Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2017

Μοναχός Αρσένιος: Τα δύο άκρα, οικουμενισμός και ζηλωτισμός

Agion-oros.jpg

Διαβάστε την επιστολή του Μοναχού Αρσενίου σχετικά με τον οικουμενισμό και τον ζηλωτισμό.
«Μελετώντας, το κατά δύναμιν, το βιβλίο του μακαριστού και σοφού γέροντος Επιφανίου Θεοδωροπούλου «Τα δύο άκρα», ομολογώ πως βρήκα πολλές απαντήσεις και ανάπαυση ψυχική από τα δύσκολα που διερχόμαστε, δηλαδή από τον οικουμενισμό και τον ζηλωτισμό.

Κανείς δεν αμφιβάλλει πως η Εκκλησία μας έχει ταλαιπωρηθεί πολύ από τα δύο αυτά άκρα. Το ένα άκρο, ο οικουμενισμός με σύνθημα- μάλλον με δόλωμα- την αγαπολογία προελαύνει με πολύ θράσος και αναίδεια και στο πέρασμα του ισοπεδώνει τα πάντα: αγίες Συνόδους, ιερούς Κανόνες,
παραδόσεις, αλλά τι λέω; Ακόμη και την αγία Τριάδα τόλμησε και ύβρισε δια του filioque και αλάθητου του Πάπα, ο οποίος είναι το αφεντικό του οικουμενισμού. Και όλα αυτά τα έχει υπεραπλουστεύσει με την καταραμένη αγαπολογία.
Δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε πόσο έχει ακριβώς προχωρήσει στην Ελλάδα μας ο οικουμενισμός, αλλά σίγουρα το ρεύμα που κινείται είναι πολύ ανησυχητικό. Έτσι λοιπόν το ένα άκρο, ο οικουμενισμός, μάς ήρθε από την δαιμονοκρατούμενη Δύση.
Το δεύτερο άκρο προήλθε μέσα από τα σπλάχνα της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας και λέγεται ζηλωτισμός. Ο ζηλωτισμός γεννήθηκε το 1924 από μία άστοχη ενέργεια των ηγετών της Εκκλησίας μας που άλλαξε το ημερολόγιο για το χατήρι των οικουμενιστών, ωστόσο όμως δεν επέφερε καμία αλλοίωση στο δόγμα της αγίας Τριάδος. Να πούμε πως το μεν παλαιό εορτολόγιο ήταν από ειδωλολάτρη, το δε νέο από οικουμενιστή. Κι ενώ όπως είπαμε δεν ζημιώθηκε η Εκκλησία μας από
αυτήν την αλλαγή του εορτολογίου, όμως ζημιώθηκε από τα τέκνα της, που δυστυχώς για χάρη των 13 ημερών δημιουργήθηκε σχίσμα που ταλαιπωρεί την εκκλησία μας αρκετές δεκαετίες, λες και με το παλιό ημερολόγιο δεν πήγαινε κανείς στην κόλαση.
Έτσι λοιπόν βάλλεται η μητέρα μας Εκκλησία από αυτά τα δύο επικίνδυνα άκρα και εμείς που θέλουμε να περπατήσουμε τη βασιλική οδό του Χριστού μας, που μόνον σ΄ αυτήν περπάτησαν όλοι οι άγιοι της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, βρισκόμαστε και είμαστε αντιμέτωποι ανάμεσα στα δύο αυτά πυρά που εκτοξεύονται από τα δύο άκρα. Οι οικουμενιστές μας κοιτάζουν καχύποπτα και μας ονομάζουν καθυστερημένους και ανθρώπους που δεν έχουμε συλλάβει το «μεγάλο» νόημα των καιρών, οι δε ζηλωτές μας ονομάζουν δειλούς και τον αγώνα μας που κάνουμε εμείς της μέσης και βασιλικής οδού, μας τον ονομάζουν φλυαρίες και χαρτοπόλεμο!
Κι ενώ οι ζηλωτές έχουν αντιληφθεί τη «δειλία» και «φλυαρία» μας, όπως εσφαλμένα αυτοί νομίζουν, όμως ακόμα δεν έχουν -μάλλον δεν θέλουν να αντιληφθούν -πόση ζημία και ταλαιπωρία έχουν φέρει στο σώμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Κατά τα άλλα όμως, εμφανίζονται και λένε πως αυτοί οι ζηλωτές είναι η γνήσια Εκκλησία του Χριστού, οι δε άλλοι που πορεύονται με το νέο εορτολόγιο αλλά και αγιορείτες που μνημονεύουμε τον οικουμενικό Πατριάρχη έχουμε εκπέσει κατά αυτούς από τη Χάρη του Θεού, και τα μυστήρια μας είναι άκυρα! Φυσικά τους κανόνες των αποστόλων και των αγίων πατέρων μας τους έχουν κάνει κανόνια για να βομβαρδίζουν όσους από εμάς πορευόμαστε τη μέση και βασιλική οδό του Χριστού.
Είναι γεγονός λοιπόν, πως από το πέρας της συνόδου του Κολυμπαρίου της Κρήτης αυτά τα δύο άκρα σημειώνουν σταδιακή αύξηση. Οι οικουμενιστές με τις υπογραφές της Συνόδου καυχώνται πως ο πόθος τους για την παράνομη ένωση βρίσκεται κοντά και ο καιρός έχει ωριμάσει αρκετά ώστε να γίνει το ποθούμενό τους. Οι δε ζηλωτές αύξησαν την παράλογη λοιδορία προς εμάς που ακολουθούμε τη μέση και βασιλική οδό.
Βρίζουν ακόμα και τον πιο σοφό στα θεία των τελευταίων δεκαετιών, γέροντα Επιφάνιο Θεοδωρόπουλο. Όταν διαβάζει κανείς τα συγγράμματα του π. Επιφανίου, το πρώτο που διακρίνει ο αναγνώστης είναι η μεγάλη αρετή της διακρίσεως του σοφού γέροντα. Ίσως να είναι απαράμιλλος και αναντικατάστατος τολμώ να πω, στο είδος του. Επίσης όλα τα κείμενα του πατρός έχουν το άρωμα του πόνου και της αγάπης προς την ορθόδοξη πίστη. Ακόμα θα έλεγα πως για τα σημερινά αδιέξοδα που περνά η Εκκλησία μας, μόνο τα συγγράμματα του π. Επιφανίου φτάνουν για να φέρουν την ισορροπία στην Εκκλησία.
Το Πηδάλιο κι οι Ιεροί Κανόνες της Εκκλησίας μας δεν ερμηνεύονται με την απλή λογική του καθενός μας, χρειάζεται απαραιτήτως ο φωτισμός του Αγ. Πνεύματος. Κι ένας τέτοιος άνθρωπος
με το φωτισμό του Αγίου Πνεύματος είναι ο μακαριστός γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος. Μπορεί να μην υπάρχει ανάμεσά μας σωματικώς, αλλά όμως τα συγγράμματα που μας άφησε νομίζω πως μας λύνουν όλα τα εκκλησιαστικά προβλήματα που μετά την προβληματική σύνοδο της Κρήτης αυξηθήκανε. Αλλά ας ακούσουμε λίγα από τα θεόπνευστα λόγια του σοφού γέροντα Επιφανίου.
Απαντά ο μακαριστός γέροντας σε επιστολή ενός πατρός Νικοδήμου αγιορείτου για την παύση μνημόσυνου του Πατριάρχου: «Η παύσις του μνημοσύνου του Πατριάρχου εις την οποίαν καταλήξατε, είναι το έσχατον όριον το οποίον επιτρέπουν οι ιεροί Κανόνες. Μην προχωρήσετε περαιτέρω (δηλαδή εις αποδοχήν μνημοσύνου ετέρων επισκόπων), διότι τότε προσχωρείτε εις σχίσμα! Εφ΄όσον νυν αρκείσθε εις αυτό και συνεχίζετε «κοινωνούντες μετά της κρατούσης μητρός εκκλησίας και μετά πασών των ορθοδόξων εκκλησιών» ως γράφεις, ίστασθε επί εδάφους εκκλησιαστικώς ασφαλούς. Προσοχή μόνον μη σημειωθή και έτερον βήμα! Εφ΄όσον αρκείσθε εις αυτό και δεν προβαίνετε εις αποκήρυξιν του Πατριάρχου (όπως έπραξαν άλλοι), δηλ. εις διακήρυξιν ότι ούτος είναι πλέον έκπτωτος, είναι καθηρημένος, εστερήθη της χάριτος, δεν τελεί έγκυρα μυστήρια κλπ, δεν είναι δυνατόν να κατηγορηθείτε επί προτεσταντισμώ. Ο ΙΕ’ κανών της Πρωτοδευτέρας επιτρέπει μεν εις τα άτομα την παύσιν του μνημοσύνου προ «Συνοδικής διαγνώσεως», δεν ανατίθησιν όμως εις τα άτομα τας δίκας και καταδίκας των αίρετικών επισκόπων. Τούτο είναι έργον ουχί ατόμων, αλλά Συνόδου».
Ποιος να μη θαυμάσει λοιπόν την σοφία του Θεού κατοικούσα μέσα σε αυτόν τον μακαριστό γέροντα; Ποιος δεν θα συμφωνήσει πως αυτοί οι λόγοι του πατρός όσοι τους μελετούν και τους ενστερνίζονται δεν θα γλυτώσουν από το βάραθρo της απωλείας των δύο άκρων;
Αλλά ας ακούσουμε πάλι τον σοφό στα θεία να χορηγεί τους υγιείς τρόπους της ορθοδόξου πίστεώς μας: «Περί του παλαιού ημερολογίου έχω γράψει παλαιότερον εκτενές άρθρον, όπερ στέλλω σοι, ελπίζων ότι θα λύσει πολλάς απορίας σου. Όσας δεν λύσει είμαι πρόθυμος να λύσω διά νέας επιστολής μου, αρκεί βεβαίως να μοι γνωρίσεις ταύτας». Εδώ ο σοφός γέροντας απευθύνεται σε έναν πατήρ Νικόδημο ζηλωτή και θαυμάζουμε την ποιμαντική αγάπη του πατρός και το χριστομίμητον ενδιαφέρον του. Συνεχίζει ο άγιος γέροντας: «Ουδείς λόγος υπάρχει να εγκαταλείπητε το παλαιόν ημερολόγιον. Οι Παλαιοημερολογίται είναι υπεύθυνοι ουχί διότι διετήρησαν το παλαιόν ημερολόγιον, αλλά διότι απεκήρυξαν ως σχισματικήν την Εκκλησίαν της
Ελλάδος και διέκοψαν την απ΄αυτής κανονικήν εξάρτησιν. Αν διετήρουν το παλαιόν ημερολόγιον, αλλά δεν απέκοπταν την μετά της Ελλαδικής Εκκλησίας κοινωνίαν, θα ήσαν εν άπολύτω κανονική τάξει». Και πάλι συνεχίζει ο σοφός γέρων: «Τα ημερολόγια δεν σώζουσιν, αγαπητέ πάτερ Νικόδημε. Εν μόνο σοι λέγω: το Πάσχα των Ιουδαίων ήτο Θεόθεν καθωρισμένον μέχρι της εσχάτης λεπτομερείας. Κατά τινά εποχήν λοιπόν παρουσιάσθη εις τον Μωυσήν μία ομάς ανδρών και είπον: Ημείς είμεθα ακάθαρτοι προ ημερών, ότε ετελείτο το Πάσχα, δηλαδή κατά την 14ην του πρώτου μηνός, και δι΄αυτό δεν ηδυνήθημεν να εορτάσωμεν. Θα στερηθώμεν λοιπόν ημείς του εορτασμού; Δεν θα προσενέγκωμεν ημείς δώρον εις τον Κύριον; Ο Μωυσής ερωτά περί τούτου τον Θεόν και ακολούθως αποκρίνεται: Οσάκις οιοσδήποτε Ισραηλίτης δεν δυνηθεί, λόγω ακαθαρσίας ή λόγω απουσίας εις μακρινόν ταξίδιον, να εορτάση το Πάσχα κατά την καθορισμένην ημερομηνίαν, ήτοι κατά την δεκάτην τετάρτην του πρώτου μηνός, ας εορτάσει αυτό κατά την δεκάτην τετάρτην του δευτέρου μηνός!…(Ίδε ταύτα εν τη Βίβλω των αριθμών, κεφάλαιον ένατον).
Ακούεις, αγαπητέ πάτερ Νικόδημε; Εν τη Παλαιά Διαθήκη εν τη εποχή της κυριαρχίας του νομικού γράμματος και των τελετουργικών τύπων υπήρχε τοσαύτη ελευθερία! Χρειάζονται σχόλια;…». Ύστερα από τις σοφές και θείου φωτισμού εξηγήσεις του μακαριστού γέροντος για το παλαιό ημερολόγιο ποιος λοιπόν παλαιοημερολογίτης θα διαφωνήσει; Είναι φανερό λοιπόν πως όποιος δεν θεραπευτεί από τις φωτισμένες τοποθετήσεις του μακαριστού πατρός, αυτός λοιπόν «βαστάζει το κρίμα όστις εάν η».
Ομοίως και προς τους οικουμενιστάς ήταν καταπέλτης ελέγχων αυτούς «ευκαίρως ακαίρως». Ποιος να μην θαυμάσει τις δύο ανοιχτές επιστολές του προς τον οικουμενικό πατριάρχη Αθηναγόρα; Και τι να πρωτοθαυμάσουμε μέσα σ΄αυτές τις ομολογιακές επιστολές; Τη μεγάλη παρρησία του; Τα σοφά του επιχειρήματα; Ή τον μεγάλο πόνο και την αδημονία του για την Εκκλησία του Χριστού να θαυμάσουμε; Και ήταν τέτοια η αδημονία του πατρός που είναι σαν να έλεγε στον Πατριάρχη Αθηναγόρα πως: «περίλυπος εστίν η ψυχή μου έως θανάτου γι΄αυτά τα τολμηρά σας ανοίγματα με τον Πάπα και τον οικουμενισμό».
Αλλά ας ακούσουμε λίγο τον ίδιο πως απευθυνότανε προς τον Πατριάρχη Αθηναγόρα: «Παναγιώτατε, ψάλλετε και Υμείς και οι ακολουθούντες Υμίν, εις πάντας τους ήχους το τροπάριον της «Αγάπης». Αγάπη, αγάπη! «Αγάπη άνευ όρων και ορίων». Εν ονόματι της αγάπης τούτο, εν ονόματι της αγάπης εκείνο, εν ονόματι της αγάπης το άλλο… Περίεργον όμως! Εφ΄όσον η καρδία Υμών εκχειλίζει εξ αγάπης και εξ αυτής εκπηγάζουσιν πολύρροα ρεύματα, φθάνοντα μέχρι των εσχατιών της Δύσεως και δημιουργούντα πελάγη, εις α ανέτως και μετ΄ευφροσύνης κολυμβώσι πασών των αποχρεώσεων οι αιρετικοί, πως δεν διατίθενται ολίγαι σταγόνες αγάπης και διά τους ταλαιπώρους Ορθοδόξους; Δι΄εκείνους εκ των Ορθοδόξων, οίτινες σκανδαλίζονται, βλέποντες τον Ορθόδοξον Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως να αθετή- εν ονόματι της αγάπης!- ιερούς Κανόνας, να ανατρέπει αιωνόβιους Παραδόσεις, να κρημνίζει τείχη ασφαλείας, να μεταίρει όρια α έθεντο αγιότατοι Πατέρες της Εκκλησίας;
Δι΄αυτούς εστείρευσαν αι πηγαί της αγάπης Υμών, Παναγιότατε; Δι΄αυτούς δεν υπάρχει ούτε μόριον στοργής; Ούτε καν ίχνος ευσπλαχνίας ή οίκτου; Αγάπη λοιπόν προς τους αιρετικούς, αλλ΄αδιαφορία και περιφρόνησις προς τους Ορθοδόξους! Επιτέλους, Παναγιώτατε, που οδηγείτε την Εκκλησίαν; Άραγε, όμως αγαπάτε πράγματι τους αιρετικούς; Ακούσατε Παναγιώτατε, μίαν παράδοξον αλήθειαν: ΟΧΙ! Ημείς αγαπώμεν πραγματικώς και ειλικρινώς τους αιρετικούς, ημείς οι «στενοκέφαλοι» και «φανατικοί», και ουχί Υμείς και οι μεθ’ Υμών. Η αγάπη Υμών δεν είναι γνησία, αλλ΄επιφανειακή και επίπλαστος. Δεν είναι «άνωθεν κατερχομένη, αλλ΄επίγειος, ψυχική, δαιμονιώδης…».
Εδώ θαυμάζουμε τη μεγάλη κατά Θεόν παρρησία του σοφού γέροντος που πηγάζει απ΄ τη μεγάλη αγάπη του για την Ορθόδοξη Εκκλησία.
Ωστόσο όμως στους ζηλωτές δεν αρέσουν τα συγγράμματα του σοφού γέροντα για τους λόγους που μόνο οι ίδιοι γνωρίζουν, διότι είναι σκοτεινό και ανεξήγητο να απαξιούν λόγους που περιέχουν τη θεία Χάρη του Χριστού μας. Αλλά προτρέπω την αγάπη σας όποιος επιθυμεί περαιτέρω να εντρυφήσει στα σοφά λόγια του πατρός Επιφανίου ας καταφύγει στο βιβλίο «Τα δύο άκρα οικουμενισμός και ζηλωτισμός» και εκεί θα θαυμάσει και θα εννοήσει τι σημαίνει αγαπώ την Ορθοδοξία, τι σημαίνει διάκρισις, αυτή η μεγαλειώδης αρετή που στις μέρες μας κοντεύει να γίνει είδος προς εξαφάνιση. Ας πάψουν λοιπόν οι οικουμενιστές να τα υπεραπλουστεύουν όλα και να θυσιάζουν τα ιερά και τα Όσια της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας στο βωμό της καταραμένης αγαπολογίας. Ας συνέλθουν και οι ζηλωτές από την παράλογη απαίτηση που ζητούν μανιωδώς «την κεφαλήν ἐπί πίνακι» της Ορθοδοξίας, μόνο και μόνο για να αποδείξουν μέσα στη συνείδηση τους πως καλά πράξανε που επιλέξανε το σχίσμα.
Εμείς λοιπόν δεν έχουμε τίποτε περισσότερο άλλο να πούμε γι’ αυτά τα δύο άκρα, αλλά μάλλον οι λόγοι του μακαριστού γέροντος Επιφανίου με πολύ πόνο και αγάπη θα μας πουν πως: «Ελάτε όλοι όσοι είστε κουρασμένοι και φορτωμένοι από τον βαρύ ζυγό των δύο άκρων και θα σας αναπαύσω. Πάρετε επάνω σας τον ζυγό της μέσης και βασιλικής οδού και θα μάθετε πως εκεί βρίσκεται η πραότητα και η ταπεινοφροσύνη του Χριστού και θα βρείτε ανάπαυση και ειρήνην εις τας ψυχάς σας. Διότι ο ζυγός της μέσης και βασιλικής οδού είναι χρηστός και το φορτίον της πολύ ελαφρύ». Ευχόμαστε όλοι μας ολοψύχως, κανείς ορθόδοξος χριστιανός να μην παραμείνει εγκλωβισμένος σ΄αυτά τα ελεεινά και ψυχοφθόρα δύο άκρα, Αμήν».


