Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

Επιστολή - δήλωση συμπαράστασης!

anthimos_thessalonikis.png
Κωνσταντίνος Μανταρλής Εκπαιδευτικός
Αγαπητοί διαχειριστές του ιστολογίου «Κατάνυξις»,
Βασική αφορμή αυτής της επιστολής υπήρξε η «αφ’υψηλού» προσέγγιση της πατρικής ιδιότητος εκ μέρους του μητροπολίτου Θεσσαλονίκης, κ. Ανθίμου. Πιο συγκεκριμένα, ο μητροπολίτης απέστειλε προσφάτως επιστολές – φόβητρα στον π. Θεόδωρο Ζήση και τον π. Νικόλαο Μανώλη (του οποίου τυγχάνω πνευματικό παιδί), απειλώντας τους εμμέσως πλην σαφώς ότι επίκειται διωγμός εις βάρος τους εάν δεν υποταχθούν στην, όπως αποδεικνύεται, υποκειμενικώς υπό του Σεβασμιοτάτου θεωρούμενη, αλλά ωστόσο κακώς νοούμενη, «πνευματική αυθεντία» του. 

Με άλλα λόγια, μοιάζει με έναν πατέρα που τρομοκρατεί τα παιδιά του με άγριο, πνευματικό  ξυλοδαρμό επειδή δεν σκύβουν το κεφάλι στις εξουσιαστικές απαιτήσεις του.
Προσωπικά, με την επιστολή αυτή δεν επιχειρώ να μεταπείσω τον μητροπολίτη. Εξάλλου, ο πνευματικός μου, ο π. Νικόλαος Μανώλης, τόσο με την δημόσια απάντηση που έδωσε προσφάτως στον Σεβασμιότατο, όσο και εν γένει με τον αντιοικουμενιστικό αγώνα του μέχρι σήμερα, έχει αποδείξει επαρκώς ότι ο οικουμενισμός αποτελεί την πιο ύπουλη και σκοτεινότερη αίρεση που έχει εμφανιστεί ποτέ στην ιστορία. 
Οπότε, είναι στο χέρι του μητροπολίτου Θεσσαλονίκης, καθόσον ο ίδιος είναι δεόντως πληροφορημένος, το αν τελικά θα αποδεχθεί και εφαρμόσει τις ανωτέρω υικές προτροπές και συστάσεις του ιεραρχικώς υφισταμένου του. 
Σκέφτηκα όμως ότι αν ο μητροπολίτης θελήσει κάποτε να πληροφορηθεί ποιός είναι ακριβώς ο πατέρας Νικόλαος, ας υπάρχει μια ακόμη μαρτυρία όπου μπορεί να καταφύγει. 
Τον πατέρα Θεόδωρο δεν είχα την χαρά να τον γνωρίσω προσωπικά, αλλά είναι παγκοίνως γνωστή τόσο η εξέχουσα πανεπιστημιακή σταδιοδρομία του, όσο και η αφοσίωσή του στην Εκκλησία του Χριστού μας. Θα περιοριστώ λοιπόν να μιλήσω για τον πνευματικό μου πατέρα, τον π. Νικόλαο Μανώλη και για τον ρόλο που διαδραμάτισε στην μέχρι τώρα ζωή μου.
Άν και δεν είχα αμφισβητήσει ποτέ την ύπαρξη του Θεού, δεν είχα ενδιαφερθεί για την αλήθεια Του ή για τον τρόπο με τον οποίο η απουσία αυτής της αλήθειας επηρέαζε την ζωή μου. 
Καθώς τα χρόνια περνούσαν, κατέληξα να αποδεχθώ εκείνη τη στάση ζωής που αναιρεί την οποιαδήποτε σχέση με τον Θεό: έπαιρνα και δεν έδινα, ήμουν πανευτυχής στην πλησμονή των σαρκικών μου επιθυμιών και απολάμβανα μέχρι πλήρους εξουθενώσεως. 
Είχα παραδώσει τον εαυτό μου σε εμπειρίες που όχι μόνο δεν άγγιζαν την καρδιά μου, αλλά στην πραγματικότητα με καταρράκωναν. Παρακολουθούσα τον εαυτό μου να κατρακυλά σε έναν ζωώδη ωφελιμισμό που ζητούσε να ξεθυμάνει.
Κάποτε συνειδητοποίησα ότι όλο αυτό το κυνήγι των κοσμικών επιδιώξεων δεν ήταν απλώς μια δική μου παρόρμηση αλλά, μάλλον, ήταν το αποτέλεσμα χειρισμού εκ μέρους του «άρχοντα του κόσμου τούτου». Εγώ, βεβαίως, του είχα δώσει τα όπλα για να με χειραγωγήσει και εκείνος, ως αριστοτέχνης, πάτησε στις αποκριτικές χορδές μου. Αυτή η κορυφαία στιγμή της αντάμωσης με τον αλλοτριωμένο εαυτό μου, σήμανε και την απόφασή μου να επιστρέψω στον Πατέρα.
Πρέπει να δηλώσω απερίφραστα ότι η διαδικτυακή αναζήτηση πνευματικού πατέρα με οδήγησε αρκετές φορές σε κηρύγματα ιερέων  που παρέπεμπαν σε έναν Χριστό δικής τους επινόησης, αφού συχνά «στρογγύλευαν» τον λόγο τους προκειμένου να φανούν αρεστοί στο ποίμνιο ή τους προϊσταμένους τους. 
Κάποτε, ωστόσο, βρέθηκα μπροστά στις ομιλίες του πατέρα Νικόλαου, ο οποίος συνδύαζε την αμεσότητα μικρού παιδιού και την φλόγα του οραματιστή. Δεν έκανε καμία προσπάθεια να χρησιμοποιήσει βαρύγδουπο λόγο, ούτε στόχευε να ντοπάρει ψυχολογικά το ακροατήριό του. Επιπλέον, ο ιερέας αυτός φαινόταν να είναι ανέγγιχτος από τον πειρασμό της δημοσιότητας και τίποτα στα κηρύγματά του δεν πρόδιδε την ανάγκη για κύρος και εξουσία, μια ανάγκη που είναι  υπαρκτή σε πολλούς κληρικούς όλων των βαθμίδων.
Αντιθέτως, ο πατέρας Νικόλαος είχε παραιτηθεί από κάθε εγωϊστική προσπάθεια να συναρπάσει με τον προσωπικό του λόγο και του ήταν αρκετό να μεταφέρει τις εμπειρίες εκείνων που αξιώθηκαν να έχουν θέα Χριστού, δηλαδή των Πατέρων της Εκκλησίας μας. Παράτολμο, οπωσδήποτε, το εγχείρημα αν σκεφτεί κανείς πως η επιλογή του αυτή συνιστά στους καιρούς μας ακραία διακινδύνευση. 
Σε μια εποχή που το πανεπιστήμιο της  Οξφόρδης σκοπεύει να συμπεριλάβει στα λεξικά του το λήμμα «μετά-αλήθεια» και η κάλπικη «σύνοδος» της Κρήτης αποδεδειγμένα σχετικοποιεί τον Χριστό της Ορθοδοξίας, ο λόγος του παπα-Νικόλα, του πατέρα μου, φαντάζει ανατρεπτικός και απόλυτος. Έτσι, η διαστολή της αίρεσης από την πραγματική Εκκλησία χαρακτηρίζεται ως απαράδεκτη, επειδή ο Οικουμενικός «πατέρας» μας και οι συν αυτώ οψίμως θεωρούν τις αιρετικές δοξασίες απλώς ως διαφοροποιημένες εκδοχές της μίας αλήθειας.
Αλγεινότερη εντύπωση, ωστόσο, προξενεί η αδυναμία πολλών εκκλησιαστικών ταγών να επιτρέψουν να υπάρχει αντίλογος στα νεωτεριστικά καμώματά τους, βαπτίζοντας εαυτούς αλάθητους και απειλώντας με διώξεις καθέναν που τολμά να ψελίσσει ελεγκτικό λόγο για τα διαπιστωμένα οικουμενιστικά ατοπήματά τους. Μεθοδεύουν με ολοκληρωτικό τρόπο τον δημόσιο και ιδιωτικό λόγο των υφισταμένων τους ιερέων και απαιτούν την άνευ όρων αποδοχή των «άνωθεν» εντολών τους. 
Καθώς φαίνεται, οι υπερθετικοί τίτλοι τους, οι πολλές εδαφιαίες μετάνοιες και τα χειροφιλήματα έχουν θρέψει στον ψυχισμό τους μια διαβρωτική αίσθηση υπεροχής και ισχύος, που είναι εντελώς ξένη τόσο προς τον Ευαγγελικό λόγο όσο και προς την σύνολη παράδοση της Εκκλησίας μας. Και ενώ αδιαμαρτύρητα αποδέχονται να χαρακτηρίζεται η Ορθοδοξία ισότιμη με το παπικό εξάμβλωμα και τις προτεσταντικές παραφυάδες, ενοχλούνται αφάνταστα όταν κάποιος  ελέγχει την ασυνέπειά τους ή τους υπενθυμίζει ότι δεν είναι τίποτε περισσότερο από διάκονοι της αλήθειας του Ευαγγελίου που απλώς προεξάρχουν από ιεραρχικής απόψεως.
Ένα είναι βέβαιο: όλοι όσοι ζήσαμε την πατρική αγάπη των ποιμένων μας π. Θεόδωρου Ζήση και π. Νικόλαου Μανώλη, θα συνεχίσουμε να καταγγέλλουμε τον επιχειρούμενο στραγγαλισμό της αλήθειας και θα αντιταχθούμε σθεναρά στις όποιες επισκοπικές αυθαιρεσίες που στρέφονται ενάντια σε ιερείς που κοσμούν την τοπική Εκκλησία με τον ακαινοτόμητο λόγο τους. Μπορούμε να συγχωρούμε τις ανθρώπινες αδυναμίες των επισκόπων μας, αλλά δεν μπορούμε να τους στηρίξουμε όταν δεν διακονούν την αλήθεια. 
Προσωπικά, προτιμώ να «σχοινοβατήσω» μαζί με τον πνευματικό πατέρα μου – όπως φέρεται να καταγγέλεται από την προϊσταμένη του αρχή - παρά να υποτροπιάσω με τις κούφιες αγαπολογίες της οικουμενιστικής ρητορικής όπου όλα επιτρέπονται.
Με εκτίμηση,
Κωνσταντίνος Μανταρλής  
Εκπαιδευτικός

9 σχόλια :

  1. Συγχαρητήρια κ. Μανταρλή! Είστε ευλογημένος με τέτοιο πνευματικό πατέρα.Επειδή οι ιερείς αυτοί αποτελούν τα διαμάντια της σύγχρονης Ορθοδοξίας πρέπει να τους στηρίζουμε με όλη μας την δύναμη. Μακάρι και εδώ στο Ηράκλειο Κρήτης να είχαμε ιερείς όπως τον π. Νικόλαο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δόξα τω θεώ που έχουμε άγιο πνευματικό πατέρα. Αλλοίμονο στους χριστιανούς που κρέμονται από οικουμενιστές πνευματικούς "οδηγούς". Τυφλοί οδηγοί είναι αυτοί και έχει μιλήσει για την περίπτωσή τους ο ίδιος ο Κύριος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. O Θεός να σας χαριτωνει και με τη ευχή του αγίου Γέροντά σας να ζείτε από δω τον Παράδεισο αδελφέ. Συμφωνώ μαζί σας.
    Χρήστος Θεοδώρου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πολλά συγχαρητήρια Κωνσταντίνε
    γιά τήν ομολογία σου καί τίς πληροφορίες.
    Νά προσθέσω ένα πετραδάκι....
    γἐρος κληρικός είχε πει
    Ο εγωισμός ενός ανθρώπου μετράται μέ τἠν αντίδρασι που θά εχη
    εάν τόυ κάνης παρατήρησι....
    αυτά διά τόν κ Άνθιμο....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εκφράζω τη συμπαράστασή μου τόσο σε εσένα αδελφέ Κωνσταντίνε όσο και στον πνευματικό σου π. Νικόλαο Μανώλη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΕΥΓΕ ΚΑΙ ΣΤΟΝ Π.ΝΙΚΟΛΑΟ ΜΑΝΩΛΗ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΕ ΣΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΕ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Απλά και ξεκάθαρα μας κάλυψες, συγχαρητήρια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΝΔΡΕΟΠΟΥΛΟΣ15 Ιανουαρίου 2017 - 1:01 π.μ.

    Ευγε Κωνσταντίνε και σε σενα και στους ευλογημένους ιερείς που τολμούν που ομολογούν την αληθινή πίστη στον Θεό και υπερασπίζονται χωρίς φοβο την Ορθοδοξία

    ΑπάντησηΔιαγραφή

1) Ενδέχεται το περιεχόμενο του άρθρου ή των σχολίων που το συνοδεύουν, να μη συμπίπτει με τις απόψεις και θέσεις του Ιστολογίου

2) Υβριστικά ή προσβλητικά και εν γένει παράνομου περιεχομένου σχόλια δεν θα αναρτώνται ή θα αφαιρούνται

3) Να μην χρησιμοποιείτε greeklish στα μηνύματά σας διότι δε θα αναρτώνται.

4) Να τσεκάρετε το πλαίσιο "Να λαμβάνω ειδοποιήσεις" που βρίσκεται κάτω από το μήνυμα σας, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, ώστε να ειδοποιείστε για τα επόμενα σχόλια αυτής της ανάρτησης, μέσω της ηλεκτρονικής σας διεύθυνσης.

5) Για επικοινωνία : Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: istologionkatanixis@gmail.com