Τετάρτη, 10 Μαΐου 2017

Το άρθρο της Τετάρτης: Ο λαός θα εκδιώξει τους θεομάχους ρασοφόρους


Εφημέριος του Ι.Ν. Αγίου Σπυρίδωνος Τριανδρίας Θεσσαλονίκης*
Άρθρα για το "Ιστολόγιο Κατάνυξις" 2017


        Όλο και πληθαίνουν οι μαρτυρίες για παρουσία αιρετικών ιερωμένων μέσα στους Ναούς μας κατά την τέλεση ιερών ακολουθιών. Είναι κοινή διαπίστωση ότι παρόμοιες εικόνες βλέπουμε πλέον καθημερινά σε ολόκληρη σχεδόν την Ορθοδοξία. Μετά την λεγομένη "Αγία και Μεγάλη Σύνοδο" του Κολυμπαρίου της Κρήτης, φαίνεται πως οι Οικουμενιστές επίσκοποι και πατριάρχες, δεν έχουν κανένα δισταγμό να συμμετέχουν σε συγκρητιστικές τελετές. Μετατρέπουν τις λειτουργικές συνάξεις της Εκκλησίας μας σε χωνευτήρι οικουμενιστικών δρώμενων, ρισκάροντας τον εξοβελισμό της Χάριτος του παναγίου Πνεύματος. Στηριζόμενοι στις αποφάσεις της ψευδοσυνόδου, αυτομάτως, πλην των άλλων, οδηγούνται  στην εφαρμογή των αποφάσεων όλων των προηγούμενων διαχριστιανικών συνόδων που επικυρώθηκαν στην Κρήτη. Αυτός άλλωστε ήταν ο κυριότερος σκοπός αυτής της Συνόδου. Να εισαγάγει συνοδικά τη νέα αιρετική εκκλησιολογία στην Ορθόδοξη Εκκλησία επικυρώνοντας όλες τις αποφάσεις των προηγούμενων Θεολογικών Διαλόγων. Δυστυχώς το γεγονός αυτό διαφεύγει από την σκέψη όσων ελαφρά τη καρδία θεωρούν πως δεν έγινε τίποτα σοβαρό στην Κρήτη και πως όλα κύλισαν ομαλά.[1]
         Η μεγαλύτερη αίρεση όλων είναι ο Οικουμενισμός, που κατά τον μεγάλο άγιο της Σερβικής Εκκλησίας, όσιο Ιουστίνο Πόποβιτς, είναι "παναίρεση".  Αυτήν είναι η αιτία της κατηφόρας την οποία ακολουθεί η Ορθοδοξία με την άλογη και αλλοπρόσαλλη πολιτική των διοικούντων αυτής. Είναι βέβαιον ότι εισερχόμεθα σε ατραπούς επικίνδυνους, με τους εντεταλμένους ταγούς της Εκκλησίας για την καθοδήγηση του ποιμνίου, να βρίσκονται στρατολογημένοι σε αποστολή παραπλάνησής του και απώλειας. Δε φοβούνται Το Θεό γιατί δεν Τον γνωρίζουν. Είναι τόσο βαθιά η προδοσία τους προς την Πίστη, που η εικόνα του "Εσφαγμένου Αρνίου"[2] καταντά στα μάτια τους μια μυθοπλαστική θεώρηση της Αγάπης την οποία δύνανται να την τροποποιούν κατά το δοκούν! Αυτό το καλούν "λειτουργική αναγέννηση" και κρατούν πολύ καλά κρυμμένο από τον λαό το μυστικό της πλήρους αποξένωσής τους από την Χάρη Του Χριστού. Κρυμμένο στο μαύρο ράσο τους που υποκριτικά ενδύονται, θολώνουν τη σκέψη του λαού που τρέμοντας το αμάρτημα της ιεροκατηγορίας, δεν τολμά να κρίνει τους επισκόπους του. Άλλωστε αυτό αποτελεί την κυριότερη επιτυχία του διαβόλου, να επιτρέψει τους ποιμένες να εργάζονται εναντίον του ποιμνίου χωρίς εμπόδια… Φρόντισαν εδώ και καιρό οι ποιμένες σε συνεργασία με αυτόν να αφήσουν ακατήχητο το λαό στα νάματα της Ορθοδοξίας και να του εμφυσήσουν την απεριόριστη εμπιστοσύνη προς αυτούς που παριστάνουν τους φορείς του αγιοπατερικού Πνεύματος. Δυστυχώς για τους ίδιους, ένα πράγμα έχει απομείνει ακόμα στο λαό. Ο λαός που είναι ταγμένος να προασπίσει την Πίστη των Πατέρων μας, που είναι ο φρουρός και φύλαξ των δογμάτων, αυτός θα τσακίσει το κεφάλι της έχιδνας και θα εκδιώξει από τη Εκκλησία τους θεομάχους και θεομπαίχτες ρασοφόρους που δεν σέβονται το πατροπαράδοτον σέβας[3]. Θα το πετύχει αυτό διότι διατηρεί μέσα του ζωντανά τα γονίδια της Πίστεως. Με αυτά θα συντρίψει τις κακοδοξίες των αιρετικών "ως σκεύη κεραμέως"[4].
