Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2016

Όταν αιρετικός αρχιερέας στοιχειοθετεί σχίσμα ποιός έχει δίκιο;

prokathimenoi-3.jpg
Του Κυριάκου Κυριαζόπουλου
καθηγητή (επ.) του Εκκλησιαστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Α.Π.Θ.
Η μη μνημόνευση Μητροπολίτη - ο οποίος δεν καταδικάζει ως παναιρετκή την ψευδο-σύνοδο της Κρήτης και τις αποφάσεις της και δεν παύει το μνημόσυνο της προϊσταμένης του αρχής - από Κληρικούς της Μητρόπολής του, στοιχειοθετεί το εκκλησιαστικό ποινικό αδίκημα του σχίσματος ή όχι μόνο δεν το στοιχειοθετεί αλλά και επιβάλλει την απόδοση από αυτόν της πρέπουσας σε ομολογητές κληρικούς τιμής προς εκείνους;

Ερώτηση: Με δεδομένο ότι, μετά τη λεγόμενη «Αγία και Μεγάλη Σύνοδο» της Κρήτης, ένας Μητροπολίτης από τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες που συμμετείχαν σε αυτήν, αν υποτεθεί ότι έχει ορθόδοξο φρόνημα, αλλά, συμβιβαζόμενος με τις «συνοδικές» αποφάσεις της Ψευδο-συνόδου της Κρήτης, μνημονεύει την προϊσταμένη του αρχή (π.χ. με δεδομένο ότι ένας Μητροπολίτης από τις λεγόμενες Νέες Χώρες της Βόρειας Ελλάδος, αν υποτεθεί ότι έχει ορθόδοξο φρόνημα, αλλά μνημονεύει τις προϊσταμένες του αρχές, ήτοι τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως και την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος),  αν ένας υφιστάμενός του, ιερομόναχος ή ιερέας, παύσει το μνημόσυνο του εν λόγω Μητροπολίτη, τότε ο     ιερομόναχος ή ο ιερέας διαπράττει το εκκλησιαστικό ποινικό αδίκημα του σχίσματος ή όχι ;
Απάντηση: Σαφώς όχι, για τους εξής λόγους:
1 – Οι κανόνες που είναι συναφείς με το συγκεκριμένο ζήτημα είναι οι Κανόνες 13, 14 και 15 της Πρωτοδευτέρας (ή ΑΒ) Συνόδου επί Μεγάλου Φωτίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.
Ο Κανόνας 13 της ΑΒ Συνόδου ορίζει: «Αφού ο παμπόνηρος έριξε στην Εκκλησία του Χριστού τους σπόρους των αιρετικών ζιζανίων και τους βλέπει να κόβονται σύρριζα με το μαχαίρι του Πνεύματος, μεταχειρίστηκε άλλη μέθοδο προσπαθώντας να διαιρέσει το Σώμα του Χριστού με τη μανία των σχισματικών. Η Αγία Σύνοδος, όμως, αναχαιτίζοντας ολοκληρωτικά και αυτήν την επιβουλή του, όρισε από εδώ και στο εξής, αν κάποιος πρεσβύτερος ή διάκονος τολμήσει, επειδή τάχα έχει κατηγορήσει τον επίσκοπό του για κάποια εγκλήματα, να απομακρυνθεί από την κοινωνία του πριν από τη συνοδική απόφαση και εξέταση και την αμετάκλητη καταδίκη του, και δεν αναφέρει το όνομά του στις ιερές ευχές των λειτουργιών σύμφωνα με την παράδοση της Εκκλησίας, αυτός να υπόκειται σε καθαίρεση και να στερείται από κάθε ιερατική τιμή. Διότι αυτός που είναι ταγμένος στην τάξη του πρεσβυτέρου και που αρπάζει την κρίση των μητροπολιτών και που καταδικάζει, όσο εξαρτάται από αυτόν, ο ίδιος πριν από την κρίση τον πατέρα του και επίσκοπο, αυτός δεν είναι άξιος ούτε για την τιμή ή την ονομασία του πρεσβυτέρου. Και όσοι τον ακολουθούν, αν είναι κάποιοι από τους ιερωμένους, να χάνουν και αυτοί την δική τους τιμή, και αν είναι μοναχοί ή λαϊκοί, να αφορίζονται πλήρως της Εκκλησίας, μέχρι που να απορρίψουν τη σχέση τους με τους σχισματικούς και να επιστρέψουν στον επίσκοπό τους».