81 σχόλια :

  1. ΕΜΕΙΣ ΛΟΙΠΟΝ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΑ 2 ΑΚΡΑ. ΘΑ ΚΟΨΟΥΜΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΟΙΠΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΠΟΥ ΑΙΡΕΤΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΑΓΑΠΟΛΟΓΟΥΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ. ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟ. ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΩΣ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΓΡΑΜΜΗ ΟΙ ΤΑΓΟΙ ΤΗΣ ( ΕΑΝ ΤΟ ΚΑΝΟΥΝ ) ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΑΣΤΕ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. και δεν θα κοινωνούμε ούτε θα εκκλησιαζόμαστε από την στιγμή που στο τέλος της Θ. Λειτουργία λέει το κατά τον ορθοτομούντα λόγο της αληθεία σου...

      Διαγραφή
  2. Μόνο που ο Επιφάνειος Θεοδωρόπουλος, έγερνε πρός το ένα άκρο, όπως ο Πύργος της Πίζας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σεβαστέ πάτερ θα σας παρακαλούσα να γίνεται πιο σαφής.
    Ποιά στάση θα έπρεπε να κρατήσουμε εν προκειμένω;
    Δεν καταλαβαίνω ειλικρινά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ημαρτον παναγια μου ημαρτον.Τι δουλεια εχει να ταυτιστουνε η συγκριθουνε οι παλιοημερολογητες με τους αποτειχησμενους.Τι δουλεια εχει να διδασκετε οτι η μη αποτειχισμενοι αλλα καταγκελοντες τις αιρεσεις ειναι η μοναδικη μεση βασιλικη οδος.τι δουλεια εχει να συγκρινονται και να ταυτιζονται με το ζηλωτισμο και το σχισμα οι αποτειχισμενοι.ΗΜΑΡΤΟΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ.ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΠΙΑ Ο ΦΟΒΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΣΑΡΚΙΟ ΤΗΝ ΤΣΕΠΗ ΤΑ ΓΗΙΝΑ.ΗΜΑΡΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟΙ ΜΟΥ ΗΜΑΡΤΟΝ ΠΙΑ.Ιωαωωης Δημητρουκας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ο Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος είναι απλανής Διδάσκαλος της Εκκλησίας και εκφράζει το φρόνημα και την πίστη της Εκκλησίας. Ο μεγάλος αυτός Κανονολόγος δεν μειούται προφανέστατα από τους άσχετους, τους μικρόνοες και τους κακεντρεχείς που τον αμφισβητούν με ανοησίες, φληναφήματα και πυροτεχνήματα. Απλά βλέπουμε εμείς οι περιλειπόμενοι το κατάντημα των εκκλησιαστικών ανδρών... περιλυπούμενοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πολύ διαφωτιστικό, ειδικά για όσους από εμάς που δεν έχουμε την απαιτούμενη γνώση ή και διάκριση για να καταλήξουμε σε συμπεράσματα. όλοι όμως αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να προσευχόμαστε για την Μητέρα μας, την παρηγοριά μας, την Αγία μας Εκκλησία, το Σώμα του Ιησού Χριστού μας, γιατί όλοι πληγωνόμαστε με τα σχίσματα που προκύπτουν, όταν επικρατούν τα δύο άκρα. "τα άκρα είναι πάντα των δαιμόνων", όπως έλεγε και η Αγία Συγκλητική.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Με πολύ ωραίο τρόπο μας υπενθυμίζετε το πολύ σημαντικό αυτό κείμενο του π.Επιφανείου.
    Ευχαριστούμε!

    Χαράλαμπος εκ Θεσσαλονίκης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χρόνια πολλά Χαράλαμπε και ευάρεστα στον Θεό.
      Κατάλαβαίνεις εσύ τι εννοεί ο πάτερ;

      Διαγραφή
  8. Πάτερ Αρσένιε πολύ τα έχεις μπερδέψει κι έχεις χάσει τον μπούσουλα.

    Εσύ για πες μας, που ανήκεις; ΄Οταν πηγαίνεις απο δω κι απο κει για να τα έχεις καλά με όλους, φεύγεις από την αγάπη του Χριστού και την αλήθειά Του και γίνεσαι χωρίς να το αντιληφθείς θύμα των οικουμενιστών εκει μέσα.

    Για να σου τα πουν λιγάκι οι Πατέρες εκει, τους οποίους κατατάσσεις με τους φανατικούς ζηλωτές, αυτοι που εσύ όταν τους βλέπεις χαιρετάς με αγάπη λέγοντας τους Ευλόγησον Γέροντα, και λειτουργιόσουν μαζί τους, γιατί έχεις ξεφύγει αγαπητέ μου και δημιουργεις τρομερη σύγχιση.

    Δεν γινεται να ειναι και η πιττα σωστη και ο σκυλος χορτατος.

    Κύριε ελέησον
    Μένιος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Τα δύο άκρα, οικουμενισμός και ζηλωτισμός
    για τους χλιαρους εχει να πει τιποτα ο Πατερ Αρσενιος..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για τους χλιαρους ειπε ο Χριστός.
      Αποκαλυψη 3-15 οἶδά σου τὰ ἔργα, ὅτι οὔτε ψυχρὸς εἶ
      οὔτε ζεστός· ὄφελον ψυχρὸς ἦς ἢ ζεστός
      3-16 οὕτως ὅτι χλιαρὸς εἶ, καὶ οὔτε ζεστὸς
      οὔτε ψυχρός, μέλλω σε ἐμέσαι ἐκ τοῦ
      στόματός μου.
      3-19 ἐγὼ ὅσους ἐὰν φιλῶ, ἐλέγχω καὶ
      παιδεύω· ζήλευε οὖν καὶ μετανόησον.

      Διαγραφή
    2. Αυτο το γνωριζουν οσοι κρατανε ουδετερη σταση και δεν παιρνουν θεση ??

      Διαγραφή
    3. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

      Διαγραφή
  10. δεν ζημιώθηκε η Εκκλησία μας από
    αυτήν την αλλαγή του εορτολογίου??Και πως φτάσαμε ως εδώ τότε να κάνουμε συνόδους αναγνώρισης Αιρετικών ως εκκλησίες ??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Καλώς, αλλά ζηλωτισμός περί την πίστην υπάρχει ή όχι; Έχει κανένα νόημα αυτός ο όρος για τα περί της πίστεως; Μην τρελαθούμε δηλαδή.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνω με τον Αποστολο!

      Αλλωστε υπαρχουν και αδελφια μας με το πατριο ημερολογιο, που δεν ειναι καθολου φανατικοι, οπως κι επισης υπαρχου καλοι γεροντες κι εκει, που εχουν, ως ταπεινοι και ακτημονες μεγαλα χαρισματα του Αγιου Πνευματος.

      Το ξερουν και οι απο εδω... και οι απο εκει...

      Διαγραφή
  12. Διαβάστε το βιβλίο "Το Αντιδοτον" του αγιορείτη ιερομοναχου Θεοδωρητου Μαύρου που αναιρεί τα "Δύο Άκρα".
    Θα το βρείτε δωρεάν στην βιβλιοθήκη της ιστοσελίδας "Αποτειχιση Τώρα".
    Κ. Μ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Δηλαδή εάν αγαπάς και θέλεις πολύ τον Χριστό, έχεις πρόβλημα;

    Νικόλαος Αγγελίδης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Εσεις Πατερ Αρσενιε αφου δεν εχεται κοινωνια με τους Ζηλωτες (Αφου τους θεωρειτε ακρο) τοτε να υποθεσω δεν εχεται κοινωνια ουτε με τους οικουμενιστες...(Αφου ειναι το αλλο ακρο ,Πατριαρχη κ.λ.π) η μηπως εχεται μονο προβλημα με τους ζηλωτες...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. 1. Αν διαβάζαμε ένα άρθρο το οποίο θα παρουσίαζε ως αληθινή την γεωκεντρική θεωρία του Πτολεμαίου, ασφαλώς όλοι μας θα θεωρούσαμε ότι ο συγγραφέας αγνοεί παντελώς τον Αρίσταρχο τον Σάμιο (και τον αντιγραφέα του Κοπέρνικο), που αναίρεσε την θεωρία αυτή. Σας ενημερώνω λοιπόν πως η θεωρία των δύο άκρων του π. Επιφανίου έχει αναιρεθεί από τον Αγιορείτη Ιερομόναχο Θεοδώρητο Μαύρο στο βιβλίο του "Το Αντίδοτον", το οποίο κανείς μέχρι σήμερα δεν έχει αντικρούσει. Το βιβλίο θα το βρείτε εδώ: https://www.scribd.com/document/51043781/%CE%A4%CE%9F-%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%99%CE%94%CE%9F%CE%A4%CE%9F%CE%9D
    2. Δεν είναι λίγο παράλογο να μιλούν για δύο άκρα, εκείνοι που κοινωνούν με το ένα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Οταν γράφει κάποιος για δυο άκρα ειναι υποχρεωμένος να μην ταυτιστεί με το ένα.
    Αλλέως δεν εχουμε δυο άκρα, έτσι δεν είναι;
    Και ποιο άκρο είναι το χειρότερο εν τοιάυτη περιπτώσει;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Ολη η ιστορία είναι για να κρατήσουν τους ανθρώπους στο ένα στρατόπεδο, και για να γίνει αυτό χύθηκε πολύ μελάνι.
    Αυτοί όλοι οι αντιστασιακοί εντός του οικουμενισμού όπως Σεραφείμ Πειραιώς, Μεταλληνός και άλλοι, έκαναν την μεγαλύτερη ζημιά με την διδασκαλία της επαναπαύσεως, στο ίδιο μήκος κύματος και ο Επιφάνειος.
    Το δίχτυ που δεν άφησε κανέναν κληρικό να δραστηριοποιηθεί.
    Ευτυχώς σήμερα κάτι διαφορετικό βλέπουμε.Πάλι καλά.
    Εαν λοιπόν οι διδασκαλίες ήταν αφυπνιστικές και όχι εφυσηχαστικές, πολλώ δε μάλλον στοχευμένες, δεν θα υπήρχε κανένα Κολυμπάρι με την μορφή που πέρασε στην Ιστορία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπραβο και χιλια ευγε αδερφε μου αυτη ειναι μεγαλη αληθεια κι ας καραενοχλει οποιους θελει.Η μετανοια ειναι για ολους και η διακοπη της μνημονευσης η αρχη της.Ιωαννης Δημητρουκας.