        Για τον λόγο αυτόν, ο λαός Του Θεού, έχει σοβαρότατη ευθύνη να προφυλάξει τον εαυτό του από τις σειρήνες της Πανθρησκείας και του Συγκρητισμού. Δεν πρέπει να αρέσκεται μόνο στο να αισθάνεται Ορθόδοξος και να υπερηφανεύεται για αυτό αλλά να βιώνει και να αγωνίζεται για την Πίστη. Άλλωστε αυτός είναι το "πλήρωμα της Εκκλησίας"[5]. Θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι ως τέτοιο θα αναγνωρίζει τον Ιησού ως τον μόνο Θεάνθρωπο, Σωτήρα και Λυτρωτή. Ως λογικό ποίμνιο θα αναγνωρίζει τη φωνή του Ποιμένος και θα ακολουθεί μόνον αυτόν. Δεν αρμόζει στους Ορθοδόξους να ακολουθούν φωνές αλλότριες, που αντιστρέφουν το νόημα του Ευαγγελίου. Δεν είναι δυνατόν η ορθόδοξη μάνα αντί να διδάσκει στα παιδιά της πώς να προσεύχονται στον Τριαδικό Θεό, να τους μαθαίνει Γιόγκα! Αντί Χριστό, Βούδα! Αντί Χριστό, Αλλάχ και Μωάμεθ! Αντί Χριστό, Ειδωλολατρία! Επιβάλλεται να προφυλάξουμε τους εαυτούς μας αγιαζόμενοι από τα Μυστήρια της Εκκλησίας, από την εξομολόγηση και τη θεία Κοινωνία, από την προσευχή και τη μελέτη της αγίας Γραφής και των αγίων Πατέρων μας. Και ταυτόχρονα να αντισταθούμε σε όσους κηρύττουν την αίρεση. Δε θα εκκλησιάζεται ο λαός του Θεού σε φανερούς οικουμενιστές ιερείς και δεσποτάδες. Δε θα επιλέγει να έχει πνευματικούς εκείνους που αναγνωρίζουν ιεροσύνη και Χάρη στους Παπικούς στους Μονοφυσίτες, στους Προτεστάντες. Σε όσους δέχονται πως και οι άλλες θρησκείες σώζουν τον άνθρωπο. Να αποκλείουν αυτούς τους ρασοφόρους από την κοινωνία μαζί τους. Να εκκλησιάζονται και να διατηρούν κοινωνία πνευματική με τους πιο παραδοσιακούς των ιερέων, με αυτούς που προέβησαν στη διακοπή του μνημοσύνου των αιρετικών επισκόπων τους, των ψευδοεπισκόπων, με όσους αγωνίζονται εναντίον του θηρίου της παναιρέσεως.
        Αν ως τώρα κατόρθωσαν οι ταγοί της Εκκλησίας να χαράξουν ένα δρόμο διαφορετικό από εκείνον του Χριστού, αν μπόρεσαν να διοικήσουν περίπου έναν αιώνα την Εκκλησία οδηγώντας την στην αίρεση, έχει ευθύνη και ο λαός. Ποιούς εμπιστεύτηκε; Άλλοτε με την αδιαφορία, άλλοτε με το ψευτοδίλημμα της ιεροκατάκρισης, άλλοτε με την αποστασιοποίηση από την θρησκεία, άλλοτε παρασυρόμενοι από κηρύγματα αθεϊστικά πολιτικών φορέων, απωλέσαμε την ευκαιρία να αντισταθούμε τότε που έθεταν τα θεμέλια της αλλοίωσης της Πίστης μας. Θα δώσουμε λόγο στο Θεό για ποιον Χριστό θα μεταλαμπαδεύσουμε στα παιδιά μας! Τον Χριστό της Ορθοδοξίας ή τον αντίχριστο του Οικουμενισμού και της Μασονίας; Είναι χρέος μας να επανευαγγελίσουμε τους εαυτούς μας. Μόνο που τώρα πρέπει να προσέξουμε. Ποιο θερμά να ζητήσουμε την Πίστη, με διάκριση να επιλέγουμε τους πνευματικούς μας πατέρες, να απορρίψουμε την χλιαρότητα, τους ψευτοευσεβισμούς και τις αναιμικές προσεγγίσεις στα θέματα της Εκκλησίας. Μόνο έτσι θα έχουμε τη δυνατότητα να προστατεύσουμε αυτήν από τη βλασφημία και την προδοσία των ιθυνόντων.

