Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

Δήλωση Γέροντος Κύριλλου Κατουνακιώτη

Σχετική εικόνα

 (Κελλίον Ευαγγελισμού της Θεοτόκου-Κατουνάκια – Άγιο Όρος)
Προς τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Αργολίδος κ. Νεκτάριο

(Εφόσον εν μετανοία επιστρέψει στην ορθοτόμηση του Λόγου της Αληθείας, δηλαδή του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, ως προς το Σώμα Του που είναι η Εκκλησία των Αποστόλων και όχι η Νεοφανής Ψευδο-Εκκλησία του Οικουμενισμού  ή Γνωστικισμού ή Θρησκευτικού Συγκρητισμού. 
Με τα Νεοφανή της Δόγματα που περιέχονται στην ψευδο-συνοδική παναιρετική απόφαση «Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον», η οποία Νεοφανής Ψευδο-Εκκλησία ιδρύθηκε από μόνες τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες που μετείχαν στο Συνέδριο της Αποστασίας της Κρήτης, και οι οποίες εκπροσωπούν μόνο το ένα τρίτο (1/3) των Ορθόδοξων πιστών.
Ήτοι ως προς τα Άρθρα του Συμβόλου της Πίστεως «Εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν» και «Ομολογώ έν  βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών», όπως ο καταδικασθείς σε καθαίρεση και αφορισμό, στη Σύνοδο του 1344 από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννη Καλέκα, Αγιορείτης ιερομόναχος Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς και ο μαθητής του μοναχός Ιωσήφ ο Καλόθετος απάντησαν στον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννη Καλέκα το 1344 (δηλαδή πριν την καθαίρεση αυτού του τελεταίου το 1347) για την καινοτομία του στην Ορθόδοξη Πίστη που αφορά τη λατινόφρονη αίρεση της κτιστής Χάριτος. 
Δηλαδή  ότι ο τότε Πατριάρχης Ιωάννης Καλέκας, αποδεχόμενος την εν λόγω καινοτομία, ίδρυσε την Νεοφανή Ψευδο-εκκλησία του με τα νεοφανή του δόγματα, και δεν μπορεί να αφορίσει από την Εκκλησία του Χριστού τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά και τον μαθητή του μοναχό Ιωσήφ Καλόθετο, οι οποίοι διώχθηκαν από τον Πατριάρχη Καλέκα επειδή παραμένουν στην Εκκλησία των Αποστόλων ως Σώμα Χριστού)
…………………………………………………
                Σεβασμιώτατε (με την Ορθόδοξη έννοια του όρου),
Όπως ενδεχομένως γνωρίζετε, οι επιθετικοί χαρακτηρισμοί τους οποίους απευθύνατε δημοσίως και εγγράφως εναντίον μου «αγύρτης» και «θεομπαίκτης», στην από 8-9-2016 δημόσια ανακοίνωσή σας - η οποία αναγνώστηκε σε όλους τους ιερούς ναούς της Μητροπόλεώς σας, κατ’ εντολήν σας, στις 11-9-2016 (ΕΔΩ) - συνιστούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση των εγκλημάτων της εξυβρίσεως και της συκοφαντικής δυσφημήσεως (άρθρα 361 και 363  Ποινικού Κώδικα αντιστοίχως), καθώς και των αντίστοιχων αδικοπραξιών του Αστικού Δικαίου, εξαιτίας των οποίων προκύπτει υποχρέωση αποζημιώσεως εμού του ζημιωθέντος από εσάς τον ζημιώσαντα για ηθική βλάβη (άρθρα 914 και 932 Αστικού Κώδικα) και για προσβολή της προσωπικότητάς μου (άρθρο 52 Αστικού Κώδικα). Βεβαίως, όπως οι εν λόγω εξυβρίσεις σας και συκοφαντικές σας δυσφημήσεις δεν αρμόζουν και από την άποψη του κρατικού Ποινικού και Αστικού Δικαίου σε οποιονδήποτε πολίτη, και γι’ αυτό τιμωρούνται, πολύ περισσότερο δεν αρμόζουν σε Αρχιερέα.
Θα αντιπαρερχόμουν τις ανωτέρω εξυβρίσεις και συκοφαντικές σας δυσφημίσεις εναντίον εμού ως πολίτη και εικόνας του Χριστού, εάν αφορούσαν απλώς το πρόσωπό μου ως Αγιορείτου μοναχού, Γέροντος του Κελλίου Ευαγγελισμού της Θεοτόκου Κατουνακίων, κατ’ εφαρμογήν του 9ου μακαρισμού του Θεανθρώπου Κυρίου Ιησού Χριστού, ο Οποίος μακαρίζει τους ονειδιζομένους, τους διωκομένους και τους κακολογουμένους, επί λέξει ως εξής: «Μακάριοι εστέ όταν ονειδίσωσιν υμάς και διώξωσι και είπωσι παν πονηρόν ρήμα καθ’ υμών ψευδόμενοι ένεκεν εμού» (Ματθ. 5, 11).
Όμως, οι ανωτέρω εξυβρίσεις και συκοφαντικές σας δυσφημίσεις εναντίον μου δημοσιεύθηκαν εγγράφως, εξαιτίας της προλογίσεως από εμένα ομιλίας από Αγιορείτη μοναχό, το θέμα της οποίας αφορούσε την αξιολόγηση των κακόδοξων και αιρετικών αποφάσεων της Ψευδο-συνόδου της Κρήτης. Αυτές τις αποφάσεις εσείς αποδέχεσθε και δεν αποκηρύσσετε, συντασσόμενος με την Αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία παραβίασε την εντολή της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της να μην ψηφίσει στο Συνέδριο της Αποστασίας της Κρήτης υπέρ της αιρετικής και κακόδοξης θέσης ότι οι αιρέσεις είναι Εκκλησίες, η οποία περιέχεται στη δογματική απόφαση «Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον».