      Διαγραφή
  19. 11.31
    Απο τον εαυτό σου που τον γνωρίζεις καλά έβγαλες και τα συμπεράσματα για άλλους, γι αυτό και οι χαρακτηρισμοί σε χαρακτηρίζουν.
    ΥΣ
    Αυτή η προσωποληψία κατέστρεψε και τους παλαιοημερολογίτες με τα ατελείωτα σχίσματα μιας και ο κόσμος ταυτίστηκε με ανθρώπους και όχι με τους νόμους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Καταρχήν θα προτεινα να ακούτε τον Ιερό Νικόδημο Αγιορείτη, τον ερμηνευτη τον Ιερών Κανόνων κι όχι τον οποιονδήποτε γεροντα-γκουρου. Κι ενω εκ των αποτελεσματων (της σημερινής καταντιας..) φανηκε η ολεθρια επιρροη του Πατρος Επιφανιου (που πραγματι εγερνε οπως ο Πυργος της Πιζας προς την ΜΗ αποτειχιση) κι ενω οι Ιεροι Κανονες ειναι ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΙ (αλλιως θα αυτοαναιρουνταν και θα ηταν απλες διδαχές Πατερων)
    Ο Μοναχός Αρσένιος για να δημιουργήσει επιχειρημα, χρησιμοποιει λογικους ακροβατισμους και συμπλεκει :
    - την πραγματι ακαιρη-ανευθυνη θεση αρκετων (αλλά όχι όλων) ΓΟΧ να μιλούν εδώ κι αρκετες δεκαετίες για ακυρα Μυστηρια νεο/των (αλλα το τι είναι ο αλλος δεν απαλλάσει εσενα...)
    - χρησιμοποιεί την γνωστή ειρωνία για καποιους κολλημένους σε 13 μερες (καταπατωντας Ιερους Κανονες και παραβλεποντας ιστορικό ΑΙΩΝΩΝ για το εκ προμελετης Σχισμα), δημιουργεί δηλαδή πάλι τον αντίπαλο "κακο", αλλα ακομα κι αν ήταν έτσι, αυτο δεν κανει εσενα σωστο.
    Απ το Σχισμα του 1924 όμως έχουν γίνει σημεια και τερατα κι αν με την φραση :
    "Οι δε ζηλωτές αύξησαν (σημ.:μετα το Κολυμπαρι) την παράλογη λοιδορία προς εμάς που ακολουθούμε τη μέση και βασιλική οδό."
    υπονοει οτι ειναι ακομα εντος της Κρατουσας και δεν αποτειχιστηκε κι ειναι ακομα στην μεση-βασιλικη όδο, τότε εχει τελειως μεσανυχτα. Καθώς πια η αποδοχή απ το ΣΥΝΟΛΟ των "Επισκόπων" (τα εισαγωγικά βάση 15ου, που τους κατατάσσει στους ψευδεπίσκοπους)της ψευτοσυνόδου, δηλαδή κεκριμμένων αιρέσων, συνεπάγεται παρά πολλά...
    Δεν θέλω να επεκταθω και να αποδειξω ποιος εκανε το Σχισμα του 1924, ούτε και λυπαμαι που τις στιγμες που θα επρεπε να υπαρξει συσπειρωση, αναπαραγονται τετοιες συζητησεις και μαλιστα με "επιχειρήματα" που έχουν καταρριφθει πολλάκις κι η ίδια η Ιστορία εδειξε τα ολεθρια αποτελεσματα τους. Ούτε θελω να παραστησω ότι ανηκω στους Γνησιους, όταν εμεις κουβαλαμε τοσα λαθη, όμως τετοια αρθρα (σε τετοιες κρισιμες στιγμες...)κανουν μεγαλη ζημια και δημιουργουν ομαδες κι οπαδους

    Σταύρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Σ΄αυτη την κρισιμη στιγμη, που η παναιρεση κι οι διωξεις κυριαρχουν, βγαζετε θεμα για νεο-παλαιο...επιπλεον αυτο δεν θα βοηθησει ωστε να γινει μελλοντικα κι ενας γονιμος-ουσιαστικος διαλογος
    Κι αν εχετε για οδηγο καποιον Μοναχο που απ οτι καταλαβαινω δεν αποτειχιστηκε κι ουτε προκειται (απ αυτα που λεει) τοτε τι να πω...αυτος θελει απλα να αναπαυσει την συνειδηση του, να αυτοδικαιωθει, κατηγορώντας άλλους, εσείς πώς τον προβάλλετε ;;

    Σταύρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Και για να μην παρεξηγηθώ, το ιστολόγιο katanixis κι ο Πατερ Νικόλαος στηριξαν πολύ τους Εσφιγμενιτες στην ακραια διωξη φρονηματων που υφιστανται, αλλα τελευταια φαινεται να επηρεαζονται απο καποιους που θελουν να ειναι οπαδοι κι οχι αδελφοί.
    Κι αν η συγκεκριμενη επιστολη του Μοναχου γραφτηκε μετα και την ποινη 20 ετους φυλακισης τότε τι να πω...η αυτοδικαιωση κι η αυτοηρωοποίηση (κι αυτος "πολέμιος" του Οικουμενισμου...) προηγούνται
    ζήλωσον οὖν καὶ μετανόησον

    Σταύρος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Άγιος Παΐσιος: «Τους παλαιοημερολογίτες χρειάζεται να τους αγαπάμε και να τους πονάμε και όχι να τους κατακρίνουμε, και πιο πολύ να προσευχόμαστε γι” αυτούς να τους φωτίσει ο Θεός»

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Οι ημερολογιολάτρες συνεχίζουν να μάχονται την Εκκλησία του Χριστού.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Οι πλανεμένοι ζηλωτές θα βγάλουν οικουμενιστή ακόμα και τον μακαριστό π. Επιφανιο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Μπορείς αν θέλεις να κόψεις το μνημόσυνο δεν μπορείς όμως να υποχρεώσεις και τους υπολοίπους να το κάνουν και να λες ότι δεν έχουν ελπίδα σωτηρίας επειδή πηγαίνουν σε εκκλησίες που μνημονεύεται επιίσκοπος.Αυτήν είναι η ειδοποιός διαφορά που εξηγεί ο πατήρ Επιφάνιος στο βιβλίο του.Ο πατήρ Θεοδώρητος Μαύρος και ο πατήρ Ευθύμιος Τρικαμηνάς δυστυχώς τα μπερδέψανε λίγο.Εύχομαι να μην τα μπερδέψουν και οι πατέρες που κόψανε το μνημόσυνο.Δηλαδή όταν ο γέροντας Ιωσήφ ο Ησυχαστής μνημόνευσε κατόπιν θειάς πληροφορίας τον πατριάρχη Αθηναγόρα έγινε μέτοχος της αιρέσεως ή ακόμα περισσότερο έχασε την ελπίδα της σωτηρίας του;Όπως ξέρουμε όλοι όχι.Μενέλαος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Κ.Μενέλαε αφήστε τον γέροντα Ιωσήφ σας και τους υπόλοιπους πατέρες.
    Η κατάσταση τότε ήταν πολύ διαφορετική από ότι σήμερα.
    Απορώ πως δεν το βλέπετε!
    Πιστεύετε ότι ο γέροντας Ιωσήφ ότι θα συνέχιζε την μνημόνευση μετά την σύνοδο της Κρήτης; Ούτε για αστείο όμως!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Οτι είναι ο άρχοντας που μνημονεύεις αυτό εισαι κι εσύ που τον μνημόνευσες.
    Το μνημόσυνο του επισκόπου γίνεται εκφώνως ώστε να διατυμπανίσει ο κληρικός την πίστι του σε σχέση με το όνομα του επισκόπου που μνημόνευσε, και ακολούθως οι λαικοί που έγιναν μάρτυρες αυτης της ομολογίας να μεταλάβουν, ετσι ωστε ΝΑ ΜΗΝ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΣ

    Τα πολλά τα λόγια είναι φτώχεια.
    Με το ετσι του καθε ενός δεν υπάρχει Λειτουργική, αλλά ΑΝΑΡΧΙΑ
    και η αναρχία είναι του διαβόλου.
    Η Εκκλησία εχει σειρά τάξη και ΝΟΜΟΥΣ και αυτός που παρεκλίνει απο τους νόμους λέγεται σε απλά ελληνικά κακόδοξος και αν δεν μετανοήσει αιρετικός όπως κι αν ονομάζεται- ατελειωτα τα παραδείγματα
    Αυτός που κηρύττει αντίθετα απο τις αποφάσεις των οικουμενικών συνόδων ΒΛΑΣΦΗΜΑ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ

    Διότι η Εκκλησία είναι ΜΙΑ και όχι όπως τα κόμματα της Βουλής...
    Τουτέστιν εαν υπάρχει Χριστός στον οικουμενισμό... όσοι εκοψαν πήγαν στην κόλαση ως σχισματικοί
    εαν ΔΕΝ υπάρχει Χριστός στον οικουμενισμό, τότε στην κόλαση πήγαν αυτοί που τον υπηρέτησαν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Η ανωθεν πληροφορία του Ιωσήφ απο που προκύπτει;
    Δηλαδή μας λετε οτι ο Θεος του ειπε να μνημονευσει τον Διάβολο με το παρατσούκλι Αθηναγόρας;
    Γνωρίζεις ποιος και τι ηταν ο Αθηναγόρας; Μεχρι και ραβίννος υπηρετησε, ασε τις ατελείωτες βλασφημίες που κήρυξε περι Ιερωσύνης των Παπικών και των Προτεσταντών ακόμα και της σωτηρίας των αλλοδόξων.
    Η πληροφορία του Ιωσήφ ηταν απο διάβολο και οχι απο Θεό, και οι παλιοί γνωρίζουν οτι ο συγκεκριμένος ασκητής ήταν πλανεμένος με τα όνειρα που πίστευε ως θεικές αποκαλύψεις
    Πόσοι γνωρίζετε οτι ήταν σε όλη του την ζωη Ματθαικός ζηλωτής, τα τελευταία 5 χρόνια Φλωρινικός ζηλωτής και στο δι ευχών προσκύνησε τους οικουμενιστές, και απο τότε το σύστημα βιομηχανοποίησης αγίων τον έκανε μύθο, όπως και άλλους.
    Αυτα προς ώρας

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αδελφέ πας καλά;
      Για πες μας, εσύ από που αντλείς τις πληροφορίες σου;

      Διαγραφή
    2. Το ποιος ηταν ο Αθηναγόρας ειναι γνωστό και δεν αποτελεί είδηση το Μασόνος











      Διαγραφή
    3. Τα κάτωθι περί Ιωσήφ τα γράφουν οι συνασκητές του,
      αλλά τα γνωρίζουν άπαντες, δεν γραφουμε κάποιο πυρινικό μυστικό.

      Ηταν Ματθαικός ΓΟΧ σε όλη του την ζωη, το 1948 επειδη ο Ματθαίος έκανε μόνος του χειροτονία επισκόπου ο Ιωσήφ πήγε με τον Χρυσόστομο Καβουρίδη ΓΟΧ και τα τελευταία 3 χρόνια αποφάσισε να πάει με τους οικουμενιστές του Φαναρίου.
      Αυτό το επέβαλε με το ζόρι στην συνοδεία του και τους γύρω ασκητές.
      Το θεολογικό του επιχείρημα ηταν ενα όνειρο που κατά το ειθισμένο το βάφτισε θεική αποκάλυψη.
      Ιδού και το όνειρο,
      απεκόπηκε ενα κομάτι βράχου στην θάλασσα και γθα να σωθεί πήδηξε στην στερια... και αυτό το εξέλαβε θεική αποκάλυψη και οτι πρεπει να παει με τους πολλους του Φαναρίου
      Διαβάστε την κλίμακα του Σιναίτη να δειτε τι γράφει γι’ αυτούς που πιστευουν σε όνειρα και οράματα.

      Διαγραφή
    4. σε παρακαλώ ανώνυμε 12 Φεβρουαρίου 2017 - 9:50 π.μ δείξε σεβασμό στον γέροντα Ιωσήφ τον Ησυχαστή που αφιέρωσε την ζωή του για να δοξαστεί το όνομα του Χριστού.Χρήστος.Θεόδ.Ελευθεριάδης.

      Διαγραφή
  30. Γράφει τό ἄρθρον: "για χάρη των 13 ημερών δημιουργήθηκε σχίσμα." Ἔχω κουρασθῆ ἐπί μίαν 18ετίαν ν' ἀναιρῶ τό αἰσχρόν αὐτό ψεῦδος! Ἐν συντομίᾳ, τό νέον ἡμερολόγιον (ν.ἡ.), ναί μέν ἀφ' ἑαυτοῦ δέν εἶναι δογματικόν ζήτημα, ἀλλ' ἀποκτᾶ δογματικόν χαρακτῆρα, διά τούς ἑξῆς δύο λόγους: (1) κατεδικάσθη ἀπό Πανορθοδόξους Συνόδους τοῦ 16ου αἰῶνος, ὁπότε ἦτο ἑπόμενον νά μήν τό δεχθοῦν οἱ Ὀρθόδοξοι, γεγονός πού σημαίνει ὅτι ἦτο ἀπολύτως βέβαιον ὅτι θά ἐδημιουργεῖτο σχίσμα, ὅπως καί ἔγινε, βλάπτοντας ἔτσι τό δόγμα τῆς Μιᾶς Ἐκκλησίας, καί (2) ἀποσκοποῦσε στήν ἕνωσιν μέ τόν Παπισμόν καί τούς Προτεστάντας, ὅπως λέγει σαφέστατα ἡ Πατριαρχική Ἐγύκλιος τοῦ 1920 καί τά βιβλία τῶν Οἰκουμενιστῶν, γεγονός πού σημαίνει ὅτι ἔγινε γιά τήν κατάργησιν τῆς Ὀρθοδοξίας και τήν προώθησιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Συνεπῶς, ὅσοι τό ἐδέχθησαν, ἀρχικῶς προσεχώρησαν στό σχίσμα καί κατόπιν ἐνεκολπώθησαν καί τήν αἵρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Τά γεγονότα ὁμιλοῦν ἀπό μόνα τους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δηλαδή, τόσα ἔτη καὶ δὲν ἀντελήφθης ἀκόμα ὅτι, εἰς τὸ ἄλλον ἄκρον τῆς αἱρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ὑπάρχει ἡ ἀκόμα πιὸ ὕπουλος αἵρεσις τοῦ Ζηλωτικοῦ Παλαιοημερολογιτισμοῦ;

      Διαγραφή
    2. Τά "δύο ἄκρα" ὑπάρχουν μόνον στό μυαλό σας! Εἰς τήν πραγματικότητα, ὑπάρχει Ὀρθοδοξία καί αἵρεσις. Εἰς τά τῆς Πίστεως οὐ χωρεῖ μεσότης, λέγει ὁ Ἅγιος Μᾶρκος Εὐγενικός. Ὁ π. Ἐπιφάνιος πού ἐδίδασκε τήν "μέσην ὁδόν," δηλαδή Ὀρθοδοξίαν καί αἵρεσιν ταυτοχρόνως, ἐδούλευε "δυσί κυρίοις"! Δυστυχῶς, διότι, κατά τά ἄλλα, ἦτο ἐκλεκτός, ὅπως μοί ἐβεβαίωσεν ὁ ἀείμνηστος π. Θεοδώρητος, ὁ συγγραφεύς τοῦ "Ἀντιδότου."

      Διαγραφή
    3. Ἡ αἵρεσις φίλτατε, διαστρεβλώνει τὰ θεῖα νοήματα καὶ τὰ παρουσιάζει ὅπως θέλει! Πότε ἐδίδαξεν ὁ Γέρων Ἐπιφάνιος Θεοδωρόπουλος τὴν αἵρεσιν, ὦ ἱεροκατήγορε; Τὴν διάκρισιν τὴν ἔχεις ἀκουστά; Οἱ Ἅγιοι Πατέρες δὲν μᾶς συμβουλεύουν νὰ ἀποφεύγωμε τὰ ἄκρα καὶ νὰ βαδίζωμε τὴν μέσην καὶ βασιλικὴν ὁδόν;

      Διαγραφή
    4. Γιά ἀνοησίες καί ὕβρεις εἶσαι πρῶτος, βλέπω! Οἱ Ἅγιοι Πατέρες, ἀγαπητέ, μᾶς διδάσκουν, μέ λόγια καί μέ ἔργα, νὰ διακόπτουμε πᾶσαν κοινωνίαν μέ τήν αἵρεσιν, καθότι μία τέτοια κοινωνία σημαίνει χωρισμός ἀπό τόν Θεόν! Ὁ π. Ἐπιφάνιος, ἀντιθέτως, προτρέπει τούς πιστούς νά ΜΗΝ χωρίζωνται ἀπό τούς Οἰκουμενιστάς ψευδεπισκόπους, διότι τότε δῆθεν δημιουργοῦν σχίσματα, τά ὁποῖα εἶναι δύσκολον νά ἐπουλωθοῦν. Ἐδίδαξε, δηλαδή, τά ἀκριβῶς ἀντίθετα ἀπό ὅσα διδάσκουν ἡ Ἁγία Γραφή, οἱ Σύνοδοι καί οἱ Πατέρες! Διότι, ὅπως γράφει ὁ Ἅγιος Μᾶρκος Εὐγενικός, «ἅπαντες οἱ τῆς Ἐκκλησίας διδάσκαλοι, πᾶσαι αἱ Σύνοδοι καί πᾶσαι αἱ θεῖαι Γραφαί φεύγειν τούς ἑτερόφρονας παραινοῦσι καί τῆς αὐτῶν κοινωνίας διΐστασθαι» (P.G. 160, σ. 101). Ἀλλ', ὡς γνωστόν, ὅλοι ἐσεῖς οἱ μοντέρνοι ἔχετε καταργήσει τούς Ἁγίους Πατέρες καί ἔχετε βάλει στήν θέσιν τους Ἐπιφανίους, Παϊσίους, Πορφυρίους κ.λπ.

