνος στην δικαιοδοσία του, για να οδηγήση τους αιρετικούς ή τους μη Χριστιανούς στην Ορθοδοξία . Είναι υποχρεωμένος να το κάνη αυτό. Και οποιοσδήποτε επίσκοπος αρνηθή να δεχτή έναν αιρετικό, που μετανοεί, στην Ορθόδοξη Εκκλησία, βάσει των Κανόνων καθαιρείται. Φαίνεται όμως [από τότε;] ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο θεωρεί ότι δεν υπάρχουν πλέον αιρετικοί…..» (Από το βιβλίο  «Πατερική Θεολογία»).  
«Μια ευθύνη που βαραίνει κυρίως τους Επισκόπους» [Πάτερ Ανδρέας Αγαθοκλέους, http://www.ekklisiaonline.gr/patriarxeia/item/16829-ekklisia-fylaki-i-eleftheria ].
Αδελφοί, πράγματι «Η ταπείνωση είναι θεϊκή παρουσία»,  είναι η «τελειότητα της χριστιανικής ζωής», και  σίγουρα αποκτάται, μόνο  μέσα από την «υπακοή» μας στην Εκκλησία, που ως σώμα Χριστού την αποτελούν οι κληρικοί αλλά και οι λαϊκοί! Αν και δεν σεβόμαστε και πολύ την γνώμη των λαϊκών, ως τέτοιοι λέμε πως’  η ταπείνωση  σίγουρα αποκτάται μέσα από την «υπακοή» μας στην Εκκλησία και εννοούμαι, φυσικά και πρώτα, στον Κύριο ημών Ιησού Χριστό. Και  πάλι όμως αδελφοί ας εννοήσουμε, για τους επισκόπους Του, πως έχουν και αυτοί «Μία Αποστολική» ευθύνη!  Να Ορθοτομούν το λόγο της αληθείας!  
 « Πειθαρχείν δει Θεώ μάλλον ή ανθρώποις » (Πραξ. 5, 29).
Αγαπητοί χριστιανοί, 104 χρόνια ταπείνωσής μας, πράγματι δεν είναι πολλά! Η υπακοή πάλι των μοναχών του Αγίου Όρους που συνεχίζουν να μνημονεύουν τον πατριάρχη, δεν μας σκανδαλίζει! Ένα πράγμα όμως μας εξοργίζει και είναι:  η σιωπή των επισκόπων μας!  Αλλ’ όμως η ειρήνη των καρδιών μας δεν θα χαθεί ποτές, διότι πιστεύουμε ότι και οι πύλες του Άδη να ανοίξουν και να βγουν έξω όλα τα παλαιά δαιμόνια, η Εκκλησία Του και η βασιλεία Του θα είναι όπως την έχει πει ο Προφήτης  Δαυίδ:  «Η βασιλεία σου βασιλεία πάντων των αιώνων και η δεσποτεία σου εν πάση γενεά και γενεά» (Ψαλμός ΡΜΔ΄. 144).
«Έως πότε ανέξομαι  υμάς» (Λόγια του Κυρίου)!
 Αλλά όμως αδελφοί, ένα πράγμα δεν γίνεται να υποφέρουμε και δεν είναι άλλο από αυτό που έρχεται και στον νου σας! Η σκέψη του «Σχίσματος» που απειλή όλους εμάς, όλους τους Ορθοδόξους Ουρανοπολίτες του κόσμου ακόμη και τους αγέννητους «Έλληνες!», όλα δηλαδή τα άπειρα έθνη, τις γλώσσες και τους  βασιλείς! «Έως πότε ανέξομαι  υμάς» λέγει ο Κύριος,  και ο επόμενος ιερός λόγος του άγιου Ιωάννη θέτει όλους μας υπό των ευθυνών μας!   «Ἀγαπητοὶ-λέγει-, ὅσοι τὰ τοῦ βίου μάταια καὶ ἀπολλύμενα πράγματα κατελίπετε, ἀγωνίσασθε, ἵνα μὴ πάλιν ἐπ' αὐτὰ τὸν ὑμέτερον νοῦν ἐπιστρέψητε. Ὁ γὰρ πλοῦτος παρέρχεται, καὶ ἡ δόξα ἀπόλλυται, καὶ τὸ κάλλος μαραίνεται…… Πλὴν μάτην ταράσσονται πάντες οἱ τὰ τοῦ παρόντος βίου πράγματα ἀγωνιῶντες… ἀλλὰ πάντα καταλιπόντες, γυμνοὶ ὡς ἐγεννήθημεν πορευσόμεθα πρὸς τὸν φοβερὸν δικαστήν…  ὅπου οὐκ ἔστι γέλως, ἀλλὰ θρῆνος· ὅπου οὐκ ἔστι χαρμοσύνη, ἀλλὰ στεναγμός· ὅπου οὐκ ἔστι τρυφὴ, ἀλλὰ κρίσις· ὅπου οὐκ ἔστι φθόγγος, ἀλλὰ τρόμος. Φοβερὸν ὄντως ἀκοῦσαι, ἀγαπητοὶ, φοβερώτερον δὲ τὸ ἰδέσθαι πᾶσαν τὴν κτίσιν ἱσταμένην, καὶ ἀπολογουμένην ὑπὲρ λόγου, ὑπὲρ ἔργου, ὑπὲρ ἐννοιῶν, τῶν ἐν νυκτὶ, τῶν ἐν ἡμέρᾳ, ὧν ἡμάρτομεν. Μέγας ὁ φόβος, ἀδελφοὶ, τότε, μεγάλη ἡ ἀνάγκη, οἵα οὐδέποτε ἐγένετο οὐδὲ γενήσεται ἕως τῆς ἡμέρας ἐκείνης… Καὶ τί ἄρα ἡμεῖς μέλλομεν ὑπομένειν, ὅταν εἰς αὐτὰ τὰ πράγματα ἔλθωμεν;ὅταν ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου μέχρι δυσμῶν ἐπισυναγόμενοι παριστώμεθα γυμνοὶ, καὶ τὸ φορτίον τῶν ἁμαρτιῶν ἐπὶ τοῦ τραχήλου πᾶσιν ἐπιδεικνύοντες;
Τότε τῶν βλασφήμων αἱ γλῶσσαι φλογίζονται, καὶ οὐκ ἔσται ὁ δροσίζων·
τότε τῶν καταλαλούντων οἱ ὀδόντες συντρίβονται ὑπὸ ἀποτόμων ἀγγέλων·
τότε τῶν φιλαργύρων αἱ χεῖρες κρεμάμεναι τρέμουσι, καὶ ξεόμεναι ὀδυνῶνται·
τότε τῶν φλυάρων τὰ στόματα ὑπὸ τοῦ πυρὸς ἐμφράττονται·
τότε τῶν διανευόντων οἱ ὀφθαλμοὶ ἐξορύττονται ἀνιλεῶς….. Ποῦ τότε γονεῖς, ποῦ ἀδελφοὶ, ποῦ πατὴρ, ποῦ μήτηρ, ποῦ οἱ συγγενεῖς, ποῦ οἱ φίλοι;» [http://www.orthodoxfathers.com/logos/Peri-sotirias-psuchis
ΕΠΙΜΕΤΡΟ
«Μόνον μὴ ἀπογνῶμεν… μὴ ῥᾳθυμήσωμεν» (Ιερός Χρυσόστομος).
Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, ας έχουμε τέλος κατά νου και τα παρακάτω λόγια του ιερού Χρυσοστόμου ώστε η ειρήνη του αληθινού φίλου του ανθρωπίνου γένους και Θεού ημών, του Κυρίου Ιησού Χριστού, να μένει  και πάνω μας.
«∆ιὸ φοβηθῶμεν καὶ φρίξωμεν, πάντες οἱ ἐν ἁμαρτίαις ζήσαντες,
καὶ σπουδάσωμεν μετὰ τῶν ἁγίων εὐρηθῆναι διὰ τῆς μετανοίας. Μὴ εἴπῃς, Ἔκλεψα, ἐφόνευσα, ἐπόρνευσα, καὶ οὐ δέχεταί με ὁ Θεός· μηδὲν τούτων εἴπῃς· δέχεται γὰρ πάντας, ὡς τὸν λῃστὴν, ὡς τὸν τελώνην καὶ ὡς τὴν πόρνην· μόνον μὴ ἀπογνῶμεν, παρακαλῶ, μὴ ῥᾳθυμήσωμεν. Κρούσωμεν διὰ μετανοίας καὶ εἴπωμεν· Ἄνοιξον ἡμῖν, Κύριε, τοῖς ἀναξίοις καὶ ἁμαρτωλοῖς· διὰ τὸ ὄνομά σου τὸ ἅγιον μὴ ἀποστραφῇς ἡμᾶς, ἀλλὰ δυσωπήθητι, καὶ μὴ στερήσῃς ἡμᾶς τῆς βασιλείας σου.
Σὺ γὰρ εἶ Θεὸς τῶν ἀπηλπισμένων, καὶ σωτηρία πάντων τῶν καταφευγόντων εἰς σέ· καὶ σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ δόξα σὺν τῷ ἀνάρχῳ Πατρὶ καὶ τῷ παναγίῳ καὶ ἀγαθῷ καὶ ζωοποιῷ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν» [http://www.orthodoxfathers.com/logos/Peri-sotirias-psuchis ].
ΜΕ ΤΙΜΗ
ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ  16  ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ  2016