Γι’ αυτόν το λόγο οφείλω δημοσίως να απαντήσω από πλευράς της Ορθόδοξης Εκκλησιολογίας στις ανωτέρω εξυβρίσεις σας και συκοφαντικές σας δυσφημίσεις, οι οποίες, ναι μεν, κατά τα ανωτέρω, συνιστούν παραβατική συμπεριφορά και από πλευράς του κρατικού Ποινικού και Αστικού Δικαίου, πλην όμως εκδηλώνουν, θέλω να πιστεύω, εσφαλμένες, λόγω αγνοίας, εκκλησιολογικές θέσεις σας με τις οποίες αποδέχεσθε και διαδίδετε (βλέπετε το έντυπο της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος προς τον Λαό με θέμα «Για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης») τις κακόδοξες και αιρετικές αποφάσεις της Ψευδο-συνόδου της Κρήτης. Άλλως, αν οι εσφαλμένες εκκλησιολογικές θέσεις σας δεν οφείλονται σε άγνοιά σας, αλλά σε συνειδητή επιλογή σας, τότε πλέον αντιμετωπίζουμε την αποδοχή και τη διάδοση εκ μέρους σας της Παναίρεσης του Οικουμενισμού ή Γνωστικισμού ή Θρησκευτικού Συγκρητισμού, η οποία εισήχθη ψευδο-συνοδικώς από το Συνέδριο της Αποστασίας της Κρήτης.
Για το δικό σας πνευματικό συμφέρον της εν Χριστώ σωτηρίας, επιτρέψατε εμένα τον έσχατο, τον αμαρτωλότερο και αμαθέστερο των μοναχών, και προκειμένου να μην ευρεθώ αναπολόγητος ότι δεν μερίμνησα για σας, να σας παράσχω μια σύντομη αξιολόγηση της Ψευδο-συνόδου της Κρήτης από πλευράς της Ορθόδοξης Εκκλησιολογίας - ενώπιον του Δικαιοκρίτου Χριστού, ο οποίος θα προβεί σε μερική μας κρίση σύντομα με τον θάνατό μας και στην τελική μας κρίση κατά τη Δευτέρα του Παρουσία όταν πληρωθεί ο ακριβής χρόνος τον οποίο Εκείνος γνωρίζει - όπως κατωτέρω:
1 - Η ΨΕΥΔΟ-ΣΥΝΟΔΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ Ή ΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΥ Ή ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΜΟΥ
Η Ψευδο-Σύνοδος της Κρήτης εισήγαγε «συνοδικώς», δηλ. δεσμευτικά για τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες που συμμετείχαν, την Παναίρεση του Οικουμενισμού. Ο Οικουμενισμός, Διαχριστιανικός και Διαθρησκειακός, είναι Γνωστικισμός ή Θρησκευτικός Συγκρητισμός, και αναμειγνύει την Ορθοδοξία με αιρέσεις, με θρησκεύματα, με φιλοσοφικά συστήματα, με τον Σατανισμό. Τον πολέμησαν σθεναρά οι Απόστολοι, όπως ο Ιωάννης και ο Παύλος, και οι Πατέρες των πρώτων χριστιανικών αιώνων, όπως ο Άγιος Ειρηναίος, Επίσκοπος Λουγδούνου (σημερινής Λυών της Γαλλίας) στο έργο του «Έλεγχος και Ανατροπή της Ψευδωνύμου Γνώσεως». Διότι ανατρέπει συνολικά την Ορθόδοξη πίστη, μέσω της αντιπατερικής ή μεταπατερικής θεολογίας, η οποία αλλοιώνει τους θεολογικούς όρους με δαιμονικές και ορθολογιστικές ερμηνείες τους.
2 - ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ «ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ» ΕΙΝΑΙ ΨΕΥΔΟΣΥΝΟΔΟΣ  Ή ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟ ΧΡΙΣΤΟ
                Η λεγόμενη «Αγία και Μεγάλη ή Πανορθόδοξη Σύνοδος» δεν είναι Ορθόδοξη Σύνοδος, αλλά Ψευδο-Σύνοδος. Τούτο σημαίνει ότι δεν είναι έγκυρη, ούτε αυτοδικαίως άκυρη, αλλά είναι ακυρώσιμη, ήτοι μπορεί να ακυρωθεί από μια όντως Ορθόδοξη Πανορθόδοξη Σύνοδο, η οποία μπορεί ενδεχομένως να συγκληθεί στο μέλλον. Αυτή η Ψευδο-Σύνοδος συγκλήθηκε ουσιαστικά από το Υπουργείο Εξωτερικών  των ΗΠΑ δια στόματος της κυρίας Ελισάβετ Προδρόμου, αξιωματούχου του ίδιου Υπουργείου και Ειδικής Συμβούλου του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως στην εν λόγω Ψευδο-Σύνοδο.
                Οι λόγοι για τους οποίους η λεγόμενη «Αγία και Μεγάλη ή Πανορθόδοξη Σύνοδος» είναι Ψευδο-Σύνοδος είναι οι ακόλουθοι:
1 – Δεν καταδίκασε την Παναίρεση του Οικουμενισμού, αλλά την εισήγαγε «συνοδικώς», δηλ. δεσμευτικά για τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες που συμμετείχαν.
2 – Στην Ψευδο-Σύνοδο δεν συμμετείχαν όλες οι Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, αλλά μόνον δέκα (10), που εκπροσωπούν μόνο το ένα τρίτο (1/3) των Ορθοδόξων πιστών, ενώ τέσσερις (4) Αυτοκέφαλες δεν συμμετείχαν που εκπροσωπούν τα δύο τρίτα (2/3) των Ορθοδόξων.
3 – Η Ψευδο-Σύνοδος συγκλήθηκε χωρίς έγκυρη απόφαση σύγκλησης, δηλ. κατά παράβαση της πάγιας αρχής της ομοφωνίας στη συνεργασία των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών, δεδομένου ότι δεν υπογράφηκε από το Πατριαρχείο Αντιοχείας.