      Διαγραφή
    5. Συκοφαντεῖς ἀσυστόλως, ἕνα Ἅγιον ἄνθρωπον! Παράθεσε ἕνα ἀπόσπασμα ἀπὸ γραπτὸν τοῦ π. Ἐπιφανίου, ποὺ γράφει αὐτὰ τὰ συκοφαντικὰ ποὺ διατυπώνεις δημοσίως! Ἀναμένω βεβαίως καὶ παραπομπὴν εἰς τὴν πηγήν.

      Διαγραφή
    6. Ἔχεις ἀντιληφθῆ ὅτι τίποτε δέν εἶναι σωστό ἀπό ὅσα ἔχεις γράψει μέχρι τώρα κάτω ἀπό αὐτήν τήν ἀνάρτησιν; Ἐφόσον δέν ξέρεις κἄν τί ἔγραψε στά "Δύο Ἄκρα" ὁ π. Ἐπιφάνιος, πῶς βγαίνεις καί τόν ἀποκαλεῖς "Ἅγιον ἄνθρωπον"; Βεβαίως, μήν ἀναμένῃς ἀπό ἐμένα νά ψάξω ποῦ ἀκριβῶς τά λέγει γιά νά σοῦ τό πῶ, ἁπλῶς διάβασε τό ἐν λόγῳ βιβλίον πρίν γράψῃς καί ἄλλες ἀνοησίες. Τέλος.

      Διαγραφή
    7. Εἰς τὸ βιβλίον του 'Τὰ Δύο Ἄκρα" ἔγραψε τὴν θέσιν τῆς Ἐκκλησίας ἐπάνω εἰς τὰς δύο ἀκραίας αἱρέσεις, δηλαδὴ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καὶ τοῦ Παλαιοημερολογιτισμοῦ. Ἀλλὰ τί νὰ ἀναμένει κανεὶς ἀπὸ ἕνα ὑβριστὴν καὶ ἁγιομάχον, παρὰ ὕβρεις ἐναντίον Ἁγίων τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου;
      Μεῖνε εἰς τὴν αἵρεσίν σου, φίλε καὶ μὴ τὸ κουράζεις ἄλλο. Οὐ γὰρ πάντων ἡ πίστις!

      Διαγραφή
  31. Γράφει ἐπίσης ὁ π. Ἀρσένιος: "προτρέπω την αγάπη σας όποιος επιθυμεί περαιτέρω να εντρυφήσει στα σοφά λόγια του πατρός Επιφανίου ας καταφύγει στο βιβλίο «Τα δύο άκρα οικουμενισμός και ζηλωτισμός» και εκεί θα θαυμάσει και θα εννοήσει τι σημαίνει αγαπώ την Ορθοδοξία, τι σημαίνει διάκρισις."

    Τό 1998, ὅταν ἄρχισα κι ἐγώ (νεοημερολογίτης τότε) νά προβληματίζωμαι γιά τό θέμα τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, κάποιοι καλοθεληταί μοῦ συνέστησαν νά διαβάσω, μεταξύ ἄλλων αἱρετικῶν βιβλίων, καί τά "Δύο Ἄκρα" τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου. Τό διάβασα καί, ἐπειδή τότε δέν γνώριζα τίποτε ἀπό τήν διδασκαλίαν καί πρᾶξιν τῶν Ἁγίων πάνω στό θέμα τῆς κοινωνίας μέ τήν αἵρεσιν, νόμισα κι ἐγώ ὅτι αὐτά τά ἀντορθόδοξα πού γράφει ὁ κατά τά ἄλλα ἐκλεκτός π. Ἐπιφάνιος ἦσαν Ὀρθόδοξα καί συνιστοῦσα τό ἐν λόγῳ βιβλίον καί εἰς ἄλλους προβληματιζομένους. Εὐτυχῶς, ὅμως, βρέθηκε κάποιος πού μοῦ εἶπε: "Ἐσύ πρέπει νά διαβάσῃς τό Ἀντίδοτον τοῦ π. Θεοδωρήτου"! Τό διάβασα, ὅπως διάβασα καί τό ἄλλο ἐκλεκτόν βιβλίον του ἰδίου συγγραφέως "Διάλογοι τῆς Ἐρήμου περί Οἰκουμενισμοῦ." Τότε μόνον κατάλαβα τήν φοβεράν πλάνην πού διδάσκουν τά "Δύο Ἄκρα," ὅτι δῆθεν ὁ 15ος Κανών τῆς ΑΒ Συνόδου εἶναι δυνητικός κ.λπ. Πάτερ Ἀρσένιε, συστήνω στήν ἀγάπην σας νά διαβάσετε τά ὡς ἄνω ἀποτελεσματικά ἀντίδοτα στό πνευματικόν δηλητήριον πού σᾶς ἐπότισαν τά "Δύο Ἄκρα."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Προφανῶς, ἀγαπητὲ φίλε, ἀγνοεῖς τὰς ἐγκληματικὰς παραλείψεις ποὺ ἔκανεν ὁ Θεοδώρητος Μαῦρος εἰς τὸ βιβλίον του! Ψάξε το, ἐὰν σὲ ἐνδιαφέρῃ ἡ ἀλήθεια...

      Διαγραφή
    2. Γιά ποιές "ἐγκληματικές παραλείψεις" ὁμιλεῖς; Δέν τολμᾶς νά ἀναφέρῃς κάποιαν, διότι θά ἐκτεθῇς! Ἐγώ τό ἔχω ψάξει καί ὁμιλῶ ὑπευθύνως, ἐνῷ ἐσύ πετᾶς ἀόριστες συκοφαντίες! Ἰδού, λοιπόν, ἡ Ρόδος ἰδού καί τό πήδημα, ἐὰν βεβαίως σ' ἐνδιαφέρῃ ἡ ἀλήθεια!

      Διαγραφή
    3. Μὴ βιάζεσαι νὰ βγάζῃς συμπεράσματα. Ἡ ἐπιπολαιότης δὲν εἶνε καλὸν πρᾶγμα.
      Σοῦ παραθέτω ἕνα ἄρθρον ἐνὸς φίλου, ποὺ ἔχει μελετήσει τὸ θέμα αὐτὸ καὶ δίδει μίαν ἀπάντησιν εἰς μίαν φίλην του.
      Τὸ παραθέτω εἰς πολλὰ κομμάτια, λόγῳ ἀδυναμίας τῆς τεχνολογίας νὰ δεχθῇ κείμενον τοιούτου μεγέθους:

      «Επιστολή μου προς εν Χριστώ αδελφή για τον Παλαιοημερολογιτισμό...
      Αγαπητή και τίμια εν Χριστώ αδελφή, αν και είναι δύσκολο (λέγε σχεδόν αδύνατο) να πείσεις Παλαιοημερολογίτη (στο εξής Π/της-τες), θα σου δώσω ένα από τα αρκετά που υπάρχουν, που το θεωρώ απόλυτο και αδιάσειστο. Δεν είναι άλλο από το ιστορικό γεγονός κατά το 1009-1054. Πρώτα να πω, ότι η κατεξοχήν θέση των Π/των είναι η υποχρεωτική διακοπή μνημοσύνου αιρετικού Επισκόπου και φυσικό επακόλουθο αυτής της πλάνης η επομένη, δηλαδή, το ότι εάν μνημονεύεις αιρετικό Επίσκοπο (μη καταδικασμένο από Σύνοδο), έστω και αν είσαι εσύ Ορθόδοξος μολύνεσαι όπως και όλοι όσοι έχουν κοινωνία με εσένα! Αν καταφέρεις να αναιρέσεις αυτήν την πεπλανημένη θέση των Π/των, ουσιαστικά γκρέμισες όλο το θεμέλιο τους. Αν και βέβαια, ακόμα και αν το κάνεις, από εγωισμό, όχι μόνο δεν θα παραδεχτούν ότι τους γκρέμισες το θεμέλιο των επιχειρημάτων τους, αλλά ούτε καν θα το δουν. Το 1009 λοιπόν, ο τότε αιρετικός (γυμνή την κεφαλή) Πάπας Σέργιος έβαλε πλέον και επίσημα το φιλιόκβε στο σύμβολο της πίστεως. Αμέσως ο συνονόματος του Σέργιος Κωνσταντινουπόλεως έσβησε από τα δίπτυχα τον αιρετικό Παπα και διέκοψε έτσι κάθε κοινωνία μαζί του (Εκκλησιαστική Ιστορία Στεφανίδη σελ. 374). Το αυτό όμως δεν έκαναν οι υπόλοιποι Πατριάρχες, αλλά συνέχισαν να έχουν στα δίπτυχα τον Πάπα μέχρι και την συνοδική καταδίκη της Εκκλησίας της Ρώμης το 1054. »

      Διαγραφή
    4. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Μιχαήλ Κηρουλάριος, που επί πατριαρχίας του έγινε το σχίσμα (1054), απευθυνόμενος στον τότε Αντιοχείας όπως μας μαρτυρεί ο Δοσίθεος Ιεροσολύμων, κατέκρινε την στάση των Πατριαρχών που από το 1009 και έπειτα δεν έκοψαν αμέσως την κοινωνία με τον τότε Πάπα. Ο Μιχαήλ Κηρουλάριος παίρνει την πατερική απάντηση στη κατηγορία που εξαπέλυσε στους υπόλοιπους Πατριάρχες με δύο τρόπους, ένας εξ' αυτών είναι: «Οι Πατριάρχαι (που δεν διέκοψαν το μνημόσυνο) κατά το αρχαίον εκκλησιαστικόν έθος, μάλλον του Κηρουλάριου (δηλαδή του Οικουμενικού Πατριάρχου Μιχαήλ 1054) ενεργούντες το κανονικόν δίκαιον, εξεδέχοντο την διόρθωσιν της Ρωμαϊκής Εκκλησίας, όθεν και εμακροθύμουν (=οικονομούσαν)»!!! Στην συνέχεια μάλιστα αναφέρει ο Δοσίθεος Ιεοροσολύμων, ότι «Η μακροθυμία (=οικονομία) αυτή, είναι αρχαίο έθος»!!!Μετά δίνει παραδείγματα και καταλήγει: «Όθεν και τον Ρώμης μόνη η Εκκλησία Κωνσταντινοπόλεως του μνημοσύνου απέτεμουν, αλλά οι λοιποί Πατριάρχαι εποίουν όπερ εξήν (ΕΠΕΤΡΕΠΟΤΑΝ!!!) αυτοίς» και στο τέλος αναφέρει ότι μετά την συνοδική καταδίκη της εκκλησίας της Ρώμης, έκοψαν και το μνημόσυνο και την κοινωνία (Δωδεκάβιβλος, βιβλίο η', κεφ. Β', παράγραφος στ', σελ. 304). Όπως αντιλαμβάνεται ο καθένας, έχουμε μια περίπτωση αίρεσης, η οποία δεν αρκείτε απλώς στο να διακηρύττεται δημόσια (το φιλιόκβε όπως και άλλες καινοτομίες είχαν), αλλά και να κατοχυρώνεται ΕΠΙΣΗΜΑ στην Εκκλησία της Ρώμης. Παρόλο το μέγεθος του δογματικού αυτού σφάλματος, ένας Πατριάρχης από τους πέντε διακόπτει το μνημόσυνο και την κοινωνία, οι υπόλοιποι όχι. Ο Κωνσταντινουπόλεως που έκοψε την κοινωνία με τον τότε Πάπα, δεν είπε στους λοιπούς Πατριάρχες που δεν έκαναν το ίδιο, γιατί δεν διακόψατε και εσείς κοινωνία με τον αιρετικό. Δεν είπε είστε και εσείς μολυσμένοι από την αίρεση του Πάπα έστω και αν φρονείτε σωστά. Δεν είπε κόβω και με εσάς την κοινωνία εφόσον έχετε κοινωνία με αιρετικό (μη καταδικασμένο από σύνοδο). Ούτε οι λοιποί Πατριάρχες είπαν στο Κωνσταντινουπόλεως γιατί έκοψες την κοινωνία με τον Πάπα προ συνόδου. Ούτε του είπαν, εφόσον εσύ δεν έχεις κοινωνία με τον Πάπα ούτε εμείς θα έχουμε μαζί σου. Αλλά τι; ΕΙΧΑΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΙΚΑ!!!

      Διαγραφή
    5. Που είναι οι Π/τες που λένε ότι σε θέματα αιρέσεως δεν υπάρχουν οικονομίες; Που είναι οι Π/τες που λένε ότι το μνημόσυνο αιρετικού Επισκόπου (μη καταδικασμένου από σύνοδο) μολύνει εκείνον που μνημονεύει; Που είναι εκείνοι που λένε ότι η διακοπή μνημοσύνου είναι υποχρεωτική; Να συμπληρώσω επίσης, πως το επιχείρημα αυτό είναι απόλυτο. Διότι αν χρησιμοποιούσαμε μια διδαχή ή πράξη ενός ή και δύο αγίων, υπήρχε η περίπτωση να έκαναν λάθος σαν άνθρωποι που ήταν. Το δικό μας όμως επιχείρημα δεν στηρίζεται σε μια διδαχή ή πράξη ενός αγίου (ή δύο), αλλά στην στάση ολοκλήρου της Εκκλησίας! Που σημαίνει ΑΛΑΘΗΤΗ ενέργεια... Δεν θα παραλείψω να πω, ότι και ο π. Μαύρος Θεοδώρητος (λόγιος Π/της κάτι αντίστοιχο του δικού μας π. Επιφανίου Θεοδωρόπουλου) αναφέρει αυτό το όντως ιστορικό γεγονός στο βιβλίο του «Αντίδοτον» (κάτι αντίστοιχο του βιβλίου του π. Επιφανίου «Τα δύο άκρα») στην σελίδα 89. Με κάποιες μικρές και ανούσιες διαφορές, όπως το 1009 το κάνει 1014 (μικρή η σημασία δεν θα μαλώσουμε· τι 1009, τι 1014). Δεν παραλείπει ο π. Θεοδώρητος να κάνει ύπουλο (θεωρώ) υπαινιγμό ότι: «Πρώτη φορά Πάπας δέχτηκε το φιλιόκβε το 1014 μετά από άσκηση βίας του Αυτοκράτορα». Ναι μεν τον υπαινιγμό αυτό δεν παραλείπει, αλλά (κατα τύχη;;;) παραλείπει να μας σχολιάσει την στάση των Πατριαρχών που δεν διέκοψαν κοινωνία με τον Πάπα. Όχι μόνο δεν το σχολιάζει, αλλά δεν το αναφέρει καν! Διατί όμως π. Θεοδώρητε δεν το αναφέρεται; Ο νοών νοείτω... Έτσι με τον υπαινιγμο που κάνει («μετά από άσκηση βίας του αυτοκράτωρα»), θέλει ο π. Θεοδώρητος να δικαιολογήσει τον Πάπα, ή αν όχι τον Πάπα τους Πατριάρχες που δεν διέκοψαν κοινωνία με την αίρεση. Καλή προσπάθεια π. Θεοδώρητε, αλλά πλήρως αποτυχημένη. Διότι κατά πρώτον, στα δογματικά θέματα ούτε η πολιτική, ούτε οι βασιλείς, ούτε βάρβαροι δύνανται να μας τα αλλοιώσουν και συνήγοροι μας είναι οι... μα φυσικά οι Π/τες, που την ακρίβεια και δογματική ακεραιότητα την έχουν σημαία. Και αν κάποιος κάνει την παραμικρή οικονομία είναι...προδότης!!! Άρα; Άρα τώρα θα δικαιολογήσουμε τον Πάπα; Δεν νομίζω...

      Διαγραφή
    6. Επίσης, όπως είδαμε από τα παραπάνω ιστορικά στοιχεία, γιατί ο Κωνσταντινουπόλεως έκοψε αμέσως κοινωνία από τον αιρετικό Πάπα αν δικαιολογούταν δια την βία που του ασκήθηκε. Τόσο άσπλαχνος ήταν ο Κωνσταντινουπόλεως και τόσο ευσπλαχνικοί οι υπόλοιποι; Ο Μιχαήλ Κηρουλάριος που κατέκρινε την κοινωνία των Πατριαρχών με τον Πάπα, δεν γνώριζε την βία που ασκήθηκε στον Πάπα; Επίσης εις την παραπάνω μαρτυρία του Δοσίθεου Ιεροσολύμων που ήδη παραθέσαμε, λέει ότι η οικονομία που εφάρμοσαν οι Πατριάρχες στον Πάπα έγινε διότι μακροθυμούσαν για την διόρθωση και όχι διότι η προσθήκη έγινε από άσκηση βίας. Καταλήγουμε και λέμε, ότι ακόμα και αν ίσχυε κάτι τέτοιο, όχι μόνο δεν δικαιολογείτε θεολογικά και οικονομικά, αλλά δεν το έλαβαν υπόψιν οι ενεργούντες την διακοπή ή την μακροθυμία ή την καταδίκη (το 1054). Δεν θα παραλείψω εγώ όμως να πω μια φράση του π. Θεοδώρητου στην σελ. 20: «Η Εκκλησία μας, ουδέποτε επέτρεψε οικονομία εις της περιοχή του δόγματος»!!! Τα παραπάνω π. Θεοδώρητε τι ακριβώς ήτανε; Έστω και μετά από «άσκηση βίας» όπως λέτε, δεν ήταν οικονομία υπό των τεσσάρων Πατριαρχών; Την αυτήν ιστορική αλήθεια αναφέρει (σελ. 154) και ο π. Τρικαμηνά στο Βιβλίο του περί της αποτείχισης. Ο π. Τρικαμηνάς,φυσικά και δεν αναφέρει το γεγονός αυτό για να δείξει την ολόκληρη πραγματικότητα όπως κάναμε εμείς, διότι αποκρύβει τα 9/10 και μας αναφέρει το 1/10!!! Ήτοι μόνο την άμεση αποτείχιση του Κωνσταντινουπόλεως, με σκοπό να μας αποδείξει ότι η αποτείχιση είναι ...ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ!!! Μα καλά, για το τι έκανε η τοπική Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως το ήξερε, για το τι έκαναν οι άλλες τοπικές Εκκλησίες δεν ήξερε;...Ο νοων νοείτω. Στην σελ. 150 μάλιστα, σαν να μας λέει και ψέμματα: «Δηλαδή οσάκις μια τοπική Εκκλησία απεδέχετο δημοσίως και συνοδικώς μια αίρεση, οι άλλες τοπικές Εκκλησίες απεσχιζοντο από αυτήν, προ συνοδική κρίσεως». Μάλιστα...την περίπτωση του 1009 δεν την γνώριζε; Σε εκείνη την περίπτωση είχαμε αποτείχιση από όλες τις άλλες τοπικές Εκκλησίες; Ρητορικό το ερώτημα. Να πουμε επίσης, ότι το φιλιόκβε εμφανίστηκε όχι το 1009, αλλά (κρατηθείτε πρώτα) το 6ο αιώνα!!! Μάλιστα κατοχυρώθηκε συνοδικά (δύο φορές) στην Ισπανία (σύνοδος της Τολέδο), αλλά η τότε Ορθόδοξη Ρώμη δεν αναθεμάτισε την Εκκλησία της Ισπανίας όπως μας πληροφορεί γενικώς και αορίστως ο π. Τρικαμηνά: « οσάκις μια τοπική Εκκλησία απεδέχετο δημοσίως και συνοδικώς μια αίρεση, οι άλλες τοπικές Εκκλησίες απεσχιζοντο από αυτήν, προ συνοδική κρίσεως», αλλά μακροθυμούσε. Και όμως, για τους Π/τες άπαξ και μνημονεύεις αιρετικό, μολύνεσαι! Άρα, άρα ουδείς καθαρός από αίρεση, ήδη, ήδη, ήδη...από τον 6ο αιώνα; Κανείς δεν ξέρει...»

      ΤΕΛΟΣ

      Διαγραφή
    7. Ἔχει πολλά λάθη τό ἀνωτέρω κείμενόν σου, ἀλλά θά σταθῶ στά κυριώτερα:

      1. Ἀλλοίμονον ἐάν παραθεωροῦμε τήν ξεκάθαρη διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τῶν Συνόδων καί τῶν Ἁγίων Πατέρων (οἱ ὁποῖοι τήν διδασκαλίαν περί ἀποτειχίσεως τήν ἐφήρμοσαν καί εἰς τήν πρᾶξιν) καί ψάχνουμε γιά "δεκανίκια," δηλαδή τί ἔκανε ὁ ἔνας καί τί ὁ ἄλλος.

      2. Ὅπως τονίζει ὁ π. Γ. Μεταλληνός, γιά νά ἑρμηνεύσῃς τά ἱστορικά γεγονότα, πρέπει νά μεταφερθῇς χρονικῶς στήν περίοδον κατά τήν ὁποίαν αὐτά συνέβησαν, ὑπονοῶντας ὅτι πρέπει νά γνωρίζῃς καλῶς τά γεγονότα πού συνέβησαν τότε, καθώς καί τίς συνθῆκες ὑπό τίς ὁποῖες συνέβησαν. Ἀλλιῶς, ἡ ἑρμηνεία σου θά εἶναι ἐσφαλμένη. Χάριν παραδείγματος, οἱ ἄλλοι Πατριᾶρχαι μπορεῖ νά εἶχαν λόγους τότε νά ἀνεχθοῦν πρός καιρόν τήν κοινωνίαν μέ τόν πάπαν. Καί ὁ Μ. Βασίλειος, χρώμενος οἰκονομίαν, ἀπέφευγε γιά κάποιο χρονικόν διάστημα νά κηρύττῃ τήν θεότητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καθότι οἱ Πνευματομᾶχοι ἔσφαζαν! Λοιπόν, ἐμεῖς τώρα, χωρίς νά ὑπάρχῃ κανένας ἀπολύτως λόγος, θά πρέπῃ νά παραθεωρήσουμε τήν σαφεστάτην διδασκαλίαν καί πρᾶξιν τῶν Ἁγίων καί ν' ἀνεχθοῦμε τήν αἵρεσιν "ἄχρι καιροῦ," ὅπως γράφει ὁ π. Ἐπιφάνιος, δηλαδή εἰς τό διηνεκές;

      Διαγραφή
    8. Ἄρα, παραδέχεσαι ὅτι εἶνε δυνατὸν νὰ χρησιμοποιηθῇ οἰκονομία, ἀκόμα καὶ εἰς τὰ δογματικὰ θέματα!
      Κατί ἄλλο ποὺ θὰ ἤθελα νὰ ἐρωτήσω τὴν ἀφεντιάν σου. Γνωρίζεις τὸν σκοπὸν τῆς διακοπῆς τῆς μνημονεύσεως τοῦ ὀνόματος τοῦ ἀρχιερέως κατὰ τὴν Θείαν Λειτουργίαν καὶ γενικῶς εἰς τὰς ἀκολουθίας, ὅταν κηρύττῃ αἱρέσεις; Βεβαίως, διὰ νὰ ἀπαντήσῃς εἰς αὐτὸ τὸ ἐρώτημα, πρέπει προηγουμένως νὰ γνωρίζῃς καὶ τὰ τρία εἴδη τῶν αἱρετικῶν...

      Διαγραφή
    9. Δυστυχῶς, δέν ἔχεις πνεῦμα καλοπροαιρέτου διαλόγου, ἀλλά πνεῦμα ὑπεροψίας, καί γι' αὐτό, ἐν συνδυασμῷ μέ τήν ἡμιμάθειάν σου, διαστρέφεις τά πάντα, κατηγορεῖς τόν π. Θεοδώρητον κ.λπ., προκειμένου νά περάσῃς τήν αἱρετικήν ("ἀχρικαιριστικήν") γραμμήν τοῦ π. Ἐπιφανίου, πού εἶναι ὅ,τι ἀκριβῶς χρειάζεται γιά τήν προώθησιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. Ὑπ' αὐτάς τάς συνθήκας, δέν μοῦ ἀρέσει ὁ διάλογος μαζί σου. Οὔτε ἔχω ἄπειρον χρόνον ν' ἀπαντῶ στίς διαστροφές πού γράφεις. Ὡστόσον, γιά τελευταίαν φοράν, καί μόνον χάριν τῶν τυχόν ἀναγνωστῶν μας, ἀναφέρω τά ἑξῆς:

      1. Τό "πρός καιρόν" πού σοῦ ἔγραψα τό καταλαβαίνεις;

      2. Τό "μπορεῖ νά εἶχαν λόγους" πού σοῦ ἔγραψα τό καταλαβαίνεις; Ὁ Δοσίθεος (Βιβλίον Η', σελ. 304) γράφει ὅτι "οἱ Πατριᾶρχαι ... ἐξεδέχοντο τήν διόρθωσιν τῆς ῥωμαϊκῆς Ἐκκλησίας, ὅθεν καί ἐμακροθύμουν." Οἱ Ὀρθόδοξοι σήμερον ἔχουν κάποιον λόγον ν' ἀναμένουν τήν διόρθωσιν τῶν Οἰκουμενιστῶν, οἱ ὁποῖοι βαδίζουν ἐπί τά χείρῳ ἐπί ἕνα αἰῶνα; Προφανῶς, ὄχι! Τότε γιά ποιόν λόγον προσπαθεῖς νά πείσῃς ὅτι πταίουν ὅσοι ἀκολουθοῦν τήν ἀκρίβειαν (οἱ Ὀρθόδοξοι τοῦ Πατρίου Ἑορτολογίου) καί κόπτεσαι ὑπέρ τῆς "οἱκονομίας," ἡ ὁποία εἶναι παρανομία, ἀκριβῶς ἐπειδή δέν ὑπάρχει λόγος γι' αὐτήν; Ἐκατηγόρησε ποτέ κανείς τήν Ἐκκλησίαν τῆς Κων-λεως πού τό 1009 ἔκαμε χρῆσιν τῆς ἀκριβείας καί ἔσβησε τό ὄνομα τοῦ πάπα ἀπό τά δίπτυχα;

      3. Ὁ Στεφανίδης (σ. 374) καί ὁ Παπαρηγόπουλος (τόμος 5, σε. 285, ὑποσ. 1) δέν γράφουν ὅτι τό 1009 μόνον ἡ Ἐκκλησία τῆς Κων-λεως διέγραψε τό ὄνομα τοῦ πάπα ἀπό τά δίπτυχα, ἀλλά "ἡ ἀνατολική Ἐκκλησία." Ὁ δέ Δημητρακόπουλος γράφει ὅτι ὄχι μόνον ἡ Ἐκκλησία τῆς Κων-λεως διέγραψε τό ὄνομα τοῦ πάπα ἀπό τά δίπτυχα, ἀλλά καί οἱ ἄλλοι Πατριᾶρχαι ἔπραξαν τό αὐτό ("Ἱστορία τοῦ Σχίσματος," σελ. 20-21, βλ. Ἁγίου Νεκταρίου "Μελέτη Ἱστορική περί τῶν Αἰτίων τοῦ Σχίσματος," τόμος Β', σελ. 19). Ἑπομένως, δέν εἶμαι σίγουρος ἄν εἶναι ἀκριβές αὐτό πού γράφει ὁ Δοσίθεος (Βιβλίον Η', σελ. 304), ὅτι δηλαδή οἱ ὑπόλοιποι τρεῖς Πατριᾶρχαι τῆς Ἀνατολῆς δέν ἔσβησαν τόν πάπαν ἀπό τά δίπτυχα, θέσις τήν ὁποίαν υἱοθέτησεν καί ὁ Ἅγιος Νεκτάριος.