Ο Κανόνας 14 ΑΒ Συνόδου προβλέπει: «Αν κάποιος επίσκοπος, χρησιμοποιώντας μια πρόφαση εναντίον του μητροπολίτη του, πριν τη συνοδική κρίση, απομακρυνθεί από την κοινωνία με αυτόν και δεν αναφέρει το όνομά του, σύμφωνα με τη συνήθεια, στη θεία μυσταγωγία, η Αγία Σύνοδος όρισε να καθαιρείται αυτός, αν, μόνον απομακρυνόμενος από τον δικό του μητροπολίτη, δημιουργήσει σχίσμα. Διότι πρέπει καθένας να γνωρίζει τα όριά του, και ούτε ο πρεσβύτερος να περιφρονεί τον δικό του επίσκοπο ούτε ο επίσκοπος τον δικό του μητροπολίτη».
Ο Κανόνας 15 ΑΒ Συνόδου διαλαμβάνει: «Όσα ορίστηκαν για πρεσβυτέρους και επισκόπους και μητροπολίτες, αρμόζουν πολύ περισσότερο και για πατριάρχες. Επομένως, αν κάποιος πρεσβύτερος ή επίσκοπος ή μητροπολίτης τολμήσει να απομακρυνθεί από την κοινωνία με τον δικό του πατριάρχη, και δεν αναφέρει, όπως έχει οριστεί και καθοριστεί, το όνομά του στη θεία μυσταγωγία, αλλά δημιουργήσει σχίσμα πριν τη συνοδική κρίση και την αμετάκλητη καταδίκη του, η Αγία Σύνοδος όρισε να αφαιρείται πλήρως από αυτόν οποιαδήποτε ιερατική διακονία, εφόσον αποδειχθεί ότι έκανε αυτήν την παρανομία. Και ναι μεν τούτα έχουν οριστεί και επικυρωθεί για όσους αποσχίζονται από τους δικούς τους προέδρους με την πρόφαση κάποιων κατηγοριών, και προκαλούν σχίσμα και διασπούν την ενότητα της Εκκλησίας. Διότι, όσοι απομακρύνονται από την κοινωνία με τον πρόεδρό τους, εξαιτίας κάποιας αίρεσης, η οποία έχει καταδικαστεί από τις Άγιες Συνόδους ή τους Πατέρες, ενώ δηλαδή ο πρόεδρός τους διακηρύσσει δημόσια και διδάσκει ανοικτά την αίρεση στην εκκλησία, τούτοι όχι μόνο δεν πρέπει να υποβληθούν στην προβλεπόμενη από τους κανόνες ποινή, επειδή αποτειχίζονται από την κοινωνία με τον καλούμενο επίσκοπο πριν τη συνοδική κρίση του, αλλά και πρέπει να αξιωθούν της πρέπουσας στους Ορθοδόξους τιμής. Διότι δεν καταδίκασαν επισκόπους, αλλά ψευδοεπισκόπους και ψευδοδιδασκάλους, και δεν κατατεμάχισαν την ενότητα της Εκκλησίας με σχίσμα, αλλά φρόντισαν να αποφύγει η Εκκλησία σχίσματα και διαιρέσεις».
2 – Ο Κανόνας που είναι εφαρμοστέος στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν είναι ο 13ος της ΑΒ Συνόδου, αλλά ο 15ος της ίδιας ΑΒ Συνόδου. Διότι σήμερα δεν βρισκόμαστε στο προπαρασκευαστικό στάδιο της Παναίρεσης του Οικουμενισμού (ή Νέο-γνωστικισμού ή Θρησκευτικού Συγκρητισμού), το οποίο διήρκεσε 115 χρόνια (από το 1901 με τον ενθρονιστήριο λόγο του Πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄, ο οποίος περιείχε την εξαγγελία και τις φάσεις ανάπτυξης της Παναίρεσης του Οικουμενισμού) και κατά το οποίο οι ιερομόναχοι και ιερείς θα μπορούσαν να εφαρμόσουν την προ συνοδικής εισαγωγής της Παναίρεσης του Οικουμενισμού κατ’ οικονομία μνημόνευση του ονόματος του οικείου Μητροπολίτη, σε συνδυασμό με μερική παύση κοινωνίας με τούτον, όπως και  μοναχοί και οι λαϊκοί, σύμφωνα με την  Επιστολή του Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτη προς τον Ηγούμενο Θεόφιλο. Αλλά από τις 25-6-2016, ημερομηνία «συνοδικής» - δηλ. δεσμευτικής για τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες που συμμετείχαν στο Συνέδριο της Αποστασίας ή, επί το επιεικέστερο, στην Ψευδο-Σύνοδο της Κρήτης - εισαγωγής της Παναίρεσης του Οικουμενισμού, εφαρμόζεται υποχρεωτικά η ακρίβεια, δηλ. ο 15ος Κανόνας της ΑΒ Συνόδου. Διότι ο 15ος Κανόνας είναι υποχρεωτικής ισχύος, ως νόμος της Εκκλησίας, όπως τον ερμηνεύει ορθά και ο μεγάλος κανονολόγος Νικόδημος Μίλας, ως εξής: «и церковно-служители вправе и даже обязаны тотчас отделиться от подлежащего епископа (και οι κληρικοί έχουν το δικαίωμα και ακόμη και την υποχρέωση να απομακρυνθούν άμεσα από την κοινωνία με τον επίσκοπο)» (http://azbyka.ru/otechnik/Nikodim_Milash/pravila-pomestnyh-soborov-s-tolkovanijami/#0_302).
Επομένως, κανένας Μητροπολίτης από τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες οι οποίες εισήγαγαν «συνοδικώς», δηλ. δεσμευτικά γι’ αυτές, την Παναίρεση του Οικουμενισμού, δεν μπορεί να ισχυριστεί βάσιμα ότι ο ίδιος έχει δήθεν ορθόδοξο φρόνημα, ενώ είναι ταυτόχρονα είναι συμβιβασμένος με την «συνοδικώς» εισαχθείσα Παναίρεση του Οικουμενισμού, εφόσον δεν καταδικάζει ρητά, κατηγορηματικά και δημοσίως την Παναίρεση του Οικουμενισμού και, κατά συνέπεια, εφόσον δεν παύει το μνημόσυνο της προϊσταμένης του αρχής (π.χ. αν είναι Μητροπολίτης των λεγόμενων Νέων Χωρών της Βόρειας Ελλάδος, εφόσον δεν παύσει το μνημόσυνο των προϊσταμένων του αρχών, ήτοι  του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως και της Ιεράς Συνόδου, και, αν είναι Μητροπολίτης της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Νότιας Ελλάδος, εφόσον δεν παύσει το μνημόσυνο της προϊσταμένης του αρχής, ήτοι της Ιεράς Συνόδου, δεδομένου ότι και οι δύο αυτές Αυτοκέφαλες συμπεριλαμβάνονται μεταξύ αυτών που συμμετείχαν στην Ψευδο-σύνοδο της Κρήτης και εισήγαγαν «συνοδικώς», δηλ. δεσμευτικά γι’ αυτές, την Παναίρεση του Οικουμενισμού).
