Τετάρτη, 28 Ιουνίου 2017

Η διάχυτη gay κουλτούρα της μετανεωτερικής εποχής

​Νιώθω όμως πολύ επιφυλακτικά για την διάχυτη gay κουλτούρα της μετανεωτερικής εποχής
Συμβαίνει να έχω αρκετούς gay θεραπευόμενους και φίλους προσωπικούς. Όλους τους σέβομαι, τους εκτιμώ και κάποιους τους θαυμάζω, για τον τρόπο που συνομιλούν με τον εαυτό τους, που φέρονται στους ανθρώπους κι εκτιμούν την ζωή.
Τους gay φίλους μου τους αγαπώ βαθιά γιατί συμπάσχω με τον βαθύ τους πόνο, την αγωνία τους, και την αίσθηση του αλύτρωτου κενού που αισθάνομαι ότι φέρουν μέσα τους. Όλα αυτά τα μοιράζομαι μαζί τους γιατί οι διάφορες εκδοχές του ψυχικού πόνου συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό και στην δική μου προσωπική εμπειρία και απαρτίωση.
Τους θαυμάζω για τον εσωτερικό αγώνα που δίνουν πλαισιωμένοι από αντίξοα ψυχικά περιβάλλοντα, για την κοφτερή τους εντιμότητα, και για τις εγγενείς ψυχικές του δυνατότητες που σταδιακά ανακαλύπτουν και αποκαλύπτουν. Σ όλα αυτά θα θελα πολύ να τους μοιάσω. ​​
Νιώθω όμως πολύ επιφυλακτικά για την διάχυτη gay κουλτούρα της μετανεωτερικής εποχής. Βλέπω καθημερινά στις σχέσεις των ανθρώπων και στην ενδοψυχική τους κατάσταση τα αδιέξοδα που η αδιάκριτη υιοθέτησή της προκαλεί.​
Gay κουλτούρα είναι ο φόβος της ενατένισης του βάθους και η βιαστική καταφυγή στην χρήση των πάντων ως αντικειμένων. Είναι η καταφυγή στην αδιέξοδη κι εύκολη "χαρά" που βιάζεται να κατατροπώσει την αγωνία της εσωτερικής άγνοιας κι ασάφειας, για να δει βεβιασμένα την ζωή μόνο ως αναπόφευκτο θρίαμβο, όχι ως ευκαιρία αγαπητικής συμπερίληψης του ύψους της ψυχής με το βάθος της.
Σήμερα επιχειρείται ανενδοίαστα η απαξίωση της straight κουλτούρας και στάσης από τον γενικευμένο φόβο μιας εκ βάθρου πολιτισμικής αναδόμησης, μιας κοινωνικοψυχικής ανατροπής και απάτης. Της gay στάσης απέναντι στην ζωή και τον εαυτό. Πιστεύω πως από μια τέτοια κουλτούρα και στάση κινδυνεύει σοβαρά η κοινωνία μας, οι ψυχές και τα παιδιά μας.