Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017

Ο εορτασμός της Κυριακής της Ορθοδοξίας 2017 στον Ιερό Ναό Αγίου Αντωνίου Θεσσαλονίκης

Λωρίτου Ελένη        
Mία στιγμή κορυφαία και επίσημη ήταν ο εφετινός εορτασμός την Κυριακής της Ορθοδοξίας κάτω από τους θόλους του αρχαιοπρεπούς ναού του Αγίου Αντωνίου της Θεσσαλονίκης σε λίγη απόσταση από τα  Ιερά λείψανα του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά και του μυροβλύτου Αγίου Δημητρίου. Μία στιγμή μυστικής συνάντησης της ιστορίας με το παρόν της εκκλησίας, μία στιγμή μεγαλειώδους εξακοντίσεως του παρόντος στο παρελθόν και το μέλλον του εκκλησιαστικού βίου.
Η φλέβα της ομολογίας πού διέτρεξε τους αιώνες της εκκλησιαστικής ιστορίας αρδεύει και το σημερινό εκκλησιαστικό τοπίο. Οι υπόγειες  ρίζες της παραδόσεως μαζί με τους χυμούς της άνοιξης εν όψει  αναποδογυρίζουν τις ταφόπλακες της φρικτής αιρέσεως, της βλασφημίας του Θεού και ανασταίνονται ενώπιόν μας ο μέγας  Φώτιος, ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός...  
Το Συνοδικό της 7ης οικουμενικής Συνόδου αναβιούται και  επικαιροποιείται στην σημερινή εκκλησιαστική πραγματικότητα. Οἱ Προφῆται ὡς εἶδον, οἱ Ἀπόστολοι ὡς ἐδίδαξαν, ἡ Ἐκκλησία ὡς παρέλαβεν, οἱ Διδάσκαλοι ὡς ἐδογμάτισαν, ἡ Οἰκουμένη ὡς συμπεφώνηκεν, ἡ χάρις ὡς ἔλαμψεν, ἡ ἀλήθεια ὡς ἀποδέδεικται, τὸ ψεῦδος ὡς ἀπελήλαται, ἡ σοφία ὡς ἐπαρρησιάσατο, ὁ Χριστὸς ὡς ἑβράβευσεν… Οὕτω φρονοῦμεν, οὕτω λαλοῦμεν, οὕτω κηρύσσομεν Χριστόν τὸν ἀληθινὸν Θεὸν ἡμῶν.
Οι Ιεροί Κανόνες της εκκλησίας δεν είναι μουσειακά απολιθώματα, αλλά ενεργά οχήματα άμυνας απέναντι στην ιταμότητα της αιρετικής προσβολής.
Ο προεστώς της λειτουργικής συνάξεως π. Θεόδωρος Ζήσης  ανακοινώνει την εφαρμογή και ενεργοποίηση του 15ου Κανόνος της Α/Β Συνόδου ως ένα έσχατο μέσο διαμαρτυρίας για τον κατακλυσμό  της εσχάτης αιρέσεως που βιώνουμε. Η σιωπή είναι ανέντιμη όταν προδίδεται η πίστη γι’ αυτό το εκκλησίασμα επιδοκιμάζει. Άξιος! Άξιος! Άξιος! Αισθήματα χαράς, συγκινήσεως, ψυχικής ανατάσεως, αγαλλίασης, εσωτερικής πληροφόρησης ότι μετέχουμε μιας  κορυφαίας και μεγαλειώδους εκκλησιαστικής πράξεως μας  κατακλύζουν. Έχουμε τον ρεαλισμό να γνωρίζουμε ότι ο πανηγυρισμός δεν θα διαρκέσει για πολύ, γι’αυτό δεν αναβάλλουμε την πνευματική μας συμμετοχή όσο γίνεται εντονότερα στο κορυφαίο εκκλησιαστικό γεγονός.  
Το γνωρίζουμε ότι κανείς δεν θα καλέσει τον π. Θεόδωρο να τον συγχαρεί για το ομολογιακό του φρόνημα. Γνωρίζουμε ότι αντίθετα είναι αρχή διωγμών, κυνηγητών, εφαρμογής χυδαίων πρακτικών. Η αναίδεια και η αήθεια είναι οι πιστές συνεργάτιδες του ψεύδους! Το μέσον επιβολής της αιρέσεως αείποτε και σήμερα είναι ο διωγμός! Στο μέτρο του δυνατού θα πρέπει κανείς να είναι προετοιμασμένος να μιμηθεί τον Μέγα Βασίλειο στον τρόπο που αντιμετώπισε τις απειλές  του αυτοκράτορα Ουάλη. Αλίμονο αν δεν είχαν συμβεί και οι διωγμοί! Τι θα κάναμε χωρίς αυτούς! Θα είχε στερηθεί η ανθρωπότητα τά πιο υπέροχα και ευγενέστερα παραδείγματα ήθους, γενναίου φρονήματος, ψυχικού μεγαλείου, ηρωϊσμού. Καλείται και η εποχή μας, η εκκλησιαστική συγκυρία που βιώνουμε βαθειάς πνευματικής κρίσεως να παρουσιάσει στο προσκήνιο της ιστορίας όχι μόνο την ποταπότητά της, αλλά και παραδείγματα άξια να παρατεθούν ισότιμα με τα ιστορικά παραδείγματα ομολογίας, θυσίας, παρρησίας απέναντι στα ρασοφόρα όργανα του αιώνος τούτου. Ευχόμαστε στον σεβαστό και αγαπητό μας πνευματικό πατέρα π.Θεόδωρο Ζήση να έχει δύναμη στον προκείμενο αγώνα, υπομονή, καρτερία, παρρησία και ο Θεός να του χαρίζει υγεία και μακροημέρευση για να φέρει εις πέρας τον αγώνα του και να λάβει τον αμαράντινο στέφανο της ομολογίας της πίστεως του Χριστού. Είναι ανάγκη να έλθουν τα σκάνδαλα, αλλά αλίμονο σε αυτούς που τα εισάγουν. Επαναλαμβάνουμε το Άξιος! Άξιος! Άξιος! για τον π.Θεόδωρο και για όλους τους άλλους  πατέρες και μοναχούς εντός ή εκτός της Ελλάδος αγιορείτες ή μη που ήδη έχουν κάνει χρήση της Ιεροκανονικώς κατοχυρωμένης αποτειχίσεως, καθιστούν με την υποστήριξή τους την αποτείχιση "συντεταγμένη" και πολυπληθή και ευελπιστούμε ότι θα την ακολουθήσουν και άλλοι κληρικοί και μοναχοί ως ένα μέσο εσχάτης διαμαρτυρίας! Αὕτη ἡ πίστις τῶν Ἀποστόλων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Πατέρων, αὕτη ἡ πίστις τῶν Ὀρθοδόξων, αὕτη ἡ πίστις τὴν Οἰκουμένην ἐστήριξεν.