Σάββατο, 8 Απριλίου 2017

«Οι εκκλησίες-μέλη εισέρχονται σε πνευματικές σχέσεις για να οικοδομηθεί το Σώμα του Χριστού και να ανακαινισθεί η ζωή των εκκλησιών*» - Δήλωση Τορόντο

λήψη (1).jpg
(Συμφωνεί με αυτή την κακοδοξία ο Ηγούμενος Εφραίμ;)
Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
Αρκετούς πιστούς προβλημάτισε η θερμή στήριξη  της Συνόδου της Κρήτης από τον Αρχιμανδρίτη Εφραίμ, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Στο τελικό κείμενο της Συνόδου της Κρήτης ως γνωστό, γίνεται αναφορά στη Δήλωση του Τορόντο. Η Δήλωση αυτή του Τορόντο περιέχει κακόδοξες παραδοχές. Από πού έχει αντλήσει την τόσο θερμή στήριξη της Συνόδου της Κρήτης ο Αρχιμανδρίτης Εφραίμ;
Στη «Δήλωση του Τορόντο», που τιτλοφορείται «Η Εκκλησία, οι Εκκλησίες και το Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών», αναφέρεται στην παράγραφο 8 ότι «Οι εκκλησίες-μέλη εισέρχονται σε πνευματικές σχέσεις για να οικοδομηθεί το Σώμα του Χριστού και να ανακαινισθεί η ζωή των εκκλησιών*».  
Δηλαδή θα οικοδομηθεί το  ο Σώμα του Χριστού, όταν εισέλθουν σε πνευματικές σχέσεις με τις αιρετικές ομάδες ή κοινότητες του Π.Σ.Ε., όπως για παράδειγμα με την «Πεντηκοστιανή εκκλησία της Χιλής» και την  «Πεντηκοστιανή Αποστολική εκκλησία», που έχουν ενεργό δράση στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.). Άπαγε της βλασφημίας. «Τις κοινωνία φωτί προς σκότος;» (Β΄ Κορ. 6,14).  
Ποια η χρεία να γίνει αναφορά στη Δήλωση του Τορόντο, μιας δήλωσης που περιέχει κακόδοξες παραδοχές, κατά τη  Σύνοδο της Κρήτης, αλλά και ποια η χρεία της ομολογίας τόσο θερμής στήριξης της Συνόδου της Κρήτης από τον Αρχιμανδρίτη Εφραίμ; Έχει αντιληφθεί ο Ηγούμενος Εφραίμ τι στηρίζει με τόση θέρμη;  
Αναπαύει τον Αρχιμανδρίτη Εφραίμ η αναφορά αυτή της Δήλωσης του Τορόντο, ότι δηλαδή το Σώμα του Χριστού θα οικοδομηθεί από τις πνευματικές σχέσεις με τις αιρετικές κοινότητες και ομάδες, για την οποία δήλωση γίνεται αναφορά στη Σύνοδο της Κρήτης και την οποία Σύνοδο με τόση κολακευτική θέρμη στήριξε;
Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς ερμηνεύοντας τον λόγον του Αποστόλου Παύλου «Μέχρι καταντήσωμεν… εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού» (Εφ. 4,13) αναφέρει ότι «Τούτο σημαίνει να αυξηθή ο άνθρωπος και να εισέλθη εις όλας τας θείας τελειότητας του Χριστού, να ενωθή πνευματικώς και κατά χάριν με Αυτόν… Ή, να ζη τον Χριστόν, το εν Αυτώ πλήρωμα της Θεότητος, ως την ζωήν του, ως την ψυχήν του, ως την παναξίαν του, ως την αιωνιότητά του, ως τον τελικόν σκοπόν του και το τελικόν νόημά του, ως μοναδικόν αληθινόν  Θεόν και μοναδικόν αληθινόν άνθρωπον, τέλειον Θεόν και τέλειον άνθρωπον. Με μίαν λέξιν, να ζή Αυτόν ως Θεάνθρωπον, ως το καθολικόν νόημα όλων των θεοκτίστων κόσμων… Και τούτο γίνεται μόνο δια της Εκκλησίας, και εν τη Εκκλησία, δια της οποίας και μόνον οι άνθρωποι φθάνουν εις τον τελικόν σκοπόν και το τελικόν νόημα της ανθρωπίνης υπάρξεως σε όλους τους κόσμους»**.
Βρίσκει σύμφωνο τον Αρχιμανδρίτη Εφραίμ, η αθεολόγητη εκκλησιολογική εκτροπή της παραγράφου 8 της «Δήλωσης του Τορόντο», που λέγει ότι «οι εκκλησίες-μέλη εισέρχονται σε πνευματικές σχέσεις για να οικοδομηθεί το Σώμα του Χριστού και να ανακαινισθεί η ζωή των εκκλησιών», για την οποία δήλωση γίνεται αναφορά στη Σύνοδο της Κρήτης και την οποία Σύνοδο με τόση κολακευτική θέρμη στήριξε; Από πού έχει αντλήσει την τόσο θερμή στήριξη της Συνόδου της Κρήτης ο Αρχιμανδρίτης Εφραίμ;

*«Η συμβολή της Ορθόδοξης Εκκλησίας και θεολογίας στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» (Στυλιανού Χ. Τσομπανίδη)
**Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς «Άνθρωπος και Θεάνθρωπος – Μελετήματα Ορθοδόξου Θεολογίας»