      4. Τό "γιά νά ἑρμηνεύσῃς τά ἱστορικά γεγονότα, πρέπει νά μεταφερθῇς χρονικῶς στήν περίοδον κατά τήν ὁποίαν αὐτά συνέβησαν," πού σοῦ ἔγραψα, τό καταλαβαίνεις; Ὁ Πατριάρχης Ἀντιοχείας Πέτρος "θεωρεῖ ὡς κακόν καί κακῶν κάκιστον τήν ἐν τῷ Συμβόλῳ προσθήκην, ἀλλά φρονεῖ ὅτι, ἔνθα μή Θεός ἤ πίστις τό κινδυνευόμενον, νεύειν ἀεί πρός τό εἰρηνικόν τε καί φιλάδελφον" (βλ. Ἁγίου Νεκταρίου "Μελέτη Ἱστορική περί τῶν Αἰτίων τοῦ Σχίσματος," τόμος Β', σελ. 78). Δηλαδή, ὁ Ἀντιοχείας Πέτρος δέν ἐθεώρει τό Filioque αἵρεσιν, ἄν καί αὐτό εἶχε ἤδη καταδικασθῆ ὡς αἵρεσις ἀπό τήν 8ην Οἰκουμενικήν Σύνοδον τό ἔτος 879. Προφανῶς, ἔκαμε λάθος! Ἴσως δέν εἶχε τήν δέουσαν θεολογικήν παιδείαν. Δέν γνωρίζω τόν λόγον αὐτοῦ τοῦ λάθους. Ἀλλά, ἐφόσον δέν τό θεωροῦσε αἵρεσιν, δέν δυνάμεθα νά ὁμιλοῦμε γιά "οἰκονομία στήν περιοχήν τοῦ δόγματος." Τό ἐρώτημά μου πρός ἐσένα εἶναι: ΓΙΑΤΙ κάμνεις σημαίαν τό λάθος καί κατηγορεῖς τό ὀρθόν;

      Διαγραφή
    10. Ἀποφεύγεις νὰ ἀπαντήσῃς εἰς τὰς ἐρωτήσεις μου ἢ μοῦ φαίνεται;

      Διαγραφή
    11. πρώτον δια την μακροθυμία που αναφέρει ο Δοσίθεος σε σ΄χεση με την σημερινή. ΔΕΝ υπάρχει κανόνας ή κοινη διδασκαλία που να καθορίζει το χρόνο οικονομίας. Εμεις παραθέτουμε ότι υπήρξε (όχι μα φορά) οικονομία στα δόγματα όσο και χρόνο να διήρκεσαν. Μάλιστα στην περίπτωση του φιλιόκβε, τα 43 χρόνια είναι όταν έγινε επίσημα η διδασκαλία της Ρώμης. Αν το συγκρίνουμε με την σήμερον, πότε ο Οικουμενισμός επίσημα είναι διδασκαλία κάποιων τοπικών Εκκλησιών; Το πολύ από την Κρήτη θα λέγαμε και αν. Επίσης το φιλιόκβε εκτός του ότι διδασκόταν γυμνή την κεφαλή από μερικούς Πάπες πριν το 1009, κατοχυρώθηκε τον 6ο αιώνα από δύο συνόδου (Τολέδο) και η τότε Ορθόδοξη Ρώμη μακροθυμούσε. Οπότε τα φληναφήματα, πόσο ακόμα θα οικονομούμε και τι σύγκριση υπάρχει με την σημερνή οικονομία δεν έχουν έρεισμα. Στο άρθρο περί του 1009 κανείς δεν κατηγόρησε τον Κωνσταντινουπόλεως, άλλωστε δεν ήταν αυτός ο σκοπός μας, αλλά για να δείξουμε την πατερικότατη διδασκαλία του πατρός Επιφανίου, του ότι όποιος θέλει και όποιος δεν θέλει οικονομεί. Ο Δημητρακόπουλος όντως το λέει, είναι όμως λάθος. Στην Εκκλησιαστική Ιστορία του Φείδα τόμος β' σελ. 164-174 πληροφορούμασε ότι ο Κηρουλάριος με επιστολή: «ζητήθηκε διαγραφή από τα δίπτυχα ο Πάπας και από τον Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολυμων». Ανατρέχοντας στις πηγές (του P.G. 120) που παραθέτει ο Φείδας (στις επιστολές Κηρουλάριου και Αντιοχείας κτλ.), βεβαιώνεται τα του Δοσίθεου ως αληθή και ακριβέστατα. Οπότε να είστε βέβαιοι ότι ο Δοσίθεος τα λέει όπως είναι. Επίσης μην μας ξεφεύγει μια λεπτομέρεια. Ο Δοσίθεος ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙ τους «λοιπους Πατριαρχες» που δεν διέκοψαν το μνημόσυνο. Αυτό θα πει, ότι το φρόνημα του Δοσίθεου, δεν έχει καμία σχέση με το δήθεν φρόνημα του π. Μαύρου, ότι στα δόγματα οικονομία δεν υπήρξε, δεν υπάρχει, και δεν θα υπάρξει...Ο νοων νοείτω.

      Διαγραφή
    12. Επίσης, και βέβαια κοιτάμε τις συνθήκες για να ερμηνεύσεις τα ιστορικά γεγονότα...εκτός, όταν είναι για θέματα πίστεως. Και συνήγοροι μας είναι φυσικά οι Π/τες με πρώτο τον π. Μαύρο, ο οποίος στο «Αντίδοτον» λέει ότι «Η Εκκλησία μας ουδέποτε επέτρεψε οικονομία εις την περιοχή του δόγματος». Μάλλοβ θα εννοούσε και με οποιεσδήποτε τότε συνθήκες. Εκτος αν λέτε κάτι άλλο εσείς. Παρόλα τα παραπάνω, ακόμα και αν εμείς λαμβάνουμε υπόψη τις τότε οποιεσδήποτε συνθήκες, το μόνο σίγουρο είναι, όπως φαίνεται από τις πηγές, ότι ο Κηρουλάριος δεν τις έλαβε υπόψη, αντίθετα μέμφεται τους Πατριάρχες είτε οι συνθήκες δικαιολογούσαν κάτι τέτοιο είτε όχι. Ο Κηρουλάριος που ήταν σύγχρονος τους τότε, μάλλον θα ήξερεκάτι καλύτερα από σας. Επίσης ο Δοσίθεος, εκτός του ότι δικαιολογεί τους Πατριάρχες, στους λόγους που τους δικαιολογεί λείπουν παντελώς «οι ιστορικες συνθήκες», αλλά τι λέει;;; ««Οι Πατριάρχαι κατά το αρχαίον εκκλησιαστικόν έθος, μάλλον του Κηρουλάριου (δηλαδή του Οικουμενικού Πατριάρχου Μιχαήλ 1054) ενεργούντες το κανονικόν δίκαιον, εξεδέχοντο την διόρθωσιν της Ρωμαϊκής Εκκλησίας, όθεν και εμακροθύμουν (=οικονομούσαν)»!!! Στην συνέχεια μάλιστα αναφέρει ο Δοσίθεος Ιεοροσολύμων, ότι «Η μακροθυμία (=οικονομία) αυτή, είναι αρχαίο έθος»!!!Μετά δίνει παραδείγματα και καταλήγει: «Όθεν και τον Ρώμης μόνη η Εκκλησία Κωνσταντινοπόλεως του μνημοσύνου απέτεμουν, αλλά οι λοιποί Πατριάρχαι εποίουν όπερ εξήν (ΕΠΕΤΡΕΠΟΤΑΝ!!!) αυτοίς» και στο τέλος αναφέρει ότι μετά την συνοδική καταδίκη της εκκλησίας της Ρώμης, έκοψαν και το μνημόσυνο και την κοινωνία (Δωδεκάβιβλος, βιβλίο η', κεφ. Β', παράγραφος στ', σελ. 304). Άρα, οι λόγοι δεν είναι για δήθεν κάποιες «ιστορικές συνθήκες» αλλά διότι ΕΙΝΑΙ ΑΡΧΑΙΟ ΕΘΟΣ!!!

      Διαγραφή
    13. * Παραλείψαμε να πούμε, ότι άλλο ο Αντιοχείας Πέτρος (του 1051) και άλλο αυτόν που αναφέρουμε (του 1009), ο οποίος με τους λοιπους Πατριάρχες δεν διέγραψε το Πάπα, αλλά οικονομούσε όπως λέει ο Δοσίθεος. Μην ταυτίζουμε τον Πέτρο με εκείνον του 1009 ότι δήθεν δεν θεωρούσε αίρεση το φιλιόκβε.

      Διαγραφή
    14. Ἀπορῶ πῶς εἶναι δυνατόν νά παραθεωρῆτε συστηματικῶς τήν οὐσίαν καί νά γράφετε ἀνούσια κατεβατά! Ἐγώ σᾶς λέγω ὅτι πρέπει νά ὑφίστανται λόγοι διά χρῆσιν οἰκονομίας, ἡ ὁποία μπορεῖ νά διαρκέσῃ ὅσον ὑφίστανται οἱ λόγοι, καί ὅτι σήμερον οὐδείς λόγος ὑφίσταται διά οἰκονομίαν, καί ἐσεῖς γράφετε ὅτι δέν ὑπάρχει κανών πού νά καθορίζῃ τόν χρόνον τῆς οἰκονομίας, ὅτι δῆθεν ὁ Οἰκουμενισμός ἐκηρύχθη ἐπισήμως διά πρώτην φοράν τό 2016 (!!!) μέ τήν ψευδοσύνοδον τῆς Κρήτης κ.λπ. Φαίνεται ὅτι ἡ αἱρετική Ἐγκύκλιος τοῦ Οἰκ. Πατρ/χείου τοῦ 1920, ἡ ὁποία δέχεται ὅλους τούς αἱρετικούς ὡς μέλη τῆς Ἐκκλησίας, δέν εἶναι τίποτε τό σπουδαῖον δι' ἐσᾶς! Προφανῶς οὔτε τό γεγονός ὅτι τό 1924 ἐκάματε σχίσμα διά τῆς εἰσαγωγῆς τοῦ νέου Ἑορτολογίου, ἡ ὁποία ἐστόχευε εἰς τήν ἕνωσιν μέ τούς αἱρετικούς, εἶναι κάτι ἀξιόλογον δι' ὑμᾶς! Οὔτε ἡ συμμετοχή σας στό ΠΣΕ σημαίνει κάτι! Τό ἴδιο βεβαίως ὑποθέτω ὅτι πρεσβεύετε διά τήν "ἄρσιν τῶν ἀναθεμάτων" (7-12-1965), διά τάς ἑνώσεις μέ τούς Μονοφυσίτας (1990), μέ τούς παπικούς (1993) κ.λπ. Κάτι τελευταῖον, καί μετά δέν ἀπαντῶ σέ τίποτε πλέον, διότι πείσθηκα ὅτι δέν σᾶς ἐνδιαφέρει ἡ οὐσία: Δέν λέμε ποτέ "τόν π. Μαῦρον," ἀλλά "τόν π. Θεοδώρητον." Ἄν δέ ὑπάρχῃ πιθανότης συγχύσεως, τότε μποροῦμε νά γράψουμε "τόν π. Θεοδώρητον (Μαῦρον)." Τέλος. Τέλος. Τέλος.

      Διαγραφή
    15. Για να δώσουμε μια πλήρης απάντηση στα παραπάνω που ελέχθησαν, να συμπληρώσω κάποιες λεπτομέρειες. Η λάθος πληροφορία του Δημητρακόπουλου που συγκρούεται με του Δόσίθεου, Φειδα, αλλά και τις αυτές καθε αυτές επιστολές του Κηρουλαριου και Αντιοχείας(όπως και άλλων), την πληροφορία αυτήν ο Δημητρακόπολος την στηρίζει σε ξένη πηγή (από ξένους). Δεν ξέρω αν έχει γίνει σύγχυση στην πηγή εκείνη το γεγονός του 1009 με το 1054. Όπως και να έχει, έχουμε τις επιστολές αυτές καθε αυτές, οπότε τα υπόλοιπα περιττεύουν. Επίσης του ότι ο Στεφανίδης αναφέρει μόνο την αποτείχιση του Κωνσταντινουπόλεως, δεν το παραθέσαμε για να δείξουμε ότι οι άλλοι δεν το έκαναν, αλλά ότι το έκανε ο Κωνσταντινουπόλεως. Το ότι δεν το έκαναν οι υπόλοιποι το στηρίζουμε αλλού. Αλλά, αν το καλοσκεφτείς, και όμως, ο καθένας δύναται να κατανοήσει και μόνο από τον Στεφανίδη ότι οι υπόλοιποι δεν έκαναν παρόμοια. Δότι στην Ιστορία αναφέρεται κάτι το οποίο γίνεται και όχι κάτι το οποίο δεν γίνεται. Οπότε αν και οι υπόλοιποι είχαν πράξει παρόμοια, θα το ανέφερε ο Στεφανίδης όπως και οι υπόλοιποι. Όπως φυσικά έκανε και με τον Κωνσταντινουπόλεως. ΤΟ ΜΟΝΟ ΣΙΓΟΥΡΟ ΕΙΝΑΙ, ότι αν όντως ιστορικά είχαν κάνει παρόμοια και οι υπόλοιποι Πατριαρχες, θα είχε γίνει βούκινο από τους Ζηλωτές κάτι το οποίο φυσικά δεν έγινε...αλλά για τον Κωνσταντινουπόλεως που διέκοψε κοινωνία έγινε βούκινο, πως για τους υπόλοιπους δεν έγινε; Και στο «Αντίδοτον» και στο περί αποτειχίσεως του πατρός Τρικαμηνά αναφέρεται η περίπτωση του 1009, μόνο όμως από την πλευρά του Κωνσταντινουπόλεως. Πιστεύετε ότι αν είχαν κάνει παρόμοια οι υπόλοιποι Πατριαρχες, ο π. Ευθύμιος και ο π. Μαύρος θα το είχαν παραλείψει; Όπως φυσικά και από όλους τους άλλους Ζηλωτές; Δεν νομίζω. Διότι πολύ απλά, ΟΛΟΙ (και οι ίδιες επιστολές Των Πατριαρχών) μας διαβεβαιώνουν τα ιστορικά γεγονότα όπως εις το κείμενο που παραθέσαμε παραπάνω.

      Διαγραφή
    16. Η ουσία αγαπητέ είναι ότι ο π. Θεοδώρητος όπως και εσύ φρονείτε: «Η Εκκλησία μας ουδέποτε επέτρεψε οικονομία εις την περιοχή του δόγματος» (Αντίδοτον σελ. 20). Τώρα όμως λές «Ἐγώ σᾶς λέγω ὅτι πρέπει νά ὑφίστανται λόγοι διά χρῆσιν οἰκονομίας, ἡ ὁποία μπορεῖ νά διαρκέσῃ ὅσον ὑφίστανται οἱ λόγοι». Κατά τα άλλα έχετε όντως δίκιο «Η Εκκλησία μας ουδέποτε επέτρεψε οικονομία εις την περιοχή του δόγματος»!!! Μάλλον θα εννοείτε μέσα σε παρένθεση «εκτός εαν υφίστανται λόγοι για χρήση οικονομίας»!!! Μπράβο, έτσι αόριστα και έωλα. Μόνον, που στην περίπτωση μας, όπως και το αποδείξαμε, τέτοιους λόγους ο Κηρουλάριος δεν τους είχε υπόψη. Πάλι καλά που ήρθατε εσείς μετά από 1000 ολοκληρα έτη για να μας το αποκαλύψετε! Από κει και πέρα αν υπάρχουν λόγοι, ασε την αληθινή Εκκλησία να το κρίνει και όχι εσείς που φάσκετε και αντιφάσκετε. Εννοείται ότι σίγα μην αρχίσω από το ένα θέμα να μεταπηδώ στα επόμενα 100, πρακτική βεβαίως των Ιεχωβίτων.

      Διαγραφή

    17. Επίσης κάτι τελευταίο. Απορείς ε; Εγώ να δεις! Ενώ σου απάντησα ήδη δια την απορία σου, και όμως, εσύ πάλι απορείς!!! Και η απάντηση; Ιδού, θα την λάβεις, μιας και συνήθισα πλέον να απαντώ 500 φορές τα ίδια σε Ιεχωβίτες και λοιπούς... Ο Δοσίθεος δικαιολογώντας την στάση των Πατριαρχών που δεν διέκοψαν την κοινωνία με τον αιρετικό Πάπα, σε αυτούς τους λόγους που παραθέτει, λείπει κατά θαυματουργικό τρόπο, ο αόριστος λόγος «πρέπει νά ὑφίστανται λόγοι διά χρῆσιν οἰκονομίας». Και τι λόγους δίνει ο ίδιος; Όχι φυσικά αόριστους και έωλους, αλλά : ««Οι Πατριάρχαι κατά το αρχαίον εκκλησιαστικόν έθος, μάλλον του Κηρουλάριου (δηλαδή του Οικουμενικού Πατριάρχου Μιχαήλ 1054) ενεργούντες το κανονικόν δίκαιον, εξεδέχοντο την διόρθωσιν της Ρωμαϊκής Εκκλησίας, όθεν και εμακροθύμουν (=οικονομούσαν)»!!! Στην συνέχεια μάλιστα αναφέρει ο Δοσίθεος Ιεοροσολύμων, ότι «Η μακροθυμία (=οικονομία) αυτή, είναι αρχαίο έθος»!!!Μετά δίνει παραδείγματα και καταλήγει: «Όθεν και τον Ρώμης μόνη η Εκκλησία Κωνσταντινοπόλεως του μνημοσύνου απέτεμουν, αλλά οι λοιποί Πατριάρχαι εποίουν όπερ εξήν (ΕΠΕΤΡΕΠΟΤΑΝ!!!) αυτοίς»! Μάλιστα, τους ΕΠΙΤΡΕΠΟΤΑΝ όχι διότι «ὑφίστανται λόγοι διά χρῆσιν οἰκονομίας», όπως ισχυρίζονται κάποιοι αόριστα, αλλά επειδή ΗΤΑΝ ΑΡΧΑΙΟ ΕΘΟΣ!!!