*Από τις 19 Φεβρουαρίου 2017, ο π. Νικόλαος έκοψε το μνημόσυνο του μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ανθίμου, για θέματα Πίστεως, καταγγέλλοντας τον μητροπολίτη για την παράδοση της Θεσσαλονίκης, στην παναίρεση του Οικουμενισμού μέσω κυρίως της αποδοχής των αποφάσεων της ψευδοσυνόδου της Κρήτης. Παραβαίνοντας τους ιερούς Κανόνες της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ο κ. Άνθιμος, διώκει εκ νέου τον π. Νικόλαο.Διώκοντας και τιμωρώντας τον πατέρα Νικόλαο ο μητροπολίτης, ακολουθεί αντιπατερική γραμμή. Ο ΙΕ' ιερός Κανών της Πρωτοδευτέρας ιερά Συνόδου επί Μεγάλου Φωτίου, επιτάσσει τον έπαινο και απαγορεύει τις τιμωρίες σε περιπτώσεις διακοπής του μνημοσύνου του επισκόπου για θέματα Πίστεως.
(Με παλαιότερη εντολή, 20-11-2015, ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος, απαγόρευσε και στην ενορία του αγίου Σπυρίδωνος να Ομιλεί ο π. Νικόλαος!!! Κρίνεται ως επικίνδυνος!!!)
    Ο π. Νικόλαος Μανώλης, εφημέριος του ιερού βυζαντινού ναού Προφήτου Ηλιού Θεσσαλονίκης επί 26 έτη, για λόγους Πίστεως (ως γνωστόν ο π. Νικόλαος δίνει μεγάλες μάχες εναντίον της παναίρεσης του Οικουμενισμού που έχει αλώσει τα υψηλά κλιμάκια της εκκλησιαστικής ηγεσίας), από τις 21 Μαῒου 2015, μετατέθηκε αναγκαστικά, με την σύμφωνη γνώμη της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, κατόπιν αιτήματος του μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ανθίμου, και την απόφαση του τελευταίου, στον ιερό ναό Αγίου Σπυρίδωνος Τριανδρίας.
    Στη νέα του ενορία ο π. Νικόλαος, παρά τις συνεχιζόμενες απειλές και τους εκφοβισμούς, συνεχίζει ακάθεκτος το αντιοικουμενιστικό και αντιαιρετικό του έργο καθώς και την εν γένει πνευματική του δραστηριότητα.

[1] Η εκκλησιαστικότητα των Παπικών έχει ήδη αναγνωρισθή στο επαίσχυντο και προδοτικό κείμενο του Balamand του Λιβάνου (1993), στον Διάλογο με τους Ρωμαιοκαθολικούς, των δε Προτεσταντών και Μονοφυσιτών στις Γενικές Συνελεύσεις του λεγομένου «Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών» στο Πόρτο Αλέγκρε της Βραζιλίας, (2006) και στο Πουσάν της Ν. Κορέας (2013). Η αποφυγή από την «Σύνοδο» της Κρήτης να κρίνει τα κείμενα των Θεολογικών Διαλόγων και την συμμετοχή μας στο «Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών», ενώ αντίθετα επαινεί και τα δύο, σημαίνει ότι ουσιαστικά εγκρίνει ότι οι Παπικοί έχουν Χάρη, Μυστήρια Ιερωσύνη, Αποστολική Διαδοχή (Balamand), και ότι εμείς χωρισμένοι από τους Μονοφυσίτες, τους Παπικούς και τους Προτεστάντες δεν μπορούμε να είμαστε η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία (Πόρτο Αλέγκρε, Πουσάν). ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ-ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ «ΣΥΝΟΔΟ» ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ, ΣΥΝΑΞΙΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΩΝ https://katanixis.blogspot.gr/2016/09/blog-post_159.html
[2] Αποκάλ. 13, 8
[3] "Ουκ αρνησόμεθα σε, φίλη Ορθοδοξία, ου ψευδόμεθά σου το πατροπαράδοτον σέβας, εν σοι εγεννήθημεν και σοι ζώμεν και εν σοι κοιμηθησόμεθα, ει δε καλέσει καιρός και μυριάκις υπέρ σου τεθνηξόμεθα". (Ιωσήφ Βρυέννιος)
[4] Ψαλμ. 2, 9
[5] "Κύριε, ο Θεός ημών, σώσον τον λαόν σου και ευλόγησον την κληρονομίαν σου, το πλήρωμα της εκκλησίας σου φύλαξον…" (ΕΥΧΗ ΤΟΥ Β΄ ΑΝΤΙΦΩΝΟΥ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ)