Τρίτη, 11 Ιουλίου 2017

Ο «in» Μητροπολίτης της Καλαμαριάς

n-PHO-large570.jpg
Σχόλιο Ιστολογίου Κατάνυξις: Το άρθρο που ακολουθεί είναι μια σπουδή στη δεσποτική κολακεία. Ο συγγραφέας ασταμάτητος φιλόδοξος και ταχέως ανερχόμενος στη λίστα των χρήσιμων οικουμενιστών. Τον παραδίδουμε στον απλό λαό της Φλώρινας και της Καλαμαριάς. Να βάλει η μαρτυρία του απλού λαού, τα πράγματα στη θέση τους.
Με υπερβολές και κολακείες, τη στιγμή που η Εκκλησία βιώνει εσωτερικό διωγμό από τους Οικουμενιστές υπό τον Οικουμενικό Πατριάρχη, χάνουμε το δρόμο μας.
Ας μας απαντήσει ο Μητροπολίτης Καλαμαριάς, είναι παναίρεση ο Οικουμενισμός; Καταδικάζει την ψευδοσύνοδο του Κολυμπαρίου; Θα τολμήσει να ελέγξει τον πνευματικό του προϊστάμενο για θέμα πίστης και να διακόψει τη μνημόνευσή του;

Ο «in» Μητροπολίτης της Καλαμαριάς

Σήμερα ή θα είσαι in ή θα είσαι out. Δεν βλέπω άλλη μέση κατάσταση. Κι όποιος νόμιζε πως το να είσαι in, έχει να κάνει με κάθε τι εκτός της εκκλησίας, σίγουρα θα αναθεωρήσει την άποψή του. Ας ταξιδέψουμε λοιπόν προς το βορρά, με διάθεση αναθεώρησης αλλά και εκπλήξεων!
Νέος, ταπεινός, απλός, πνευματικός, οξυδερκής, διακριτικός, με έντονη αγάπη και θυσιαστικό πνεύμα. Στην Καλαμαριά, εδώ και δύο χρόνια έχει εκλεγεί Μητροπολίτης Ν. Κρήνης και Καλαμαριάς ο κ.κ. Ιουστίνος, στον οποίο αρέσει να τον αποκαλεί ο καθένας «πατέρα Ιουστίνο». Βλέπετε, είναι πιο οικείο και αυτή τη σχέση οικειότητας με το πρόσωπό του, την έχτισε η απλότητα και η ταπεινότητά του. Αυτό εξάλλου, για όσους τον γνωρίζουν, είναι και το δυνατό του σημείο. Το να γίνεται προσιτός με ευκολία στον κάθε ένα και ιδιαίτερα στους νέους και στις νέες. Αυτό φαίνεται συν τοις άλλοις, μέσα από μία πληθώρα δραστηριοτήτων. Κι έχω την αίσθηση ότι οι δραστηριότητες, αυτό το ποιμαντικό έργο της Μητρόπολης του, ξεπερνάνε ακόμη και την πιο αισιόδοξη φαντασία.
Θέλω να πω, και μάλιστα αθεράπευτα το πιστεύω, ότι η εκκλησία τα τελευταία χρόνια ανοίγεται περισσότερο στον κόσμο, χωρίς να χάνει την αλήθεια της. Ξαναβρίσκοντας τον προσανατολισμό της, βγαίνει στις αγορές και στις πλατείες, εκεί δηλαδή απ' όπου ξεκίνησε. Βρίσκεται μέσα στην κοινωνία, δέχεται τα μέσα της κοινωνίας της κάθε εποχής και τα χρησιμοποιεί ώστε να καλλιεργηθούν πνευματικά οι ανθρώπινες ψυχές και να αναπαυτεί ο σύγχρονος πονεμένος άνθρωπος των πικρών και σκληρών ημερών.