      Διαγραφή
    18. Δυστυχῶς, τό καλόν καί φιλόξενον αὐτό ἱστολόγιον καταχωρεῖ καί σχόλια Οἰκουμενιστῶν, ὅπως ἐσύ. Ἄν καί ὑπεσχέθην ὅτι δέν ἀπαντήσω πλέον εἰς ἄλλα σχόλιά σας, ἐντούτοις τό κάμνω, χάριν τῶν τυχόν ἀναγνωστῶν μας, διότι:

      1. Μέ τά δύο τελευταῖα σου σχόλια διαστρέφεις τήν Ἱστορίαν, αὐθαδιάζεις, ὅπως ἄλλωστε κάμνουν ὅλοι οἱ αἱρετικοί, καί κηρύσσεις ἀπροκαλύπτως αἵρεσιν, ὅτι, "κατά τό ἀρχαῖον ἐκκλήσιαστικόν ἔθος," δέν πρέπει νά διακόπτουμε τήν κοινωνίαν μέ αἱρετικούς, ἀλλά νά μακροθυμοῦμε! Ἡ διδασκαλία αὐτή εἶναι ἀκριβῶς τό ἀντίθετον ἀπό ὅ,τι διδάσκει ἡ Ἐκκλησία! Κατά τό ἀρχαῖον ἐκκλησιαστικόν ἔθος, πρέπει νά μακροθυμοῦμε γιά διοικητικές ἀτασθαλίες, γιά προσωπικά ἁμαρτήματα κ.λπ., ΠΟΤΕ ὅμως γιά θέματα αἱρέσεως! Ὡς φανατικοί Οἰκουμενισταί πού εἶσθε, ἔχετε "λυσσάξει" γιά νά περάσετε ἀκριβῶς τό ἀντίθετον!

      2. Τοιαύτην "οἱκονομίαν" (λέγε παρανομίαν) οὐδέποτε ἐχρησιμοποίησεν ἡ Ἐκκλησία! Ὁ π. Θεοδώρητος ἔχει δίκαιον. Ἄν τό 1014, ὅταν προσετέθη ἐπισήμως τό Filioque στό Σύμβολον, οἱ Πατριᾶρχαι Ἱεροσολύμων, Ἀλεξανδρείας καί Ἀντιοχείας ὄντως "ἐμακροθύμησαν" γιά 40 χρόνια, ἐπειδή δέν θεωροῦσαν τό Filioque θέμα πίστεως (βλ. Ἁγίου Νεκταρίου "Μελέτη Ἱστορική περί τῶν Αἰτίων τοῦ Σχίσματος," τόμος Β', σελ. 78), τότε ἀσφαλῶς ἔκαναν λάθος καί ἐσεῖς πού τούς προβάλλετε ὡς παράδειγμα εἶσθε συνειδητοί διαστρεβλωταί τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐφόσον σᾶς τό ἔχω ξαναγράψει αὐτό, ἀλλά ἐσεῖς τό συνεχίζετε! Ἄν ὄντως ἔτσι ἔχουν τά πράγματα (ὅπως ἀνέφερα εἰς προηγούμενον σχόλιόν μου, ἐγώ διατηρῶ τίς ἐπιφυλάξεις μου ὡς πρός τοῦτο), τότε τήν Ἐκκλησίαν ΔΕΝ τήν ἐξεπροσώπουν αὐτοί οἱ τρεῖς Πατριᾶρχαι, ἀλλ' ὁ Κων-λεως, πού ἔσβησε πάραυτα τό ὄνομα τοῦ πάπα ἀπό τά δίπτυχα, "κατά τό ἀρχαῖον ἐκκλήσιαστικόν ἔθος." Προφανῶς, αὐτός εἶναι ὁ λόγος πού πολλοί ἱστορικοί (ὅπως ὁ Στεφανίδης καί ὁ Παπαρηγόπουλος, τούς ὁποίους ἀνέφερα εἰς προηγούμενον σχόλιόν μου) δέν γράφουν ἁπλῶς γιά τόν Κων-λεως, ἀλλά γιά τήν "ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ" ὅτι ἔσβησε πάραυτα τό ὄνομα τοῦ πάπα ἀπό τά δίπτυχα! Ἀντιλαβοῦ;

      3. Ἔφθασες στό ἔσχατον σημεῖον ν' ἀμφισβητῇς ἀκόμη καί τό πασίγνωστον γεγονός ὅτι διά τήν πρός καιρόν ἄσκησιν οἰκονομίας ἀπαιτεῖται νά συντρέχῃ λόγος. Ἐγώ σοῦ γράφω ὅτι οὐδείς λόγος ὑφίσταται σήμερον διά οἰκονομίαν ἔναντι τῶν Οἰκουμενιστῶν, ἀλλ' ἐσύ, ὡς τοιοῦτος, μοῦ προβάλλεις "τό ἀρχαῖον ἐκκλήσιαστικόν ἔθος," τό ὁποῖον, ὅπως προανέφερα, ἀναφέρεται σέ ἄλλα θέματα, ΟΧΙ θέματα πίστεως! ΤΕΛΟΣ.

      Διαγραφή
    19. Δημήτριε Χατζηνικολάου, ποῖος ὁ σκοπὸς τῆς διακοπῆς τῆς μνημονεύσεως τοῦ ὀνόματος τοῦ ἀρχιερέως κατὰ τὴν Θείαν Λειτουργίαν καὶ γενικῶς εἰς τὰς ἀκολουθίας, ὅταν κηρύττῃ αἱρέσεις;
      Κάπου ἀνωτέρω διετύπωσα ξανὰ αὐτὴν τὴν ἐρώτησιν, ἀλλὰ δὲν ἔτυχεν ἀπαντήσεως. Ἐλπίζω κάποτε νὰ ἀπαντήσῃς...

      Διαγραφή
    20. Ε τώρα είναι να σε πάρουμε στα σοβαρά; Είναι δική μου η φράση «κατά τό ἀρχαῖον ἐκκλήσιαστικόν ἔθος»; Εγώ μικρονοϊκε, δεν το παρέθεσα αυτό (του Δοσίθεου) για να σου πω ότι η Εκκλησία μας διδάσκει ότι δεν πρέπει να διακόπτεις με αιρετικούς την κοινωνία, αλλά το παρέθεσα για να σου δείξω, ότι αν τελικά κάποιοι για λόγους μακροθυμίας οικονομούν, είναι και αυτό αρχαίο έθος (ο Δοσίθεος το λέει) και δεν πρέπει να τους αποκηρύττουμε ως αιρετικούς, μολυσμένους, έκπτωτους. ΚΑι ο Δοσίθεος αγαπητέ μου, αυτήν την «μακροθυμία» που αναφέρει, δεν την αναφέρει για κάποιο διοικητικό λάθος όπως ισχυρίζεσαι (πάνε άνοιξε βιβλίο, δεν είδες την πηγή;), αλλά για το φιλιόκβε και «τόσον άλλων καινοτομιών»! Εις το δεύτερο μέρος μου λές ότι έχει δίκιο ο π. Θεοδώρητος, αλλά εσύ ο ίδιος πιο πάνω λες: « Ἐγώ σᾶς λέγω ὅτι πρέπει νά ὑφίστανται λόγοι διά χρῆσιν οἰκονομίας, ἡ ὁποία μπορεῖ νά διαρκέσῃ ὅσον ὑφίστανται οἱ λόγοι» αναφερόμενος φυσικά στο φιλιόκβε που είχα θίξει. Μπα, κοίτα συνέπεια...εντυπωσιάζομαι. Το ότι δεν θεωρούσαν αίρεση το φιλιόκβε όπως παραθέτεις την πηγη, σε παρακαλώ μην νομίζεις ότι είμαστε καθυστερημένοι όπως και εσείς. Εις την πήγη που παραθέτεις αναφέρεται ο Αντιοχείας Πέτρος, ήτοι ο Αντιοχείας του 1051 και όχι ο Αντιοχείας του 1009 όπως θέλει το επιχείρημα μας. Που κατά μεγάλη σας δυστυχία, οι Πατριάρχες του 1009 γνώριζαν πολλοί καλά ότι είχε γίνει η προσθήκη του φιλιόκβε, διότι πολύ απλά τους είχε κοινοποιηθεί από τον Κωνσταντινουπόλεως μαζί «με την περίφημη Εγκύκλιου επιστολής του Πατριάρχη Φωτίου»!!!(Εκκλησιαστική Ιστορία του Φείδα τόμος β' σελ. 164-174). Με απλά λόγια, και ήξεραν για την προσθήκη, και ήξεραν ότι ήταν αίρεση. Άλλωστε, αν είχες λίγο μυαλό να σκεφθείς, αν δεν γνώριζαν οι ευλογημένοι ότι ήταν αίρεση, γιατί τους μέμφεται ο Κηρουλάριος; Ή τελικά διατί τους δικαιολογεί ο Δοσίθεος υπό άλλης οδού και όχι υπό της δήθεν «δεν γνώριζαν»; Αλλά που μυαλά να τα σκεφθείς. Και ξέρεις γιατί είσαι άξιος ειρωνίας; Αν και με λες αιρετικό, εγώ θα το διασκεδάσω μαζί σου. Και ΠΡΟΣΕΞΕ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ!!!

      Διαγραφή
    21. Συνεχίζεις αγαπητε να αμφισβητείς το γεγονός αυτό με μόνο στήριγμα (σοβαρό) του Δημητρακόπουλου. Ο Δημητρακόπουλος λοιπόν, αγαπητε, όντως λέει ότι το 1009 και «λοιποι Πατριάρχες έσβησαν από τα δίπτυχα τον Πάπα», δίνοντας μια ξένη πηγή. Φυσικά, εσύ δεν συγκινήθηκες από την αξιοπιστία του Δοσίθεου και το μέγεθος της γνώσης του. Βέβαια, να φανταστώ ούτε στον Φειδά πήγες να δείς ο οποίος συμφωνει με τον Δοσίθεο. Και ξέρεις γιατί; Διότι παραπέμπει στις επιστολές του Κηρουλάριου και του Αντιοχειάς (τι πιο αξιοπιστοτερο;) στο P.G. (120), όπου εκει από τον διάλογο αυτών, φαίνεται η αξιοπιστία του Δοσίθεου. Ήτοι, ο ίδιος Αντιοχείας παραδέχετε ότι το μνημόσυνο του Πάπα ήταν (και το 1009) και είναι (το 1051) κανονικά στα δίπτυχα!!! Το κακό δεν σταματάει εδώ, άντε, να πω ότι βαριόσουν να πας στο P.G., σε ένα σχόλιο σου διαπίστωσα να με παραπέμπεις στο άγιο Νεκτάριο τομ. β' κτλ. όπου εκεί λέει ο άγιος για την θέση του Δημητρακόπουλου: «ότι και υπό λοιπών Πατριαρχών εξεβλήθη των διπτύχων ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΕΣ, διότι ο Κηρουλάριος ΠΑΡΑΤΗΡΕΙ τον Πέτρο Αντιοχείας περί του τελουμένου μνημοσύνοτ του Πάπα»!!! (Περί των αιτίων του σχίσματος τομ. β',κεφ. «Διαγραφή του ονόματος του Πάπα από των διπτύχων της Εκκλησίας). Φαντάζομαι από το κεφάλαιο που λέει «από την Εκκλησία» να μην νοείς από όλους όπως παραπάνω. Να μας λυπηθείς σε παρακαλώ...ΩΩΩΩ, να ήταν και μονο αυτό το κακό. Για να μου έδωσες αυτήν την παραπομπή του αγίου, προφανώς διάβασες και όλο το βιβλίο του. Και στο βιβλίο του ο άγιος εκτος τα παραπάνω συνταρακτικά που παραθέτει, κάνει κάτι περισσότερο. ΠΑΡΑΘΕΤΕΙ τις εν λόγω επιστολές (του Αντιοχείας και Κηρουλαριου) αυτούσιες (Χριστέ μου τι πιο αξιόπιστο). Και ρωτώ, συγγνώμη κιόλας, διάβασες τις επιστολές του Αντιόχεις και του Κηρουλάριου και ακόμα μου λες διατηρείς επιφυλάξεις; Τώρα υποκρισία να το πω, η δαιμονοπληξία; Το ότι έκαναν οι Πατριάρχες λάθος...Ας γελάσουμε. Εσύ όμως έκανες σωστά. Αν συντρέχει λόγος οικονομίας άστω στην Εκκλησία, δεν θα πάρουμε γνώμη από σχισματικό. Θα ήθελα να ζει σήμερα ένας Δοσίθεος, και να εξέφραζε αυτά τα «μετριοπαθή» φρονήματα, αα...και τι δεν θα άκουγε ο ευλογημένος από τους «Ορθόδοξους», και τι δεν θα άκουγε. Ο αναθεματισμός και οι κατάρες με τους τόνους θα τους είσπρατε.

      Διαγραφή
  32. Γέροντα την ευχή σας,
    Η δική μου κατανόηση επί του θέματος το οποίο αναλύετε (και διορθώστε όπου κάνω λάθος), έχει ως εξής:
    Αρχικά στον τίτλο "Τα δύο άκρα, οικουμενισμός και ζηλωτισμός" τοποθετώ τον τίτλο "Οικουμενισμός, διπλός εξ αριστερών και εκ των έξω πειρασμός, και ζηλωτισμός, διπλός εκ δεξιών και από επάνω πειρασμός"... Κάτω από αυτό το πρίσμα δεν ομιλούμε πλέον μόνο περί μέσης οδού, αλλά περί του τι πρέπει να γίνει και με ποιο τρόπο μπορούν να νικηθούν οι πειρασμοί αυτοί και να σταματήσει η εμφάνιση και επενέργειά τους... Δυστυχώς στις ημέρες που ζούμε το κοσμικό πνεύμα και η άμετρος ανάδειξης του εγώ του ανθρώπου και η πλάνη της αυτοθεώσεως βρίσκονται στο απόγειο... Ως αποτέλεσμα, εμφανίζεται τρομερή παθολογία η οποία έχει πάρει τέτοιες διαστάσεις που αν ήταν συμβατική ασθένεια οι γιατροί θα την χαρακτήρισαν ταυτόχρονα ως οξεία και χρόνια... Επιβάλλονται λοιπόν και αντίστοιχες θεραπείες με τα πιο δυνατά φάρμακα που διαθέτουμε στη διάθεσή μας (τόσο οι λαϊκοί, όσο και οι κληρικοί)... Και σε αυτή την προσπάθεια (με αυτά τα πλαίσια) δε χρειάζεται να χαρακτηρίζονται κάποιοι ως ζηλωτές ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι... ΥΓ: παρακαλώ θα ήθελα σε νεότερη ανάρτησή σας να μας πείτε αν ο γέροντας π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος έχει γράψει ότι οι ιεροί κανόνες είναι δυνητικοί και αν όντως το έχει γράψει θα ήθελα να μας αναλύσετε τι και πως το εννοεί... Στο δικό μου το μυαλό οι ιεροί κανόνες είναι θεματοφύλακες των δογμάτων και προϊόντα αγιοπνευματικά των πατέρων που έλαβαν μέρος στις Οικουμενικές Συνόδους, που πρέπει να εφαρμόζονται απαρέγκλιτα με μόνες εξαιρέσεις τις ελάχιστες εκείνες περιπτώσεις που αποδεδειγμένα το Άγιο Πνεύμα λέει στους πνευματικούς ταγούς να δράσουν αλλιώς προς χάριν Θείας Οικονομίας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Ο Καθηγούμενος Αρχιμ. Κύριλλος Μελισσοχωρίου :το όνομα του αιρεσιάρχου Πάπα έχει αναγραφή στα Δίπτυχα του Πατριαρχείου και μνημονεύεται

    ...Κυριολεκτικά ισοπεδώθηκαν όλα όσα επί χίλια και πλέον έτη εχώριζαν και χωρίζουν – και θα χωρίζουν – τους αιρετικούς Παπικούς από τους Ορθοδόξους. Μόνο προσχηματικά και τυπικά δεν υπήρξε και το «κοινόν Ποτήριον» ακόμη. Αυτό γίνεται σταδιακά και μεμονωμένα προς το παρόν. Αλλ’ όμως ήδη από το 1965, μετά την αντικανονική και μονομερή «άρση των αναθεμάτων», το όνομα του αιρεσιάρχου Πάπα έχει αναγραφή στα Δίπτυχα του Πατριαρχείου και μνημονεύεται «σιωπηρώς» ως ομόπιστος Πατριάρχης Ρώμης και μάλιστα ως πρώτος τη τάξει!

