Σάββατο, 1 Απριλίου 2017

Πάπας Φραγκίσκος αλά Μαραντόνα

va-324x389.jpg
Πάνος Τριγάζης, Μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ
Δεν ξέρω αν μίλησε στην καρδιά των 27 ηγετών της ΕΕ ο Πάπας Φραγκίσκος, τον οποίο επισκέφθηκαν με την ευκαιρία της επετειακής Συνόδου Κορυφής στη Ρώμη. Ωστόσο, είναι βέβαιο ότι ο προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας μίλησε από καρδιάς και με πλήρη συναίσθηση των προβλημάτων της Ευρώπης και του κόσμου. Μίλησε ως Ευρωπαίος και ευρωπαϊστής, αν και ο ίδιος κατάγεται από την Αργεντινή. Προειδοποίησε για τον κίνδυνο, λέγοντας ότι «η Ευρώπη πεθαίνει», επαναλαμβάνοντας περίπου τον καθηγητή Κώστα Βεργόπουλο, που έχει υποστηρίξει ότι «η Ευρώπη αυτοκτονεί». Στο ίδιο μήκος κύματος παλαιότερα (2014), ο Αλέξης Τσίπρας είχε πει στη Ρώμη ότι «η λιτότητα σκοτώνει την Ευρώπη».
Ακούγοντας την ομιλία του Πάπα προς τους 27 ηγέτες, είχα την έμπνευση να στείλω μήνυμα σε φίλο μου υπουργό που βρισκόταν στην Ρώμη, με περιεχόμενο ότι «ο Πάπας Φραγκίσκος καλά τα είπε στους Ευρωπαίους, στηρίζοντας επί της ουσίας τις θέσεις που είχε υποστηρίξει νωρίτερα ο Αλέξης Τσίπρας υπέρ της υπεράσπισης του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου και της κοινωνικής διάστασης της ενοποίησης».
Η αλληλεγγύη ήταν ο καμβάς πάνω στον οποίο στηρίχθηκε η ομιλία του Πάπα, ενώ εμμέσως πλην σαφώς τάχθηκε κατά της Ευρώπης των πολλών ταχυτήτων, λέγοντας ότι όσοι προηγούνται, οφείλουν να κοιτάνε πίσω τους και να επιδιώκουν τη συμπόρευση με τους υπόλοιπους. Δίκαια, ένας φίλος μου χαρακτήρισε τον Πάπα Φραγκίσκο έναν από τους πιο αριστερούς ηγέτες της Ευρώπης. Ακόμα μία φορά, ο Πάπας Φραγκίσκος υποδέχτηκε θερμά τον Αλέξη Τσίπρα και τη σύζυγό του, επαινώντας και πάλι την ελληνική κυβέρνηση για όσα κάνει υπέρ των κοινωνικά αδύνατων και ιδιαίτερα υπέρ των μεταναστών και προσφύγων. Αλλωστε, το 2016, ο ίδιος είχε επισκεφθεί τη Λέσβο μαζί με τον πρωθυπουργό, τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τον προκαθήμενο της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο. Ολοι θυμόμαστε την τεράστια διεθνή απήχηση που είχε εκείνη η επίσκεψη σε πολύ κρίσιμη στιγμή για το Προσφυγικό-Μεταναστευτικό.
Καταλήγω με την επισήμανση ότι είτε «πεθαίνει», είτε «αυτοκτονεί», είτε «δολοφονείται», το ευρωπαϊκό όραμα, η σωτηρία του είναι δυνατή και οι σχετικές δυνάμεις υπάρχουν μέσα στους λαούς της ηπείρου μας. Αρκεί η ΕΕ να ξαναβρεί τον δρόμο των ανθρωποκεντρικών οραμάτων, να βρεθούν στην καρδιά της ενοποίησής της η αλληλεγγύη, η ειρήνη και η δημοκρατία. Με τέτοια όπλα θα μπορέσει η ΕΕ να «παίξει και σε Μουντιάλ», να «κάνει παιχνίδι» αλά Μαραντόνα, όπως κάνει ο συμπατριώτης του Πάπας της Ρώμης.