Τα τελευταία χρόνια η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, έχει εκλέξει νέους στην ηλικία Μητροπολίτες και αυτό είναι από μόνο του ελπιδοφόρο. Η Εκκλησία δίνει ώθηση στο κοινωνικό και ποιμαντικό της έργο, μέσα από δραστήριους νέους Ιεράρχες, που γνωρίζουν πολύ καλά τις κοινωνικές δομές, εν τέλει τον σύγχρονο κοινωνικό ιστό. Εξάλλου, ποιος αμφισβητεί πως οι νέοι στην ηλικία Επίσκοποι, όπως ο π. Ιουστίνος, έχουν σύγχρονες παραστάσεις και αντιλήψεις της εποχής αυτής, κάτι που συμβάλλει κατά πολύ στην κατάλληλη αντίληψη των πραγμάτων; Και πιστεύω, πως συμφωνείτε ότι αυτό, που έχει ιδιαίτερη βαρύτητα στην προσωπικότητα ενός Ιεράρχη (πέρα από την πνευματικότητα), είναι το αισθητήριο της αντίληψης των πραγμάτων.
Τι ξεχωριστό μπορεί να έχει τώρα ο Μητροπολίτης της Καλαμαριάς; Η πρώτη σκέψη, που μου 'ρχεται; Μία απίστευτα αστείρευτη δίψα να εμπνεύσει στους ανθρώπους το πρόσωπο του Χριστού. Δεν είναι κρυφό, αυτό που συχνά τονίζει, ότι δηλαδή «πρέπει να έχεις καψούρα με τον Χριστό, να είσαι ερωτευμένος με το πρόσωπο Του»! Μάλιστα, όταν φέτος το Πάσχα μία δημοσιογράφος τον ρώτησε σχετικά με το τι θα έλεγε στους νέους για τη νηστεία, εκείνος με απροσδόκητο και ανατρεπτικό λόγο, απάντησε: «Εγώ, θα σας πω κάτι το οποίο ίσως θα σας προκαλέσει. Και ίσως κάποιους να σας σκανδαλίσει. Εγώ στους νέους ανθρώπους δεν λέω να κάνουν τίποτα. Δεν τους λέω ούτε να νηστεύουν, δεν τους λέω ούτε να εγκρατεύονται, απλώς ένα πράγμα τους λέω∙ παιδιά γνωρίστε τον Χριστό. Εάν γνωρίσετε τον Χριστό, με όλη σας την καρδιά θα νηστέψετε, με όλη σας την καρδιά θα εγκρατευτείτε, με όλη σαν την καρδιά θα αγωνιστείτε. Εάν δεν γνωρίσετε τον Χριστό, για ποιο λόγο να νηστεύετε; Εγώ δεν βρίσκω λόγο να νηστέψουν ή να εκκλησιάζονται ή να αγωνίζονται εάν δεν γνωρίσουν τον Χριστό».
Ο Μητροπολίτης π. Ιουστίνος λειτουργεί συχνά και επισκέπτεται όλους τους ναούς της Μητροπόλεως του. Αγαπά ιδιαίτερα την Παναγία. Γι' αυτό και συχνά ο δρόμος του, τον οδηγεί στην Παναγία τη Μηχανιώτισσα, την μεγάλη του αδυναμία. Δεν μένει όμως στα λειτουργικά του καθήκοντα. Αγαπά με πόνο και ελπίδα τον άνθρωπο, που ζει πικρές μέρες. Έχει αναπτύξει, κι εδώ είναι το πλέον σημαντικότερο του έργου του, ένα πλήθος δραστηριοτήτων, οι οποίες αφορούν τομείς της ζωής, που κάποιος ίσως ποτέ να μην φανταζόταν.