Για το γεγονός της «συνοδικής» - δηλ. δεσμευτικής για τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες που συμμετείχαν στην Ψευδο-Σύνοδο της Κρήτης – βλέπετε
1 – Αξιολόγηση της λεγόμενης «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου» της Κρήτης (https://drive.google.com/file/d/0BxcSUS2O16_gbTQ2QmRjMXh1TkE/view),
2 - τη Μελέτη μου με θέμα: «Το Συνέδριο της Αποστασίας των Χανίων των δέκα (10) Αυτοκέφαλων ‘Εκκλησιών’ (οι οποίες εκπροσωπούν μόνον το ένα τρίτο (1/3) των Ορθοδόξων), το οποίο εισήγαγε «συνοδικώς» την Παναίρεση του Οικουμενισμού (ή Γνωστικισμού – Gnosis, ή Θρησκευτικού Συγκρητισμού), και για την αναγκαία και αναπόφευκτη εκκλησιολογική συνέπεια της διακοπής κοινωνίας με τους προκαθημένους και τους επισκόπους των δέκα (10) Αυτοκέφαλων ‘Εκκλησιών’, οι οποίοι δεν καταδικάζουν, ως Παναιρετικό, τούτο το Συνέδριο της Αποστασίας» (https://drive.google.com/file/d/0BxcSUS2O16_gZ1ZYY29PSUhPc3c/view).
Αν κάποιος καταρρίψει πειστικά, από την άποψη της επιστημονικής μεθόδου τόσο της Ορθόδοξης Εκκλησιολογίας όσο και του Ορθόδοξου Κανονικού Δικαίου, τα επιχειρήματα αυτών των δύο κανονικο-δογματικών μελετών, τότε θα μπορεί να ισχυριστεί βάσιμα ότι:
1 - ΑΝΤΙ του 15ου Κανόνα της ΑΒ Συνόδου, ο οποίος ορίζει ότι,όσοι απομακρύνονται από την κοινωνία με τον πρόεδρό τους, εξαιτίας κάποιας αίρεσης, η οποία έχει καταδικαστεί από τις Άγιες Συνόδους ή τους Πατέρες, ενώ δηλαδή ο πρόεδρός τους διακηρύσσει δημόσια και διδάσκει ανοικτά την αίρεση στην εκκλησία, τούτοι όχι μόνο δεν πρέπει να υποβληθούν στην προβλεπόμενη από τους κανόνες (για το σχίσμα) ποινή (της καθαίρεσης), επειδή αποτειχίζονται από την κοινωνία με τον καλούμενο επίσκοπο πριν τη συνοδική κρίση του, αλλά και πρέπει να αξιωθούν της πρέπουσας στους Ορθοδόξους τιμής. Διότι δεν καταδίκασαν επισκόπους, αλλά ψευδοεπισκόπους και ψευδοδιδασκάλους, και δεν κατατεμάχισαν την ενότητα της Εκκλησίας με σχίσμα, αλλά φρόντισαν να αποφύγει η Εκκλησία σχίσματα και διαιρέσεις,
2 – ΔΗΘΕΝ ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ ο 13ος Κανόνας της ίδιας ΑΒ Συνόδου, δηλ. ότι οι ιερομόναχοι και οι ιερείς που δεν μνημονεύουν το όνομα του Μητροπολίτη τους, εφόσον αυτός ανήκει σε μια από τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες που εισήγαγαν «συνοδικώς», δηλ. δεσμευτικά γι’ αυτές, την Παναίρεση του Οικουμενισμού, θα υποβληθούν στην ποινή της καθαίρεσης λόγω σχίσματος.
Η ανωτέρω επιστημονική απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα που τέθηκε εξ αρχής, στηρίζεται στην επιστημονική μεθοδολογία της Ορθόδοξης Εκκλησιολογίας και του Ορθόδοξου Κανονικού Δικαίου.
Αν από Μητροπολίτη κάποιας από τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες που εισήγαγαν «συνοδικώς», δηλ. δεσμευτικά γι’ αυτές, την Παναίρεση του Οικουμενισμού (ή Νέο-γνωστικισμού ή Θρησκευτικού Συγκρητισμού), δεν ακολουθηθεί το συμπέρασμα της  ανωτέρω επιστημονικής απάντησης, και επιλεγεί η εκ μέρους του αυταρχική παρερμηνεία της επιλογής του 13ου Κανόνα της ΑΒ Συνόδου, χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, με συνέπεια την καθαίρεση ιερομονάχου ή ιερέα που δεν μνημονεύει το όνομά του, τότε τούτο θα επιβεβαιώσει με βεβαιότητα ότι - όπως και σε όλη την Εκκλησιαστική Ιστορία έπρατταν οι αιρετικοί επίσκοποι εναντίον των Ορθοδόξων συνεπισκόπων τους και εναντίον των λοιπών Ορθοδόξων πιστών - ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΗΝ (ΠΑΝ)ΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΥΜΒΙΒΑΖΟΜΕΝΟΣ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΧΟΝΤΑΣ ΤΟ ΚΑΚΟΔΟΞΟ ΦΡΟΝΗΜΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΜΕ (ΠΑΝ)ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΜΑΝΙΑ ΔΙΩΚΕΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ. ΔΙΟΤΙ, ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΕΝ ΚΑΙΡΩ ΔΙΩΓΜΟΥ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ (ΠΑΝ)ΑΙΡΕΣΗ, ΤΟΥΤΟΣ ΘΑ ΕΧΕΙ ΕΠΙΛΕΞΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΤΩΝ ΗΔΟΝΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΥΤΟΥ, ΑΝΤΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΟΣ ΤΟΥ ΝΥΜΦΙΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, Η ΟΠΟΙΑ ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΗ, ΚΑΙ ΟΧΙ Η (ΠΑΝ)ΑΙΡΕΣΗ, ΕΙΝΑΙ Η ΤΑΜΕΙΟΥΧΟΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ.
Πάντως, μετά την «συνοδική» εισαγωγή της Παναίρεσης του Οικουμενισμού στις 25-6-2016, με την ψήφιση από τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες – Μέλη του Συνεδρίου της Αποστασίας της Κρήτης, κανένας Μητροπολίτης από τις εν λόγω δέκα (10) Αυτοκέφαλες δεν μπορεί θεολογικά και λογικά να ισχυριστεί ότι, μπορεί η προϊσταμένη του αρχή (ή οι προϊσταμένες του αρχές) να ακολουθεί (ή ακολουθούν) την Παναίρεση του Οικουμενισμού, αλλά ο ίδιος δήθεν έχει ορθόδοξο φρόνημα, γι’ αυτό οι υφιστάμενοί του κληρικοί δεν υποχρεούνται να εφαρμόσουν τον 15ο Κανόνα της ΑΒ Συνόδου για την παύση του μνημοσύνου του ονόματός του. Διότι όχι μόνο έχει συμβιβαστεί με την «συνοδικώς» εισαχθείσα Παναίρεση του Οικουμενισμού, αλλά διαθέτει πλέον και Παναιρετικό φρόνημα, δεδομένου ότι
Α. ούτε καταδικάζει ως Παναιρετικό το Συνέδριο της Αποστασίας της Κρήτης και τις αποφάσεις του,
Β. ούτε, κατά συνέπεια, παύει το μνημόσυνο της προϊσταμένης του αρχής (ή των προϊσταμένων του αρχών), όπως οφείλει και ο ίδιος ο Μητροπολίτης δυνάμει του 15ου Κανόνα της ΑΒ Συνόδου. Το οφείλει, αν επιλέξει να παραμείνει στην Ορθοδοξία και την Ορθοπραξία  με Ομολογιακό Φρόνημα και Ομολογιακή επί των ώμων του Ανάληψη του Σταυρού του Χριστού και συνέχιση των Παθημάτων του Αμνού του Θεού, Κυρίου Ιησού Χριστού στη δική του ύπαρξη, ως γνήσιος ποιμένας. Ως γνωστόν, ο γνήσιος ποιμένας, όπως ομολόγησε κατά την εις επίσκοπον χειροτονία του, υποχρεούται να προστατεύει το εμπιστευθέν από τον Μέγα Αρχιερέα Χριστό σε αυτόν λογικό ποίμνιο από την κατασπάραξή του από τους νοητούς αλλά πραγματικούς «λύκους» της Παναίρεσης του Οικουμενισμού και όχι να ενδιαφέρεται πρωτίστως για την, αντί πάσης θυσίας, διατήρηση του επίγειου αρχιερατικού του θρόνου, για να μην είναι αναπολόγητος όταν παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαιοκρίτη Χριστού.

8 σχόλια :

  1. Δεν υπαρχει καμμια συνοδος που ειναι να δικασει τον πατριαρχη ή τον μητροπολιτη για να κοψει κανεις το μνημοσυνο τους. καλα θα κανει ο μητροπολιτης φλωρινης να του δωσει απολυτηριο και στην ευχη της παναγίας..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δυστυχῶς ἡ παραποίηση τῶν "Αποσχιστών" στήν Ἱερά Παράδοση τῆς Ἐκκλησίας δέν ἔχει ὅρια. Τόν ιε΄ κανόνα τῆς ΑΒ΄ Συνόδου, ὁ ὁποῖος μαζί μέ τούς δύο προηγουμένους αὐστηρούς κανόνες (ιγ΄και ιδ´) θεσμοθετήθηκε γιά νά ἀποτραποῦν οἱ δῆθεν εὔλογες ἀποσχίσεις, αὐτοί τόν θεωροῦν ὡς ὑποχρεωτικό κανόνα γιά ἀπόσχιση. Τόν στόχο τῆς Συνόδου τοῦ ἁγίου Φωτίου, δηλαδή τήν παύση τῶν σχισμάτων, αὐτοί τόν μετατρέπουν σέ προτροπή καί ὑποχρέωση γιά δημιουργία νέων σχισμάτων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Η παραποίηση γίνεται απ’ όλους που δεν δέχονται ότι το δεύτερο μέρος του ΙΕ’ Κανόνος της ΑΒ’ Συνόδου ισχύει όταν η Τοπική Εκκλησία είναι Ορθόδοξη, και όχι μετά από πτώση της Εκκλησίας σε αίρεση. Βλ. επιστολή του π. Επιφανίου Θεοδωροπούλου http://stwmenkalws.blogspot.gr/2012/03/blog-post_5762.html.

      Μια Ορθόδοξη Τόπικη Εκκλησία καταδικάζει αμέσως τον αιρετικό επίσκοπο και αποτρέπει την εξάπλωση της αιρέσεως επειδή αυτή καταλήγει σε σχίσματα. Το ότι ΟΙ ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ δημιουργούν σχίσματα αναφέρεται μεταξύ άλλων στον ΙΓ’ Κανόνα. Για να αποτραπούν σχίσματα, η Σύνοδος του Αγίου Φωτίου επιτρέπει την παύση του μνημοσύνου επισκόπου που κηρύττει κάποια κατεγνωσμένη αίρεση πρό συνοδικής κρίσεως και όπως λέγει ο π. Επιφάνιος

      «Τοὖτο ὅμως εἶνε το ἔσχατον βῆμα, εἰς τὸ ὁποῖον δύναται νὰ προχώρηση, ἅν θέλη νὰ μὴ εὑρεθῆ εἰς σχίσματα καὶ εἰς ἀνταρσίας. Παύων δηλαδὴ τὸ μνημόσυνον, δὲν θὰ μνημονεύη ἑτέρου Ἐπισκόπου (ἐκτὸς ἅν πιστεύη ὅτι ὅλη ἡ ἐκκλησία ἠμῶν ἐπεσεν εἰς αἵρεση!), ἄλλα θὰ ἀναμένη, ὡς προέγραψα, ἐν τὴ «Ἐπιστολιμαία Διατριβή» μου, μετ' ἠρέμου συνειδήσεως τὴν κρίσιν Συνόδου.»

      Αφού ολόκληρη η Τοπική Εκκλησία της Ελλάδος έπεσε σε αίρεση, όσοι απομακρύνονται από αυτήν ΔΕΝ δημιουργούν σχίσμα.