    (σ.σ.Αυτό δεν λέγεται βασιλική οδός, ούτε διάκριση. Αυτό λέγεται αίρεση)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. ΤΟ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟ ΤΟΥ ΙΕ' ΚΑΝΟΝΟΣ ΤΗΣ ΑΒ' ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΦΩΤΙΟΥ

    «Οι γαρ δι' αίρεσιν τινα παρά των αγίων Συνόδων, ή Πατέρων, κατεγνωσμένην, της προ τον πρόεδρο κοινωνίας εαυτούς διαστέλλοντες, εκείνου δηλον ότι την αίρεσιν δημόσια κηρύττοντος, και γυμνή τη κεφαλή επ' Εκκλησίας διδάσκοντες...».
    Ερμηνεία υπο Αγίου Νικοδήμου:
    «Εάν δε οι ρυθέντες πρόεδροι είναι αιρετικοί, και την αίρεσιν αυτών κηρύττουσι παρρησία και δια τούτο χωρίζονται οι εις αυτοί υποκείμενοι...».
    Δια την μεγιστη πλάνη περί "δυνητικού-μη υποχρεωτικού " του Ιερού Κανόνος της Συνόδου του Αγίου Φωτίου, που ασπάζονται οι Οικουμενιστές και οι Φιλοοικουμενιστές Νεοθολολόγοι, οι οποίοι θέλουν να είναι Ομολογητές στα λόγια και όχι στα έργα, θα θέσουμε συν Θεό κάποια εύλογα ερωτήματα.
    Διότι αυτό το επιχείρημα περί του "δυνητικού-μη υποχρεωτικού" του Ιερού Κανόνος δεν έχει βεβαίως βεβαίως, ούτε δογματική αλλά ούτε και λογική ερμηνεία.
    Η δογματική ερμηνεία της μνημονεύσεως στην Θεία Λειτουργία όπως μας διαβεβαιώνει και ο Άγιος Θεόδωρος Στουδίτης είναι ότι, …«Οσάκις μνημονεύουμε κάποιον στην Θεία Λειτουργία τον μνημονεύουμε ως Ορθόδοξο-Φίλο του Θεού και οσάκις δεν τον μνημονεύουμε δεν τον μνημονεύουμε ως Αιρετικό-Εχθρό του Θεού».
    Για το ίδιο θέμα της μνημόνευσης ο Στύλος της Ορθοδοξίας Άγιος Μάρκος Ευγενικός αναφέρει,
    «Πολύς έστιν ο του μνημοσύνου λόγος και ουχί μικρός, διότι εκείνοι μνημονεύονται επ' εκκλησίαις, όσοι είσι Ορθόδοξοι και κοινωνικοί προς την αυτήν εκκλησίαν.
    Οι δε ακοινώνητοι ούτε μνημονεύονται, ούτε γαρ έχει άδεια τις των ιερωμένων εύχεσθαι επ' εκκλησίαις.

    Εκφεύγειν άπασι τρόποις την κοινωνία αυτού και μήτε συλλειτουργείν αυτώ, μήτε μνημονεύειν όλως αυτού, μήτε αρχιερέα τούτον αλλά λύκον και μισθωτόν ηγείσθε».

    Ο μεν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Γεννάδιος Σχολάριος συμπληρώνει,
    «Η πνευματική κοινωνία των ομόδοξων, και η τέλεια υποταγή προς τους γνήσιους ποιμένες εκφράζεται με το μνημόσυνο.
    Οι Σύνοδοι και οι άλλοι Πατέρες ορίζουν, ότι αυτών που αποστρεφόμεθα το φρόνημα, πρέπει να φεύγουμε και την κοινωνία».
    Οι δε Αγιορείτες Πατέρες επί Αιρετικού Πατριάρχου Ιωάννου Βέκου σε επιστολή γράφουν,
    «…Ει γαρ το απλώς χαίρειν ειπείν, κοινωνία δίδωσι τοις έργοις τοις πονηροίς, πόσον η διάτορος αυτού μνημοσυνη και ταύτα αυτών των Θειων μυστηρίων φρικτώς προκειμένων ...ο μέγας πατήρ ημών και Ομολογητής Θεόδωρος Στουδίτης ταύτα λέγει προς τινά δια της ταμίας αυτού επιστολής,

    “μη αναφέρει τον αιρεσιάρχην... πλην ότι μολυσμόν έχει η κοινωνία εκ μόνου του αναφέρειν αυτόν, καν Ορθόδοξος εις ο αναφέρων”, ...ο γαρ αιρετικόν δεχόμενος, τοις αυτού υπόκειται εγκλημασι και ο ακοινωνήτοις κοινωνών, ακοινώνητος εστίν...».

    Εφόσον ο Ιερός Κανόνας του Αγίου Φωτίου αναφέρει ότι οι Επίσκοποι δεν είναι Ορθόδοξοι αλλά είναι Αιρετικοί, διδάσκοντας φανερά και δημοσίως Αιρετικές διδασκαλίες και, επίσης, το δογματικό της μνημόνευσης στην Θεία Λειτουργία είναι να μνημονεύονται μόνο Ορθόδοξοι και όχι Αιρετικοί, πώς γίνεται να μην είναι υποχρεωτικός ο Ιερός Κανόνας αλλά "δυνητικός μη υποχρεωτικός;".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ἡ ἀπάντησις εἰς τὸ τελευταῖον ἐρώτημά σου, εὑρίσκεται εἰς τὴν ἀπάντησιν τῆς ἑξῆς ἐρωτήσεως:
      Ποῖα εἶνε τὰ τρία εἴδη τῶν αἱρετικῶν;

      Διαγραφή
    2. Συγχαρητήρια Ἀνώνυμε τῆς 14 Φεβρουαρίου 2017 - 2:47 μ.μ. γιά τήν ἀποστομωτικήν ἀπάντησίν σου στούς Ἐπιφανιακούς "ἀχρικαιριστάς"! Ἐπίτρεψέ μου νά τήν συμπληρώσω μέ τά ἀκόλουθα, πού περιέχονται ἐπίσης στήν γνωστήν ἐπιστολήν τῶν ἐπί «πατριάρχου» Βέκκου ἀγωνισθέντων καί θεαρέστως μαρτυρησάντων Ἁγιορειτῶν Πατέρων, τήν ὁποίαν ἔγραψαν τό ἔτος 1275 πρός τόν Βασιλέα Μιχαήλ Παλαιολόγον καί ἡ ὁποία ἀνεφέρετο εἰς τούς Λατινόφρονας, ἑπομένως θά ἠδύναντο κάλλιστα νά γραφοῦν ἀπό συγχρόνους ὁμολογητάς γιά τούς συγχρόνους Λατινόφρονας "πατριάρχην" Βαρθολομαῖον καί τούς σύν αὐτῷ: "Καί ἄν ὁ ἁπλοῦς χαιρετισμός του ἰσοδυναμεῖ μέ κοινωνίαν μέ τά πονηρά του ἔργα, πόσον μᾶλλον ἡ μνημόνευσίς του ἐκφώνως ἔμπροσθεν τῶν θείων καί φρικτῶν μυστηρίων; Ἄν δέ Αὐτός πού κεῖται ἔμπροσθεν ἡμῶν εἶναι ἡ Αὐτοαλήθεια, τότε πῶς εἶναι δυνατόν νά ἀνεχθῇ τοῦτο τό μέγα ψεῦδος, τό νά κατατάσσηται δηλαδή αὐτός μεταξύ τῶν λοιπῶν Ὀρθοδόξων Πατριαρχῶν; Θέατρον θά παίξωμεν ἐνώπιον τῶν φρικτῶν μυστηρίων; Πῶς εἶναι δυνατόν ν’ ἀνεχθῇ τοιοῦτόν τι ἡ ὀρθόδοξος ψυχή, χωρίς ν’ ἀπομακρυνθῇ ἀμέσως ἀπό τούς μνημονευτάς, θεωρῶντας αὐτούς ἱεροκαπήλους; Διότι ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία θεωρεῖ τήν ἀναφοράν τοῦ ὀνόματος τοῦ ἀρχιερέως ἐνώπιον τῶν ἀδύτων μυστηρίων ὡς τελείαν συγκοινωνίαν. Εἰς τήν ἑρμηνείαν τῆς θείας λειτουργίας ἔχει γραφῇ ὅτι ὁ ἱερουργῶν ἀναφέρει τό ὄνομα τοῦ ἀρχιερέως, διά νά δείξῃ ὅτι ὑποτάσσεται εἰς αὐτόν καί ὅτι εἶναι κοινωνός τῆς πίστεώς του..."

      Διαγραφή
  35. Δηλαδή η Εκκλησία έχει δύο γραμμές στο θέμα της μνημόνευσης στην Θεία Λειτουργία;

    Μας δίνετε η δυνατότητα από Ιερούς Κανόνες να γινόμαστε ψεύτες ενώπιον Του Κυρίου εν ώρα Θείας Λειτουργίας, κλήρος και λαός, διότι μέλη της Εκκλησίας δεν είναι μόνο ο κλήρος, αλλά και ο λαός, μνημονεύοντας τους Αιρετικούς-Εχθρούς Του Θεου ωσάν Ορθοδόξους-Φίλους Του Θεού και να μην γινόμαστε ψεύτες ενώπιόν Του Κυρίου μη μνημονεύοντας τους Αιρετικούς-Εχθρούς Του Θεού ως Ορθοδόξους-Φίλους Του Θεού;

    Ο πατέρας της ψεύδους ποιος είναι;
    Δεν ειναι σύμφωνα με το αψευδές στόμα Του Χριστού ο διάβολος; και επίσης «όποιος δεν είναι μαζί μου» λέγει ο Κύριος «είναι εναντίον μου και όποιος δεν μαζεύει μαζί μου σκορπίζει;».
    Να ισχυριστουμε ότι δίνουν ευλογία οι Άγιοι Πατέρες και να έχουμε εκκλησιαστική επικοινωνία εν ώρα Θείας Λειτουργίας δια της μνημόνευσης της Αιρετικου Ψευδοεπισκοπου-Εχθρου Του Χριστού με τον διάβολο και να μην έχουμε εκκλησιαστική επικοινωνία δια της μη μνημόνευσης της Αιρετικου Ψευδοεπισκοπου-Εχθρου Του Χριστού με τον διάβολο αλλά με τον Χριστό;
    Μακριά από τους Ορθοδόξους αυτή η βλασφημία.

    Για το ότι δεν περιέχει ο Ιερός Κανόνας φανερό επίτιμο,

    ο Αγιορείτης Αγιος Νικόδημος στην αρχή του Ιερου Πηδαλιου αναφέρει, «Πρέπει να ηξευρη τινας, ότι όσοι κανόνες δεν περιεχουσι φανερως το επιτίμιον εκείνων όπου τους παραβαινουσιν, αυτοί, κατά το σιωπώμενον, δίδουσιν άδειαν εις τον κατά τόπον αρχιερέα να δώση εις αυτούς απαθως το πρέπον και αρμόδιον, όπου ήθελε γνωρίσει...».

    Επειδή στις ημέρες μας δεν υπάρχει Ορθοδοξος Αρχιέρεας να δώσει το επιτίμιο του Ιερού Κανόνος διότι οι «Αρχιερείς» έχουν γίνει Αιρετικοί Οικουμενιστές και Φιλοοικουμενιστές, αυτό δεν σημαίνει ότι ο Ιερός Κανόνας δεν περιέχει επιτίμιο.
    Και οπωσδήποτε όπως προείπαμε δεν έχει ούτε λογική ερμηνεία το κακόδοξο επιχείρημα των Οικουμενιστών και Φιλοοικουμενιστών, Νεοθολολόγων περί του "δυνητικου-μη υποχρεωτικου" του Ιερού Κανόνος, διότι όπως λέγει και ο Ιερός Χρυσόστομος, «ο Εχθρός του Βασιλιά είναι αδύνατον να έχει και την εύνοια του Βασιλιά».

    Εύχεστε και για εμένα

    Μοναχός Μακάριος Κουτλουμουσιανός,

    Κάθισμα Αγίου Νικολάου


    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. ΠΕΣΤΑ ΒΡΕ ΠΑΤΕΡ,ΠΕΣΤΑ! Ν'ΑΓΙΑΣΕΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΣΟΥ!
      Μας τρέλαναν επιτέλους,άντε στην ευχή της Παναγίας,να μην πω τίποτα χειρότερο.
      Όσο για σένα πάτερ Αρσένιε που ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ δεν απαντάς σε ότι σε ρωτάμε άσε, καλύτερα μη μιλάς.
      Κάτσε εκεί και αγνάντευε.

      Διαγραφή
  36. να σε έχει ο Χριστός καλά μοναχέ Μακάριε.Χρήστος.Θεόδ.Ελευθεριάδης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή

1) Η κατάθεση σχολίου κάτω από τις αναρτήσεις θα γίνεται επωνύμως με την χρήση λογαριασμού Gοοgle και θα αναρτώνται κατόπιν εγκρίσεως.
2) Τυχόν άσεμνα ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται μόλις υποπέσουν στην αντίληψη των διαχειριστών του ιστολογίου, ή κατόπιν σχετικής ενημέρωσης από τους τυχόν θιγομένους τρίτους.
3) Το περιεχόμενο του άρθρου ή των σχολίων που το συνοδεύουν, ΔΕΝ συμπίπτει με τις απόψεις και θέσεις του Ιστολογίου
4) Να μην χρησιμοποιείτε greeklish στα μηνύματά σας διότι δε θα αναρτώνται.
5) Να τσεκάρετε το πλαίσιο "Να λαμβάνω ειδοποιήσεις" που βρίσκεται κάτω από το μήνυμα σας, πριν δημοσιεύσετε το σχόλιό σας, ώστε να ειδοποιείστε για τα επόμενα σχόλια αυτής της ανάρτησης, μέσω της ηλεκτρονικής σας διεύθυνσης.
6) Για επικοινωνία : Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: istologionkatanixis@gmail.com