Κατασκηνώσεις, θεατρική ομάδα «Άγιος Πορφύριος ο μίμος» (έχει ανεβάσει 12 έργα στα τελευταία 11 χρόνια), χορωδία νέων (συναυλίες, αφιερώματα, έκδοση ψηφιακών δίσκων, δημιουργία ψηφιακού αρχείου μουσικής σε μορφή ηλεκτρονικών κειμένων braille για μαθητές με προβλήματα όρασης), σχολή βυζαντινής μουσικής, σχολή εκμάθησης παραδοσιακών οργάνων, κοινωνικό ιατρείο (δωρεάν ιατρικές εξετάσεις σε εγγεγραμμένους άπορους και ανασφάλιστους), κοινωνικό φαρμακείο (δωρεάν φάρμακα σε εγγεγραμμένους άπορους και ανασφάλιστους), συντροφιές νέων ζευγαριών (με ομιλίες κατάλληλων ειδικών επιστημόνων, συμβούλων γάμου, παιδοψυχίατρων, θεολόγων, εκπαιδευτικών), κατηχητικά, ομάδες μελέτης Αγίας Γραφής, ομιλίες φοιτητών, νέων και ενηλίκων, εκδρομές με τους νέους ανά την Ελλάδα, αποτελούν μέρος της ποιμαντικής του μέριμνας.
Εκείνο, που είναι άξιο αναφοράς, είναι το γεγονός ότι ο Μητροπολίτης π. Ιουστίνος ποτέ του δεν κυνήγησε θέσεις και ό,τι ο Θεός ευλόγησε στη ζωή του, είναι δώρο Εκείνου. Σαφώς και είχε ευκαιρίες να αναρριχηθεί στην Ιεραρχία και νωρίτερα, όμως εκείνος ποτέ δεν πρόδωσε το απλό και ταπεινό ύφος, που διδάχθηκε από τον πνευματικό του πατέρα, τον ορισμό του Ιεράρχη τολμώ να πω, τον Μητροπολίτη Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας κ.κ. Θεόκλητο.
Ο π. Ιουστίνος έχει απλότητα στην καρδιά του και αυτό ελκύει τον σύγχρονο άνθρωπο και φυσικά τους νέους, που χαίρονται την επικοινωνία και την παρέα μαζί του. Κρύβοντας πολλές φορές το εγκόλπιο του και χαμογελώντας ανάμεσα στους νέους, χάνεται ανάμεσα τους, ανάμεσα στους ανθρώπους, μη γνωρίζοντας κάποιος εάν πρόκειται για Μητροπολίτη. Μιλώντας για τον έρωτα προς το πρόσωπο του Χριστού, τονίζει συχνά με παράπονο και αγωνία ζωγραφισμένη στο βλέμμα του, πως το μόνο εμπόδιο στη φανέρωση του θελήματος του Θεού είναι ο εγωισμός του ανθρώπου, που δεν δίνει χώρο στο Θεό για να μιλήσει. Αποστρέφεται όμως με έντονο πείσμα και την αδικία. Μιλώντας για να ωφελήσει και όχι για να προκαλέσει ευκαιριακούς εντυπωσιασμούς, ζώντας την εποχή αυτή, την οποία δεν εξορκίζει και χωρίς να αφορίζει ανθρώπους και καταστάσεις, επικεντρώνει την όλη του ύπαρξη στο πρόσωπο του Χριστού. Και απέχοντας από την ξύλινη γλώσσα, τις πομπώδεις εκφράσεις και τις ευχετικές αοριστολογίες, χτυπάει το κάθε πρόβλημα στο κέντρο του.
Πώς να μην είναι λοιπόν in ένας Μητροπολίτης, που ακόμη και με το χαμόγελο του διαλύει κάθε καχυποψία, η οποία πολλές φορές κυριαρχεί στο εκκλησιαστικό πνεύμα και απωθεί τους νέους από την εκκλησία; Πώς να μην είναι in ένας Μητροπολίτης, που ανοίγει κυριολεκτικά τα χέρια του σαν τον Εσταυρωμένο για να σε αγκαλιάσει και να χαθείς στην αγάπη του; Πώς να μην είναι in ένας Μητροπολίτης, που κάθεται να ακούσει τις αγωνίες των νέων, να πιει καφέ μαζί τους στην παραλία και να χαρεί τη βόλτα μαζί τους υπό το φως των αστεριών; Πώς να μην είναι in ένας Μητροπολίτης, που η αγάπη του σε κάνει να γελάς και να δακρύζεις από συγκίνηση; Πώς να μην είναι in ο Μητροπολίτης της Ν. Κρήνης και Καλαμαριάς κ.κ. Ιουστίνος; Μάλλον, ο π. Ιουστίνος...