      Διαγραφή
    2. ΣΥΓΝΩΜΗ ΑΛΛΑ ΕΧΕΙΣ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ....

      Διαγραφή
  3. ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ Κ.ΚΥΡΙΑΖΟΠΟΥΛΕ, ΜΑΣ ΑΝΟΙΞΑΤΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ.
    Ο ΚΥΡΙΟΣ ΤΗΣ ΔΟΞΗΣ ΝΑ ΣΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ.
    ΑΝΝΑ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ἡ ΑΒ΄ Σύνοδος δέν εἶχε σάν στόχο νά ἐπιβάλλει τήν πρό συνοδικῆς κρίσεως ἄμεση διακοπή τῆς κοινωνίας μέ τούς αἱρετικούς ποιμένες. Ἡ θεσμοθέτηση ἑνός τέτοιου κανόνος ἀπό κάποια Σύνοδο θά ἀποτελοῦσε ἐπίσης καταδίκη τῶν ἁγίων Πατέρων καί τῶν λοιπῶν Ὀρθοδόξων πού παλαιότερα δέν εἶχαν διακόψει ἀμέσως τήν κοινωνία μέ τούς ἐπισκόπους πού κήρυτταν κάποια αἵρεση, ἀλλά εἶχαν ἐφαρμόσει τήν ἐκκλησιαστική Οἰκονομία ἕως τήν συνοδική καταδίκη τους. Κατά τήν περίοδο ἐκείνη οἱ Πατέρες εἶχαν προσπαθήσει νά ὁδηγήσουν μέ διαφόρους τρόπους τούς αἱρετικούς σέ μετάνοια. Ἡ θεσμοθέτηση μάλιστα ἑνός τέτοιου κανόνος θά ἀφαιροῦσε ἀπό τούς Ὀρθοδόξους τό δικαίωμα ἀνάλογης ἀντιμετωπίσεως τῶν αἱρετικῶν στό μέλλον, δηλαδή τῆς ἐφαρμογῆς τῆς ἐκκλησιαστικῆς Οἰκονομίας. Γιά τούς λόγους αὐτούς ἡ ΑΒ΄ Σύνοδος, ἐκφράζοντας τήν ἕως τότε διδασκαλία καί πράξη τῶν ἁγίων Πατέρων, οὔτε ἀπαγόρευε οὔτε ἐπέβαλλε τήν διακοπή τῆς κοινωνίας μέ κάποιο ἐπίσκοπο πού κήρυττε αἱρετικές διδασκαλίες. Μέ τόν τρόπο αὐτό ἡ Σύνοδος ἐξέφραζε τήν πεποίθησή της ὅτι ἡ μόνη ἁρμόδια γιά νά ἐπιβάλλει σέ ὅλους τούς Ὀρθοδόξους τήν διακοπή τῆς κοινωνίας εἶναι ἡ Τοπική ἤ ἡ Οἰκουμενική Σύνοδος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ''Η ανωτέρω επιστημονική απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα που τέθηκε εξ αρχής, στηρίζεται στην επιστημονική μεθοδολογία της Ορθόδοξης Εκκλησιολογίας και του Ορθόδοξου Κανονικού Δικαίου.'' Ο κ. καθηγητής γνωρίζει ότι οι κανόνες της Πρωτοδευτέρας συνόδου την οποία επικαλείται δεν ανήκουν στο σώμα των ιερών κανόνων της ορθοδόξου εκκλησίας γιατί δεν εντάχθηκαν ποτέ από μεταγενέστερη οικουμενική σύνοδο.Παρά το ότι η Πρωτοδευτέρα είναι πράγματι η τελευταία οικουμενική σύνοδος όλης της ορθοδόξου εκκλησίας ανατολής και δύσης οι κανόνες της δεν έχουν αποκτήσει υποχρεωτικότητα και οικουμενικό κύρος. Έχουν αναγνώριση και αποδοχή εντός της ορθόδοξης εκκλησίας δεν έχουν όμως ενταχθεί στο σώμα των ιερών κανόνων της ορθοδόξου εκκλησίας και δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται ισότιμα με τους οικουμενικού κύρους κανόνες. Εάν θέλουμε να είμαστε ακριβείς και πρέπει να είμαστε ακριβείς σε τόσο σημαντικά ζητήματα, δεν μπορεί να διακόψει κανείς την μνημόνευση επισκόπου στηριζόμενος στην Πρωτοδευτέρα σύνοδο, ούτε μπορεί να καταδικαστεί κληρικός επίσης βάσει κανόνος της ιδίας συνόδου.