4 – Λειτούργησε χωρίς έγκυρο κανονισμό, δηλ. κατά παράβαση της πάγιας αρχής της ομοφωνίας στη συνεργασία των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών, δεδομένου ότι δεν υπογράφηκε από το Πατριαρχείο Αντιοχείας.
5 – Είχε, μη έγκυρα, στην ημερήσια διάταξή της ως θέματα το σχέδιο κειμένου «Το μυστήριον του γάμου και τα κωλύματα αυτού», το οποίο δεν είχε υπογραφεί από τα Πατριαρχεία Αντιοχείας και Γεωργίας στη Σύναξη των Προκαθημένων του Σαμπεζύ του Ιανουαρίου 2016, όπως και τα λοιπά πέντε (5) σχέδια κειμένων τα οποία δεν είχαν υπογραφεί από το Πατριαρχείο Αντιοχείας, δηλ. κατά παράβαση της πάγιας αρχής της ομοφωνίας στη συνεργασία των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών.
6 – Μέλη με αποφασιστική ψήφο στην Ψευδο-Σύνοδο δεν ήταν οι συμμετέχοντες Αρχιερείς, αλλά οι δέκα (10) Αυτοκέφαλες Εκκλησίες [τόσο κατά το πρότυπο του Συνεδρίου Εκκλησιών της Κωνσταντινούπολης του 1923 επί Πατριάρχη Μελετίου Δ΄ (Μεταξάκη), το οποίο επέτρεψε στις Αυτοκέφαλες Εκκλησίες να εισάγουν καινοτομίες (νέου εορτολογίου, δευτέρου γάμου κληρικών κλπ.) όσο και κατά το πρότυπο του λεγόμενου Παγκοσμίου Συμβουλίου «Εκκλησιών»], ενώ όλα τα είδη Ορθοδόξων Συνόδων έχουν ως μέλη τους μόνον Αρχιερείς με αποφασιστική ψήφο, κατά την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία και κατά το κοινό Ορθόδοξο Κανονικό Δίκαιο. Τούτο συνιστά εκκλησιολογική αίρεση.
7 – Η Ψευδο-Σύνοδος αυτοαναγορεύθηκε σε ανώτατη αυθεντία σε θέματα πίστης, πράγμα το οποίο συνιστά αίρεση, ενώ η ανώτατη αυθεντία σε σχέση με το απλανώς θεολογείν (ή το αλάνθαστο σε θέματα πίστης) ανήκει μόνο στο Σώμα της Εκκλησίας (δηλ. στις Συνόδους των Συνοδικών Αρχιερέων, εφόσον οι αποφάσεις τους σε θέματα πίστης εκ των υστέρων εγκρίνονται από τους λοιπούς Αρχιερείς και γίνονται δεκτές από τους λοιπούς κληρικούς, τους μοναχούς και τους λαïκούς, σύμφωνα με την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία και το κοινό Ορθόδοξο Κανονικό Δίκαιο.
8 – Στις «συνοδικές» (ή δεσμευτικές) αποφάσεις της η Ψευδο-Σύνοδος απαρνήθηκε την Ορθόδοξη μέθοδο επιστημονικής θεολογίας, και υιοθέτησε την αντιπατερική ή μεταπατερική δαιμονική θεολογία, η οποία συνδυάζει την αλήθεια με το ψεύδος, ως μέθοδο δήθεν «Ορθόδοξης» θεολογίας στα πλαίσια της Νέας Εποχής, καθ’ υπόδειξη του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ δια στόματος της ανωτέρω αναφερόμενης κυρίας Ελισάβετ Προδρόμου.
9 – Η συμμετοχή στην Ψευδο-Σύνοδο όχι του Κανονικού Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ.κ. Ειρηναίου, αλλά του Ιερώτατου Αρχιεπισκόπου Θαβωρίου κ. Θεοφίλου, ο οποίος εξελέγη αντικανονικά στον Πατριαρχικό Θρόνο Ιεροσολύμων, διότι αντικανονικώς και αυθαιρέτως η λεγόμενη «Πανορθόδοξη Αγία και Ιερά Σύνοδος» αποφάσισε στις 24-5-2005 την έκπτωση του Κανονικού Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ.κ. Ειρηναίου, κατόπιν πολιτικής παρέμβασης, χωρίς κατηγορητήριο και χωρίς δίκη, και χωρίς να υφίσταται κανονική παραίτησή του από τον Πατριαρχικό Θρόνο.
10 – Ο Κανονικός Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Ειρηναίος, με το υπ’ αριθ. 86/20-6-2015 Διάγγελμά του προς το Ποίμνιό του, τους Αγιοταφίτες, τους Προκαθημένους των Αυτοκέφαλων Εκκλησιών και το Χριστεπώνυνο Πλήρωμα της ανά την Οικουμένη Ορθοδοξίας, καθιστά σαφές ότι καταψηφίζει τις αποφάσεις της Ψευδο-Συνόδου, οι οποίες εισάγουν «συνοδικώς» την Παναίρεση του Οικουμενισμού, και κατά συνέπεια, 1) δεν είναι έγκυρη η θετική ψήφος για τις εν λόγω αποφάσεις του Αρχιεπισκόπου Θαβωρίου κ. Θεοφίλου, ο οποίος εξελέγη αντικανονικά στον Πατριαρχικό Θρόνο Ιεροσολύμων, αλλά είναι έγκυρη η αρνητική ψήφος του Κανονικού Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ.κ. Ειρηναίου, και 2) δεν ελήφθησαν εγκύρως οι αποφάσεις της Ψευδο-Συνόδου, διότι δεν υπάρχει ομοφωνία μεταξύ των δέκα (10) Αυτοκεφάλων που συμμετείχαν στην εν λόγω Ψευδο-Σύνοδο (όπως ορίζει ο, κατά τα ανωτέρω, μη έγκυρος Κανονισμός της), δεδομένου ότι ο Κανονικός Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Ειρηναίος καταψήφισε τις αποφάσεις της ίδιας Ψευδο-Συνόδου.
11 -  Δεν είναι έγκυρη η ψήφος του Πατριάρχη Σερβίας κ. Ειρηναίου, διότι παραβιάζει τον, κατά τα ανωτέρω, μη έγκυρο Κανονισμό της Ψευδο-συνόδου της Κρήτης (άρθρο 12 παρ. 3), επειδή η συντριπτική πλειοψηφία των Μητροπολιτών που αποτελούσαν την αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Σερβίας, δηλαδή δεκαεπτά (17) από τους είκοσι πέντε (25), ήταν αντίθετη στην ψήφο του Πατριαρχείου Σερβίας υπέρ της δογματικής απόφασης με τίτλο «Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον», όπως προκύπτει από το γεγονός ότι οι εν λόγω δεκαεπτά (17) Σέρβοι Μητροπολίτες δεν υπέγραψαν την συγκεκριμένη δογματική απόφαση.
12 – Ενώ αναγνωρίζει τις αιρετικές ομάδες ως Εκκλησίες και το Παγκόσμιο Συμβούλιο «Εκκλησιών» ως διαχριστιανικό οργανισμό που προάγει την «Εκκλησία του Οικουμενισμού» ως την δήθεν Καθολική Εκκλησία του Συμβόλου της Πίστεως, αποφεύγει να αναγνωρίσει τυπικά ως Οικουμενικές Συνόδους τις ήδη αναγνωρισμένες στη συνείδηση του Χριστεπωνύμου Πληρώματος της Εκκλησίας – Σώματος Χριστού, Η΄ Οικουμενική Σύνοδο επί Μεγάλου Φωτίου και Θ΄ Οικουμενική Σύνοδο επί Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, όπως έπρατταν, κατά πάγια πρακτική, οι Άγιες και Μεγάλες ή Οικουμενικές Σύνοδοι σε σχέση με τις προηγηθείσες.
3 - ΠΩΣ ΕΙΣΗΧΘΗ ΨΕΥΔΟ-ΣΥΝΟΔΙΚΩΣ Η ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ Ή ΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΥ Ή ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΕΥΔΟ-ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
Η Παναίρεση του Οικουμενισμού εισήχθη «συνοδικώς» μέσω της δογματικής απόφασης της Ψευδο-Συνόδου με τον τίτλο «Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον». Αυτή η δογματική απόφαση αλλοιώνει δογματικά τα άρθρο του Συμβόλου της Πίστεως Νικαίας – Κωνσταντινουπόλεως «Και εις το Πνεύμα το Άγιον … το εκ του Πατρός εκπορευόμενον», «Εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν» και «Ομολογώ έν βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών». Διότι:
Α - Αναγνωρίζει τον Παπισμό ως Εκκλησία εντασσόμενη στο «Εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν», χωρίς οι εκπρόσωποι και οι οπαδοί του να μετανοήσουν για τις πλάνες τους, το μη προβλεπόμενο στην Ορθόδοξη Εκκλησιολογία και στο Ορθόδοξο Κανονικό Δίκαιο  «δογματικό» πρωτείο επισκοπικής εξουσίας επί όλης της Εκκλησίας του Πάπα, το filioque (που έχει καταδικαστεί από την Η΄ Οικουμενική Σύνοδο και το οποίο έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το άρθρο της Πίστεως «Και εις το Πνεύμα το Άγιον… το εκ του Πατρός εκπορευόμενον…», τη σχολαστική (δηλαδή φράγκικη) νεοπλατωνική αυγουστίνεια θεολογία η οποία δεν έχει καμία σχέση με την Ορθόδοξη Πνευματικότητα της θεραπευτικής μεθόδου της κάθαρσης – φωτισμού – θέωσης κλπ
Β – Αναγνωρίζει, μαζί με τον Παπισμό, και τις λοιπές αιρέσεις, Μονοφυσίτες, Παλαιοκαθολικούς, Αγγλικανούς και λοιπούς Προτεστάντες ως Εκκλησίες εντασσόμενες στο «Εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν».
Γ – Αναγνωρίζει το Παγκόσμιο Συμβούλιο των «Εκκλησιών», τα κείμενά του (δηλαδή το Καταστατικό του και οι Κανονισμοί του) και τους σκοπούς του, ήτοι:
1) Ότι εν λόγω Παγκόσμιο Συμβούλιο είναι «Αδελφότητα Εκκλησιών», στη βάση της ισότητας ως προς την κατεχόμενη από αυτές θεολογική αλήθεια (αρθ. 1 Καταστατικού ΠΣΕ). Δηλ. όταν μια Εκκλησία (ορθόδοξη ή προτεσταντική), γίνει μέλος του Π.Σ.Ε. αναγνωρίζει ως Εκκλησίες τις λοιπές ορθόδοξες ή προτεσταντικές Εκκλησίες – μέλη.
2) Ότι οι «Εκκλησίες – μέλη του» (12 Ορθόδοξες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες και περίπου 340 Προτεσταντικές «Εκκλησίες») έχουν στόχο την ορατή ενότητά τους, η οποία είναι διαφορετική από την ενότητα εν Χριστώ των Ορθοδόξων Εκκλησιών (αρθ. 3 Καταστατικού ΠΣΕ). Δηλ. έχουν ως στόχο τους την ενότητα της «Εκκλησίας του Οικουμενισμού» ή της Πράσινης Παγκόσμιας Θρησκείας του Σατανά, με βάση τη λεγόμενη «βαπτισματική θεολογία» (του Κειμένου Β.Ε.Μ. της Λίμα – Περού του 1982 για μερική αποδοχή των ετερόδοξων τελετών βαπτίσματος, ευχαριστίας και ιερωσύνης), δηλ. την ένταξη στην ακόμη αόρατη αδιαίρετη Εκκλησία «Εκκλησία του Οικουμενισμού» («θεολογία της ενωμένης αόρατης, αλλά διαιρεμένης ορατής Εκκλησίας») των Χριστιανών εν γένει μέσω βαπτίσματος στο όνομα της Αγίας Τριάδος χωρίς να απαιτείται ούτε ο κανόνας του τύπου της τριπλής κατάδυσης στο νερό ούτε η ακριβής Ορθόδοξη πίστη. Η μεν  «θεολογία της αδιαίρετης αόρατης Εκκλησίας» αλλοιώνει δογματικά το άρθρο του Συμβόλου της Πίστεως «Εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν», η δε «βαπτισματική θεολογία» αλλοιώνει δογματικά το άρθρο «Ομολογώ έν βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών».
                Το εκκλησιολογικό κείμενο «Προσκεκλημένοι να είμαστε η Μία Εκκλησία (= του Οικουμενισμού) (Called to be the One Church)» της 23-2-2006 της Θ΄ Γενικής Συνέλευσης του Παγκοσμίου Συμβουλίου «Εκκλησιών» στο Πόρτο Αλέγκρε της Βραζιλίας το 2006, το οποίο αποδέχθηκε η πλειονότητα των Ορθόδοξων εκπροσώπων, αμφισβητεί και προσβάλλει δογματικά το άρθρο της Πίστεως «Εις Μίαν… Καθολικήν… Εκκλησίαν» και συγκεκριμένα τις ιδιότητες της «Μίας» (δηλ. της ενότητας στην πίστη των τοπικών ορθόδοξων εκκλησιών) και της «Καθολικής» (δηλ. της πληρότητας της πίστης). Διότι οι εν λόγω Ορθόδοξοι εκπρόσωποι αποδέχθηκαν το εν λόγω κείμενο το οποίο προβλέπει:
1 – Η Ορθόδοξη Εκκλησία, της οποίας δώδεκα (12) Αυτοκέφαλες Εκκλησίες είναι μέλη του Π.Σ.Ε., δεν αποτελεί καθ’ εαυτήν την Καθολική Εκκλησία, αλλά η Καθολική Εκκλησία ταυτίζεται με την «Εκκλησία του Οικουμενισμού». Κατά την παρ. 6 του εν λόγω εκκλησιολογικού κειμένου, «… Κάθε εκκλησία (είτε ορθόδοξη είτε προτεσταντική) είναι η Καθολική Εκκλησία, αλλά δεν είναι το σύνολο αυτής. Κάθε εκκλησία (ορθόδοξη ή προτεσταντική) εκπληρώνει την καθολικότητά της σε κοινωνία με τις άλλες εκκλησίες. Επιβεβαιώνουμε ότι η καθολικότητα της Εκκλησίας εκφράζεται πιο ορατά στη συμμετοχή στη θεία κοινωνία και σε αμοιβαία αναγνωρισμένους και συμφιλιωμένους (δηλ. χωρίς ακριβή Ορθόδοξη πίστη) κληρικούς (“… Each church is the Church catholic, but not the whole of it. Each church fulfils its catholicity when it is in communion with the other churches. We affirm that the catholicity of the Church is expressed most visibly in sharing holy communion and in a mutually recognized and reconciled ministry”).
2 – Είναι θεμιτή η ύπαρξη ποικιλίας δογμάτων μέσα στην «Εκκλησία του Οικουμενισμού», δηλαδή η ενότητα μέσα στη διαφορετικότητα των πίστεων (unity in diversity), ήτοι η περιεκτικότητα των πίστεων (comprehensiveness) αντί της αποκλειστικότητας της ακριβούς Ορθόδοξης πίστης (exclusiveness). Κατά την παρ. 5 του ίδιου εκκλησιολογικού κειμένου, «… Αναγνωρίζουμε ότι υπάρχουν διαφορετικές εκκλησιολογικές αφετηρίες και ένα φάσμα απόψεων για τη σχέση της «Εκκλησίας του Οικουμενισμού» με τις εκκλησίες (μέλη του Π.Σ.Ε., ορθόδοξες ή προτεσταντικές). Μερικές διαφορές εκφράζουν … την καλοσύνη… Άλλες διαφορές διαιρούν την  «Εκκλησία του Οικουμενισμού», αυτές πρέπει να υπερπηδηθούν.. έτσι ώστε ο χωρισμός και η απόκλιση να μην έχουν την τελευταία λέξη…». (… We acknowledge that there are different ecclesiological starting points, and a range of views on the relation of the Church to the churches. Some differences express … goodness… Other differences divide the Church, these must be overcome… so that separation and exclusion do not have the last word”).
    Και το εκκλησιολογικό κείμενο «Δήλωση Ενότητας – Αναθεωρημένη (Unity Statement – Revised)» της 10ης Γενικής Συνέλευσης του Παγκοσμίου Συμβουλίου «Εκκλησιών» στο Πουσάν της Νοτίου Κορέας (8-11-2013), το οποίο αποδέχθηκαν επίσης οι περισσότεροι Ορθόδοξοι εκπρόσωποι, αναφέρεται σε «διαιρέσεις μεταξύ των εκκλησιών μας και μέσα σε αυτές (divisions among and within our churches)” (παρ. 14), δηλ. δεν αναφέρεται σε αιρετικές αποσχίσεις των αιρετικών από την Αληθινή Ορθόδοξη Εκκλησία. Η παρ. 15 του ίδιου κειμένου, μεταξύ άλλων, αναφέρει: «Σε πιστότητα προς την κοινή κλήση μας, θα επιζητήσουμε μαζί με την πλήρη ορατή ενότητα της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας (δηλαδή της «Εκκλησίας του Οικουμενισμού»), όταν θα εκφράσουμε την ενότητά μας γύρω από τη μία Τράπεζα του Κυρίου (in faithfulness to this our common calling, we will seek together the full visible unity ofthe One, Holy, Catholic and Apostolic Church when we shall express our unity around one Table of the Lord)». Επιβεβαιώνεται δηλ., μετά το ανωτέρω κείμενο του Πόρτο Αλέγκρε, και σε αυτό το κείμενο του Πουσάν,  ότι η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία δεν είναι η Αληθινή Ορθόδοξη Εκκλησία, αλλά η νέα «Εκκλησία του Οικουμενισμού» ή Πράσινη Παγκόσμια Θρησκεία του Σατανά, ο οποίος είναι ο «Κύριος» αυτού του κειμένου και η προγραμματιζόμενη Τράπεζά του είναι η «Τράπεζα των δαιμονίων».
