Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

Ιερός Ναός των Αρχαγγέλων – Αγίου Γεωργίου Ροτόντα, Ο Αυτοκρατορικός, Εξαρχικός, Αρχιεπισκοπικός, Μητροπολιτικός

430-Rotonda_05resized.jpg
ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ
«Ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΡΚΟΣ Ο ΕΥΓΕΝΙΚΟΣ»
  Θεσσαλονίκη 01-11-2016
        Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τον ένδοξον ελληνικόν στρατόν την 26η Οκτωβρίου 1912, ο τότε Γενικός Διοικητής της Μακεδονίας Στέφανος Δραγούμης, ο ιδρυτής της Μακεδονικής Επιτροπής το 1878 και πατέρας του Ίωνος Δραγούμη και πεθερός του Παύλου Μελά, παραχώρησε όλους τους βυζαντινούς ναούς που είχαν μετατραπεί σε τζαμιά και την Ροτόντα, στην ορθόδοξη λατρεία. Ο δε Μητροπολίτης καθηγίασεν τον ιερόν ναόν την 5ην Μαρτίου 1914 και ετέλεσεν την πρώτην θείαν λειτουργίαν μετά από 322 χρόνια σκλαβιάς.

        Η λεγόμενη Ροτόντα Θεσσαλονίκης κτίστηκε από τον Γαλέριο το έτος 305 ως μέρος του ανακτορικού συγκροτήματος και ο Άγιος Μέγας Θεοδόσιος στα τέλη του 4ου αιώνα μετέτρεψε το κτίσμα σε χριστιανικό ναό, όπου και βαπτίστηκε από τον Μητροπολίτη Άγιον Ασχόλιον, πατέρα της Β’ Οικουμενικής Συνόδου. Μέχρι της κατακτήσεως της πόλεως από τους Λατίνους το 1204 ο ναός ήτο Εξαρχικός και Μητροπολιτικός.
        Επομένως η λεγόμενη «Ροτόντα» για περίπου 100 χρόνια, ενδεχομένως, ελειτούργησε ως ειδωλολατρικός ναός. Για περισσότερα από 1250 χρόνια ως χριστιανικός ναός και για 322 χρόνια ήτο τζαμί. Μετά την απελευθέρωση της πόλεως και μέχρι τον σεισμόν του 1978 λειτούργησε ως ορθόδοξος ναός, παρ’όλο που η Αρχαιολογική Υπηρεσία, παρανόμως(;) παρενοχλούσε την λειτουργική του χρήση.
        Μετά το 1978 η Αρχαιολογική Υπηρεσία κατέστρεψε την Αγίαν Τράπεζαν του ιερού αυτού ναού και αφαίρεσεν τον Σταυρόν από τον τρούλλον, ενώ με υπουργικήν απόφασιν του αθέου κομμισαρίου Μπαλτά, της δοσιλόγου κυβερνήσεως Τσίπρα-Καμμένου, αποχριστιανοποίησαν τον επί 1250 χρόνια ναόν των Αγίων Ασωμάτων- Αγίου Γεωργίου.
Ας προσέξουν οι υπεύθυνοι αρχαιολόγοι και η αντίχριστος κυβέρνησις Τσίπρα-Καμμένου και ο θλιβερός κομμισάριος «Πολιτισμού» την προειδοποίησιν του Αγίου Συμεών του μυσταγωγού (+1429) τελευταίου προ της πτώσεως της πόλεως στους βαρβάρους Τούρκους, ότι  όσοι βεβηλώνουν ιερούς ναούς έχουν πάντοτε κακόν τέλος.