Τώρα το τι γίνεται στην πράξη αυτό είναι ένα άλλο ζήτημα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συγγνώμη για κάποια χονδροειδή λάθη ανωτέρω στο σχόλιο για το κύρος των κανόνων της Πρωτοδευτέρας συνόδου. Η Πρωτοδευτέρα σύνοδος το 861 δεν είναι η τελευταία ορθόδοξη οικουμενική σύνοδος, είναι η σύνοδος του 879-880 επίσης επί Μ. Φωτίου. Η Πρωτοδευτέρα δεν είναι σίγουρο ότι είναι καν οικουμενική γιατί δεν υπάρχουν σωζόμενα πρακτικά και πολλά ιστορικά στοιχεία. Είναι βέβαιο ότι συμμετείχαν η εκκλησία της Ρώμης και η εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως, δεν είναι βέβαιο όμως εάν συμμετείχαν και άλλα πατριαρχεία. Αυτή η ιστορική δυσχέρεια καθιστά ισχυρότερη την άποψη ότι δεν έχουν οικουμενικό κύρος και υποχρεωτικότητα οι κανόνες αυτής της συνόδου για όλους. Έχει οπωσδήποτε ισχύ στην εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως και υπό αυτήν την ερμηνεία προφανώς την χρησιμοποίησαν ο π. Αυγουστίνος Καντιώτης και οι άλλοι δύο επίσκοποι και διέκοψαν το μνημόσυνο του πατριάρχη Αθηναγόρα. Η εκκλησία της Ελλάδος δεν αντέδρασε αποδεχόμενη, μεταξύ άλλων, την ισχύ των κανόνων αυτής της συνόδου για την εκκλησία της Ελλάδος. Πολλές εκκλησιαστικές αποφάσεις και αποφάσεις ελληνικών δικαστηρίων έχουν χρησιμοποιήσει την Πρωτοδευτέρα σύνοδο, και εντάξει έτσι εθιμικά την σύνοδο αυτή στο κανονικό- εκκλησιαστικό δίκαιο στην Ελλάδα. Αλλά οι εκκρεμότητες για το κύρος των κανόνων αυτής της συνόδου και την εφαρμογή τους παραμένουν καθώς δεν έχουν ενταχθεί στο σώμα των ιερών κανόνων της ορθοδόξου εκκλησίας.

      Διαγραφή

1) Η κατάθεση σχολίου κάτω από τις αναρτήσεις θα γίνεται επωνύμως με την χρήση λογαριασμού Gοοgle και θα αναρτώνται κατόπιν εγκρίσεως.
2) Τυχόν άσεμνα ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται μόλις υποπέσουν στην αντίληψη των διαχειριστών του ιστολογίου, ή κατόπιν σχετικής ενημέρωσης από τους τυχόν θιγομένους τρίτους.
3) Το περιεχόμενο του άρθρου ή των σχολίων που το συνοδεύουν, ΔΕΝ συμπίπτει με τις απόψεις και θέσεις του Ιστολογίου
4) Να μην χρησιμοποιείτε greeklish στα μηνύματά σας διότι δε θα αναρτώνται.
5) Να τσεκάρετε το πλαίσιο "Να λαμβάνω ειδοποιήσεις" που βρίσκεται κάτω από το μήνυμα σας, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, ώστε να ειδοποιείστε για τα επόμενα σχόλια αυτής της ανάρτησης, μέσω της ηλεκτρονικής σας διεύθυνσης.
6) Για επικοινωνία : Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: istologionkatanixis@gmail.com