4 - Η ΠΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ Ή ΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΥ Ή ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΙΡΕΣΗ ΚΑΤΕΓΝΩΣΜΕΝΗ (Ή ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΗ) ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ, ΤΙΣ ΣΥΝΟΔΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΕΣ
Η Παναίρεση του Οικουμενισμού ή Γνωστικισμού ή Θρησκευτικού Συγκρητισμού, η οποία εισήχθη ψευδο-συνοδικώς από το Συνέδριο της Αποστασίας της Κρήτης, είναι ήδη κατεγνωσμένη (ή καταδικασμένη):
α) από τους Αποστόλους και ενδεικτικά τον Απόστολο Ιωάννη (Α΄ Καθολική Επιστολή του, Αποκάλυψη κλπ.) και τον Απόστολο Παύλο (Επιστολές του προς Κολασσαείς, προς Τιμόθεο Α΄ και Β΄, προς Τίτο κλπ.),
β) από τις Οικουμενικές Συνόδους και ενδεικτικά
β.1. την Β΄ Οικουμενική Σύνοδο (Κανόνας 7, ο οποίος, μεταξύ άλλων, συγκαταλέγει μεταξύ των αιρέσεων τους Γνωστικούς Μοντανιστές),
β.2. την Ε΄ Οικουμενική Σύνοδο [η οποία καταδίκασε το δόγμα του Γνωστικού Απελλή, μαθητή του Γνωστικού Μαρκίωνα (κατά τον οποίο Απελλή «ο γαρ γέρων Απελλής συμμίξας ημίν, πολλά μεν κακώς λέγων ηλέγχθη. Όθεν και έφασκε μη δειν όλως εξετάζειν τον λόγον, αλλ’ έκαστον, ως πεπίστευκε, διαμένειν. Σωθήσεσθαι γαρ τους επί τον εσταυρωμένον ηλπικότας απεφαίνετο, μόνον εάν εν έργοις αγαθοίς ευρίσκωνται», δηλ. «Ο γέροντας Απελλής πράγματι, όταν μας συναναστρεφόταν, αποδείχθηκε ότι έλεγε πολλές πλάνες. Γι’ αυτό έλεγε ότι δεν είναι καθόλου ανάγκη να εξετάζουμε τους λόγους, αλλά καθένας να παραμείνει στις πεποιθήσεις του. Διότι ισχυριζόταν ότι θα σωθούν οι ελπίζοντες στον εσταυρωμένο, μόνον αν βρεθούν πράττοντας αγαθά έργα», βλ. Ευσεβίου Καισαρείας, Εκκλησιαστική Ιστορία, Βιβλίο Ε΄, κεφάλαιο 13, στίχος 5, σε: ΕΠΕ, Ευσεβίου Καισαρείας, τομ. 2, σελ. 162-165) μαζί με τους Γνωστικούς Μαρκιωνιστές (βλ. Μελετίου Καλαμαρά, Η Πέμπτη Οικουμενική Σύνοδος, Κεφάλαια δογματικά, ΙΒ΄ Κεφάλαιον, Αθήναι 1985, σελ. 592-593)],
β.3. την ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδο (Κανόνας 95, ο οποίος, μεταξύ άλλων, συγκαταλέγει στους αιρετικούς τους Γνωστικούς Μανιχαίους, Ουαλεντιανούς, Μαρκιωνιστές),
γ) από τους Πατέρες της Εκκλησίας και ενδεικτικά τον Άγιο Ειρηναίο Λουγδούνου (στο έργο του με τίτλο «Έλεγχος και Ανατροπή της Ψευδωνύμου Γνώσεως»), τον Άγιο Ιππόλυτο Ρώμης (στο έργο του με τίτλο «Κατά πασών των αιρέσεων έλεγχος», P.G., τομ. 16, ΙΙΙ, σελ. 3017-3454), Μέγα Φώτιο (στο έργο του με τίτλο «Διήγησις περί της Μανιχαίων Αναβλαστήσεως», Λόγοι 4, ΕΠΕ, Μ. Φώτιος, τομ. 4, σελ. 10-337).
5 – Η ΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ ΔΕΣΠΟΤΟΚΡΑΤΙΑΣ (ΔΗΛΑΔΗ ΟΠΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΕΚΕΙ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝ ΟΡΘΟΤΟΜΕΙ Ή ΔΕΝ ΟΡΘΟΤΟΜΕΙ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ), Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΕΚΑΝΙΚΙ ΤΗΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΙΡΕΣΗΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ  Ή ΓΝΩΣΤΙΚΙΣΜΟΥ  Ή ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥ ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΕΥΔΟ-ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ
                Το δεκανίκι της εισαγωγής της Παναίρεσης του Οικουμενισμού ή Γνωστικισμού ή Θρησκευτικού Συγκρητισμού από την Ψευδο-σύνοδο της Κρήτης είναι μια από υπόλοιπες αιρέσεις που περιέχονται στις έξι (6) αποφάσεις της εν λόγω Ψευδο-συνόδου, η οποία αίρεση είναι εκείνη της Δεσποτοκρατίας, δηλαδή «όπου Επίσκοπος, εκεί η Εκκλησία», ανεξάρτητα αν ο Δεσπότης ορθοτομεί ή δεν ορθοτομεί τον Λόγον της Αληθείας. Η αίρεση της Δεσποτοκρατίας περιέχεται στην παράγραφο 22 της δογματικής απόφασης της Ψευδο-συνόδου της Κρήτης με τίτλο «Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τον λοιπόν χριστιανικόν κόσμον», η οποία παράγραφος καθιστά υποχρεωτικές τις αποφάσεις για την πίστη της εν λόγω Ψευδο-συνόδου για όλα τα μέλη της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η αίρεση της Δεσποτοκρατίας υιοθετείται από Επισκόπους που εισάγουν ή αποδέχονται αιρέσεις, όπως προκύπτει από την Εκκλησιαστική Ιστορία, με χαρακτηριστική περίπτωση τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Ιωάννη Καλέκα, στην ενδημούσα σύνοδο Κωνσταντινουπόλεως, που καταδίκασε σε καθαίρεση και μεγάλο αφορισμό τον τότε Ιερομόναχο Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, επειδή ο Καλέκας αποδεχόταν την αίρεση της κτιστής χάρης των Ακινδύνου και Βαρλαάμ, την οποία επιχείρησε να επιβάλει μέσω της αίρεσης της Δεσποτοκρατίας ο Καλέκας. Αυτήν την ήδη γνωστή αίρεση της Δεσποτοκρατίας υποστηρίζει και πάλι ο Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης Ζηζιούλας στο βιβλίο του «Η ενότης της Εκκλησίας εν τη Ευχαριστία και τω Επισκόπω κατά τους τρεις πρώτους αιώνας». Αντιθέτως, κατά την Ορθόδοξη Εκκλησιολογία (βλέπετε Ι. Καρμίρη, Ορθόδοξος Εκκλησιολογία), η οποία αναγνωρίζεται και στην Εγκύκλιο του 1848 των τεσσάρων (4) Ορθοδόξων Πατριαρχών και των Πατριαρχικών τους Συνόδων, το Χριστεπώνυμο Πλήρωμα είναι ο Φρουρός της Ορθόδοξης Πίστεως και εγκρίνει ή απορρίπτει τις αποφάσεις για την πίστη των Συνόδων.
Στοιχιζόμενοι με την Αγία Γραφή (βλέπετε Αποστόλους Ιωάννη και Παύλο) και τους Πατέρες της Εκκλησίας (βλέπετε Άγιο Κύριλλο Αλεξανδρείας, Άγιο Θεόδωρο Στουδίτη, Άγιο Μάξιμο Ομολογητή, Άγιο Μάρκο Ευγενικό), αποκρούουν την αίρεση της Δεσποτοκρατίας:
1 - Η Ορθόδοξη Θεία Λειτουργία, η οποία επιβάλει την μνημόνευση του Επισκόπου μετά τον Καθαγιασμό των Τιμίων Δώρων, μόνον εφόσον ο Επίσκοπος ορθοτομεί τον Λόγον της Αληθείας, ως εξής: «Εν πρώτοις μνήσθητι Κύριε του Αρχιεπισκόπου ημών (τάδε) … τον ορθοτομουντα τον Λόγον της Σης Αληθείας».
2 - Οι Ιεροί Κανόνες, οι οποίοι απαγορεύουν την μνημόνευση από τον Ιερέα Επισκόπου ο οποίος δεν ορθοτομεί τον Λόγον της Αληθείας, όπως ο 15ος Κανόνας, παράγραφος 4, της Πρωτοδευτέρας Συνόδου, ο οποίος χαρακτηρίζει ως Ψευδεπίσκοπο τον Επίσκοπο ο οποίος δεν ορθοτομεί τον Λόγον της Αληθείας, πριν τη συνοδική κρίση του, επειδή διδάσκει δημοσίως αίρεση κατεγνωσμένη (ή καταδικασμένη) από την Αγία Γραφή, τις Συνόδους ή τους Πατέρες της Εκκλησίας, και η οποία παράγραφος, σε νεοελληνική απόδοση, έχει ως εξής:
«Διότι, όσοι απομακρύνονται από την κοινωνία με τον πρόεδρό τους [δηλαδή Επίσκοπο, Μητροπολίτη ή Πατριάρχη], εξαιτίας κάποιας αίρεσης, η οποία έχει καταδικαστεί από τις Άγιες Συνόδους ή τους Πατέρες, ενώ δηλαδή ο πρόεδρός τους διακηρύσσει δημόσια και διδάσκει ανοικτά την αίρεση στην εκκλησία, τούτοι όχι μόνο δεν πρέπει να υποβληθούν στην προβλεπόμενη από τους κανόνες ποινή, επειδή αποτειχίζονται από την κοινωνία με τον καλούμενο επίσκοπο πριν τη συνοδική κρίση του, αλλά και πρέπει να αξιωθούν της πρέπουσας στους Ορθοδόξους τιμής. Διότι δεν καταδίκασαν επισκόπους, αλλά ψευδοεπισκόπους και ψευδοδιδασκάλους, και δεν κατατεμάχισαν την ενότητα της Εκκλησίας με σχίσμα, αλλά φρόντισαν να αποφύγει η Εκκλησία σχίσματα και διαιρέσεις».
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Ο Μεγάλος Θεολόγος της Εκκλησίας μας, Ιωσήφ Βρυέννιος ο Στουδίτης, μας συμβουλεύει και μας προτρέπει για τη σωτηρία μας:
«Ουκ αρνησόμεθά σε φίλη Ορθοδοξία (= Δεν θα σε αρνηθούμε, φίλη Ορθοδοξία).
Ου ψευσόμεθά σου πατροπαράδοτον σέβας (= Δεν θα σε διαψεύσουμε  πατροπαράδοτο σέβασμά μας).
Εν σοί εγεννήθημεν, και σοί ζώμεν, και εν σοί κοιμηθησόμεθα (= Σε σένα γεννηθήκαμε, σε σένα ζούμε, και σε σένα θα κοιμηθούμε).
Ει δε καλέσει καιρός, και μυριάκις υπέρ σου τεθνηξόμεθα (= Αν το καλέσει η περίσταση, και μύριες φορές θα πεθάνουμε για σένα)». –
Γέρων Κύριλλος Κατουνακιώτης
Κελλίον Ευαγγελισμού της Θεοτόκου
Κατουνάκια – Άγιο Όρος


8 σχόλια :

  1. Μπράβο Πατέρα Κύριλλε!!!Φοβερό κείμενο!!!Να δούμε αν θα τολμήσει να απαντήσει με επιχειρήματα και έντιμα ο ανεκδιήγητος Αργολίδος.Και όχι μόνο αυτός.Ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι!Να ξεκαθαρίσουν την ύποπτη θέση τους όλοι ανεξαιρέτως επίσκοποι της Ελλάδος.Όλοι είναι υπό αίρεση εφόσον δεν απαντούν!Τουλάχιστον να ξέρουμε ποιοι φοράνε παντελόνια και ποιοι όχι!!!
    Το κείμενο μας εκφράζει απόλυτα!!!Ευχαριστούμε πολύ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. AYTH Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ «ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ» OMOIAZEI KATA ΠΟΛΥ ΜΕ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΙΟΥΔΑΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΜΕ ΠΡΟΕΞΑΡΧΟΝΤΕΣ ΤΟΥΣ ΑΝΝΑ ΚΑΙ ΚΑΙΑΦΑ,ΠΡΟ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ Κ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΔΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΚΑΙ ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΤΑΙ ΜΕΤΑ ΒΔΕΛΥΓΜΙΑΣ ΚΑΘΩΣ Κ ΟΣΟΙ ΤΗΝ ΑΣΠΑΖΟΝΤΑΙ,ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΣΣΟΝΤΑΙ ΜΑΖΙ ΤΗΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το πρόβλημα με την άγνοια είναι ότι συσσωρεύει αυτοπεποίθηση καθώς προχωράει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Δυστυχώς η μέχρι σήμερα συμπεριφορά του Αργολίδος φανερώνει ότι οι εκκλησιολογικές του θέσεις είναι απόλυτα συνειδητές.
    Συνειδητή ήταν η παρουσία του στο Ιησουίτικο Ίδρυμα για την παρουσίαση του βιβλίου του Πάπα.Συνειδητά είπε αυτά που είπε εκεί.(χαρακτήρισε κουτούς και σχιζοφρενείς όσους ακολουθούν την πατερική παράδοση)
    Συνειδητά κατήργησε τα πατερικά βιβλία από το βιβλιοπωλείο της Μητρόπολης (υπάρχουν κάποια για στάχτη στα μάτια) και την θέση τους πήραν τα βιβλία του Φ.Φάρου, του Β.Γιάγκου, του Θερμού.
    Συνειδητά δεν αναφέρονται για πρώτη φορά οι μέρες νηστείας στο ημερολόγιο που εκδίδει η Μητρόπολη.
    Συνειδητά χρησιμοποιεί τα λόγια του Κυρίου, των Αποστόλων,των Αγίων,με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να περάσει στο ακατήχητο ποίμνιο τις θέσεις του,που μόνο Ορθόδοξες δεν είναι.
    Τα βίντεο,αλλά και οι επιστολές του που υπάρχουν στο διαδίκτυο επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές.
    Συνειδητά καλέ και σεβαστέ μου πατέρα Κύριλλε,εξαπέλυσε εναντίον σας όλους αυτούς τους χαρακτηρισμούς,με την εγκύκλιο του.
    Αλλά και στην επιστολή του "Προς του επώνυμους και ανώνυμους λιβελογράφους" συνειδητά λέει αυτά που λέει, τόσο για σας, όσο και για τον πατέρα Σάββα.
    Συνειδητά και με ψευδή περιστατικά χρησιμοποιεί υγιείς αντιδράσεις ορθόδοξων λαικών προκειμένου να σας συκοφαντήσει.
    Αναφέρομαι βεβαίως στο περιστατικό με την κυρία που την πέταξαν από το μοναστήρι!Ο Αργολίδος δεν δίστασε να την χαρακτηρίσει,να την φωτογραφίσει και να την εκθέσει προκειμένου να φτάσει στον στόχο του.
    Μετά από αυτά τα ολίγα πιστεύτε σεβαστέ πατέρα ότι ο κ. Νεκτάριος θα ακούσει αυτά που του λέτε;



    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ευγε, συγχαρητηρια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δόξα τω Θεώ! Είναι απλά τα πράγματα: ή πρέπει να μετανοήσουν οι οικουμενιστές ή να απομακρυνθούν ως αιρετικοί, όπως γίνεται τόσους αιώνες διά των Αγίων Οικουμενικών Συνόδων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Την ευχή σου γέροντα Κυριλλε
    1000 ευχαριστώ για το ενημερωτικό και εμπεριστατωμένο κείμενο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

1) Ενδέχεται το περιεχόμενο του άρθρου ή των σχολίων που το συνοδεύουν, να μη συμπίπτει με τις απόψεις και θέσεις του Ιστολογίου

2) Υβριστικά ή προσβλητικά και εν γένει παράνομου περιεχομένου σχόλια δεν θα αναρτώνται ή θα αφαιρούνται

3) Να μην χρησιμοποιείτε greeklish στα μηνύματά σας διότι δε θα αναρτώνται.

4) Να τσεκάρετε το πλαίσιο "Να λαμβάνω ειδοποιήσεις" που βρίσκεται κάτω από το μήνυμα σας, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, ώστε να ειδοποιείστε για τα επόμενα σχόλια αυτής της ανάρτησης, μέσω της ηλεκτρονικής σας διεύθυνσης.

5) Για επικοινωνία : Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: istologionkatanixis@gmail.com